به گزارش پایگاه خبری‌ـ‌تحلیلی «اروم‌نیوز» به نقل از «مشرق»، پلاکت‌ها اجزای کوچکی از خون هستند که به تشکیل لخته کمک می‌کنند. محققان داده‌های ژنتیکی بیش از ۱۳۵۰۰ شرکت‌کننده در کارآزمایی ASPREE (آسپرین در کاهش رویدادها در افراد مسن) را تجزیه‌وتحلیل کردند تا مشخص کنند آیا تفاوت‌های ژنتیکی می‌تواند توضیح دهد که چرا آسپرین ممکن است بر خطر زوال عقل افراد تأثیر متفاوتی بگذارد.
محققان شرکت‌کنندگان را بر اساس استعداد ژنتیکی آن‌ها برای داشتن تعداد پلاکت بیشتر بررسی کردند و میزان ابتلا به زوال عقل را در میان افرادی که آسپرین با دوز پایین دریافت کرده بودند با افرادی که دارونما دریافت کرده بودند، مقایسه کردند.
در میان شرکت‌کنندگانی که بیشترین استعداد ژنتیکی را برای داشتن تعداد پلاکت بالا داشتند، ۱ درصد از کسانی که آسپرین دریافت کردند، در مقایسه با ۳٫۳ درصد از کسانی که دارونما دریافت کردند، به زوال عقل مبتلا شدند. این تفاوت نشان‌دهنده کاهش ۷۰درصدی خطر نسبی ابتلا به زوال عقل است.
با وجود خطر خونریزی، این یافته‌ها می‌تواند زمینه‌ساز پژوهش‌های بیشتر درباره این موضوع باشد که آیا تفاوت‌های ژنتیکی می‌تواند به شناسایی راهکارهای مؤثر برای پیشگیری از زوال عقل کمک کند.
«پیتر فرانسکت»، نویسنده اصلی پژوهش و محقق دانشکده بهداشت عمومی و پزشکی پیشگیرانه دانشگاه موناش، گفت: «آزمایش‌های قبلی نشان داده‌اند که آسپرین به‌طور کلی از زوال عقل در میان شرکت‌کنندگان پیشگیری نمی‌کند.»
فرانسکت در ادامه افزود: «یافته‌های ما نشان می‌دهد که شاید موضوع پیچیده‌تر باشد. در افرادی که این ویژگی ژنتیکی خاص را داشتند، موارد کمتری از زوال عقل را در میان کسانی که آسپرین مصرف می‌کردند مشاهده کردیم. این یافته احتمال آن را مطرح می‌کند که شاید روزی ژنتیک به ما کمک کند تشخیص دهیم چه کسانی ممکن است از یک درمان پیشگیرانه سود ببرند، به‌جای آنکه برای همه رویکردی یکسان در پیش بگیریم.»
محققان تأکید کردند که این یافته‌ها باید در جمعیت‌های دیگر نیز تأیید شوند تا بتوان بر اساس آن‌ها توصیه‌های پزشکی ارائه کرد.
انتهای خبر/
