به گزارش اروم نیوز به نقل از نسل برهان، بی تردید یکی از پژوهشگران برجسته کشورمان در حوزه علوم مهندسی، دکتر محمد پورمحمود آقابابا می‌باشد.
دانش و تجربه در عین جوانی از ویژگی‌های بارز این استاد دانشگاه صنعتی ارومیه است.
هم‌اکنون توجه شما را به گفتگویمان با دکتر پورمحمود آقابابا، جوان‌ترین دانشیار کشورمان جلب می‌کنیم.
* آقای دکتر لطفاً مختصری در مورد بیوگرافی و گذشته خودتان بفرمایید؟
من سال ۶۲ در تبریز متولد شدم و از همان ابتدا در کنار درس خواندن در مغازه ی پدری نیز مشغول بکار بودم تا اینکه توانستم در سال ۸۰ در کنکور سراسری با رتبه ی ۱۵۴۵ کشوری در رشته ی مهندسی پزشکی دانشگاه اصفهان پذیرفته شوم.
بعد از سپری کردن دوره کارشناسی در سال ۸۴ با رتبه ۳۰۰ موفق به راهیابی در مقطع کارشناسی ارشد رشته ی مهندسی برق-کنترل دانشگاه تبریز شدم و بعد از مدت ۲ سال بلافاصله در همان دانشگاه در مقطع دکتری پذیرفته شدم و در سن ۲۷ سالگی موفق به کسب درجه PhD شدم. از سال ۹۰ نیز در دانشگاه صنعتی ارومیه عضو هیئت علمی گروه برق شدم که تا الان ادامه دارد.
در طول دوران تحصیلی کارشناسی ارشد و دکتری، دانشجوی استعداد درخشان دانشگاه تبریز بودم و از زمان مقطع دکتری تا به حال نیز عضو بنیاد ملی نخبگان هستم.
* در خصوص عنوان جوان ترین دانشیار کشور توضیحی دارید؟
حداقل زمان تبدیل شدن استادیار به دانشیار ۴ سال می باشد. ولی من با عنایت خداوند و بخاطر انجام فعالیت های علمی، فرهنگی و اجرایی توانستم در مدت ۳ سال حدود ۳ برابر امتیازات لازمه را کسب نمایم.
بعد از کسب مرتبه دانشیاری طی نامه ای از وزارت علوم در خواست کردیم اگر دانشیار جوان تری در دانشگاه های کشور هست اعلام کنند که هیچ پاسخی در این مورد دریافت نکردیم.
* چطور توانستید در مدت ۳ سال به مرتبه ی دانشیاری ارتقا پیدا کنید؟
من از همان ابتدا انگیزه بسیار بالایی برای ارائه مقالات علمی داشتم. برای مثال در سال ۲۰۱۲، بیست و هشت مقاله تک اسمی و مشترک در مجلات بین المللی با نمایه ISI چاپ کردم که همگی مورد تایید قرار گرفت.
همچنین حضور در مدیریت پژوهشی به عنوان کار اجرایی، شرکت مداوم در فعالیت های فرهنگی و نیز تدریس حداقل ۱۲ واحد درسی در هر ترم تحصیلی، همگی دست در دست هم دادند تا بتوانم به این مرتبه برسم.
* چگونه در زمان کوتاهی مدیریت پژوهشی دانشگاه را بدست آوردید؟
همانطور که گفتم از همان ابتدا علاقه زیادی به کار پژوهشی و ارائه مقالات علمی داشتم. در آن موقع مدیر پژوهش وقت دانشگاه مامور به تحصیل شدند که پس از آن با توجه به سوابق علمی و پژوهشی، هیئت رئیسه دانشگاه تصمیم گرفتند مرا در دی ماه ۹۰ برای این سمت منصوب کنند.
* در خصوص نحوه عضویت در هیئت تحریریه مجلات بین المللی توضیح دهید؟
مجلات علمی بین المللی نفرات ارائه دهنده مقالات را دائما رصد می کنند و با توجه به مقالات علمی چاپ شده من در مجلات معتبر، موسسات علمی از بنده دعوت به همکاری در هیئت تحریریه مجلاتشان نمودند.
لازم به ذکر است که در راستای شناخته شدنم در مجامع بین المللی، هر ساله تعدادی از دانشجویان دانشگاههای خارج از کشور درخواست ادامه تحصیل در دانشگاه صنعتی ارومیه تحت نظر و راهنمایی بنده را می نمایند.
من برای بیش از ۶۰ ژورنال بین المللی داوری کرده ام و از میان آن ها چندین مجله در خواست کردند که عضو تحریریه شان باشم و هم اکنون در ۴ مجله از کشورهای آمریکا، تایوان و ترکیه در زمینه برق کنترل فعالیت می کنم.
* ارتباط دانشگاه و صنعت را چطور ارزیابی می کنید؟
متاسفانه این رابطه در حد مطلوب و قابل قبولی نیست. عموماً دانشگاه به دو طریق می تواند وارد صنعت شود: یکی انجام کارهای تحقیقاتی و دیگری انجام کارهای اجرایی و پیمانکاری است.
برای کارهای پیمانکاری به قدری کاغذبازی و بروکراسی اداری می شود که اساتید دانشگاه فرصت و حوصله کافی برای پیگیری این روند را ندارند.
در زمینه تحقیقاتی مشکل اصلی وجود قوانین متعدد دست و پاگیر بر سر راه است که عملاً ورود به این حوزه را هم سخت و دشوار کرده است.
بخش خصوصی هم معمولاً به فعالیت های علمی دانشگاهی اعتمادی ندارد و همین موضوع سبب دوری این بخش از دانشگاه شده است که هردو طرف در این مقوله مقصر هستند.
* در حال حاضر تحقیق و پژوهش در چه شرایطی به سر می برد؟
پژوهش روی کاغذ از همه چیز مهمتر است ولی در عمل در رده آخر اهمیت قرار می گیرد. برای نمونه حدود دو سال است که گرنت های پژوهشی به اساتید تخصیص نمی یابد که پیگیر حل این مشکل هستیم.
بودجه دانشگاه محدود است و اکثر آن هم صرف مسائل مربوط به دانشجویان از قبیل غذا، خوابگاه، امورات آموزشی و نیز پروژه های عمرانی می شود و عملاً پژوهش و ارتباط با صنعت در رده آخر قرار می گیرند.
* با شرایط موجود رشد علمی را چطور پیش بینی می کنید؟
با توجه به کاهش حمایت مادی و معنوی از این بخش، به نظر من رشد علمی و پژوهشی دانشگاه ها با روند نزولی مواجه خواهد شد و علت اصلی آن هم کم شدن پشتیبانی از حوزه پژوهش و تحقیق است.
اگر سخن پایانی دارید….
با توجه به توانمندیهایی که در زمینه مهندسی کنترل (اتوماسیون صنعتی، طراحی و پیاده سازی سیستم های مانیتورینگ و کنترل از راه دور، سیستم های میکروکنترلری، PLC، بهینه سازی مصرف انرژی و عیب یابی) و دیگر رشته های فنی و مهندسی در اساتید و دانشجویان دانشگاه صنعتی ارومیه وجود دارد، امیدوارم دست اندرکاران صنعت آذربایجان غربی تمایل بیشتری برای افزایش همکاری با مهندسین این دانشگاه داشته باشند.
از نسل برهان هم بخاطر ایجاد فرصت مناسب برای حضور دانشگاهیان استان در فضای رسانه ای تشکر می کنم.
انتهای پیام/
