به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «اروم نیوز»، میثم پاکروان خبرنگار و فعال رسانه‌ای در یادداشتی نوشت: ایام فاطمیه است و مانند سال‌های گذشته امسال نیز آذربایجان‌غربی عطر شهدا می‌گیرد؛ شهدای گمنامی قرار است میهمان مردم دیار باکری شوند که سال‌ها در سکوت جبهه‌ها و خاک سرزمین‌های دور از چشم‌ها مانده بودند و اکنون قرار است در میان مردمی آرام بگیرند که خاطره روزهای دفاع از میهن را همچنان در حافظه تاریخی خود زنده نگه داشته‌اند.
شاید کسی نداند در کدام شهر به دنیا آمده‌اند، چه آرزوهایی داشته‌اند و آخرین بار چه زمانی خانواده خود را دیده‌اند؛ اما یک چیز روشن است، این سرزمین هنوز آنها را فراموش نکرده است.
شاید نامشان را ندانیم و شهدای گمنام شاید برای ما نام و نشانی نداشته باشند، اما هر کدامشان روزی فرزندی در خانه‌ای، برادری در خانواده‌ای و امیدی در دل مادری بوده‌اند و شاید خانواده‌هایشان هنوز چشم‌انتظار بازگشتشان باشند، اما آمدنشان برای مردم این سرزمین غریب نیست؛ آنها از همین خاک برخاسته‌اند؛ روزی خانه، خانواده و آرزوهایشان را پشت سر گذاشتند و رفتند تا امروز ما بتوانیم در آرامش زندگی کنیم.
استقبال از شهدای گمنام، فقط یک مراسم نیست؛ دیدار دوباره مردمی است که هنوز خاطره آن روزها را در دل دارند و در جنگ تحمیلی دوم و سوم نیز مانند جنگ تحمیلی اول پای وطن و کشورشان ماندند.
هنوز صحنه‌هایی از بی‌قراری مادران شهدا در استقبال از شهدای گمنام را به یاد دارم، هنوز به یاد دارم کودکانی که شاید سنشان به روزهای جنگ قد نمی‌داد، اما وقتی کنار آن تابوت ایستادند، اشک‌هایشان بی‌اختیار جاری شد؛ هنوز استقبال پرشور مردمان دیار باکری در شهرها و روستاها از شهدای گمنام جلوی چشمم است و هنوز عطر گل‌ها، صدای صلوات‌ها و اشک‌هایی که در بدرقه و استقبال از این مسافران آسمان جاری شد، در خاطرم مانده است.
آری اینجا دیار باکری است، دیاری که به‌واسطه موقعیت جغرافیایی و پیشینه تاریخی خود، سال‌های دشواری را در دفاع از مرزها و امنیت کشور پشت سر گذاشته و مردم این خطه، معنای امنیت و آرامش را در بستر حوادث و فراز و نشیب‌های تاریخی به‌خوبی لمس کرده‌اند و امروز استقبال از شهدای گمنام، فرصتی دوباره برای مرور این تجربه مشترک و یادآوری نقش مردم در صیانت از سرزمین است.
و اما امروز بازگشت پیکرهای مطهر شهدا، فرصتی است تا این خاطرات دوباره مرور شود و نسل جوانی که جنگ تحمیلی دوم و سوم را دیده است؛ بداند آرامشی که امروز تجربه می‌کند، به‌آسانی به دست نیامده است.
باید داستان آن روزها را برای نسل امروزی تعریف کنیم، از مردانی بگوییم که شاید نامشان در جایی ثبت نشده باشد، اما یادشان در دل مردم مانده است و در این زمینه مدارس، دانشگاه‌ها، خانواده‌ها و رسانه‌ها نقش مهمی دارند.
یاد شهدا را باید زنده نگه داشت و در این راه تنها به برگزاری مراسم اکتفا نکرد بلکه به ارزش‌هایی که برای آنها اهمیت داشت نیز توجه کنیم؛ به ولایت‌مداری، توصیه آنها به حفظ حجاب، پشتیبانی از نظام و انقلاب، خدمت به مردم، مهربانی، صداقت، مسئولیت‌پذیری، کمک به دیگران و تلاش برای آبادانی کشور.
اکنون که آذربایجان‌غربی بار دیگر آماده میزبانی از مردانی است که نامشان برای بسیاری ناشناخته مانده، اما بخشی از تاریخ این سرزمین با حضور آنان رقم خورده است؛ این بازگشت را فرصتی می‌دانیم برای تجدید پیوند با گذشته، قدردانی از امنیت امروز و تأمل درباره مسئولیت نسل کنونی در قبال آینده ایران.
و در پایان باید گفت که خوش آمدید ای مسافران آسمان؛ سال‌ها گذشت، اما جای شما در دل این مردم خالی نماند و امروز آمده‌ایم تا به استقبالتان بیاییم و بگوییم خانه هنوز منتظر شماست.
