اروم نیوز/ خداداد مهدوی – حتماً یادتان هست که چند سال پیش جرج بوش پسر ، کشورمان را در زمره کشورهای محور شرارت معرفی کرد و عملاً نام ایران هم ردیف کشوری مثل کره شمالی به جهانیان شناسانده شد.
اگر به میل غربی ها باشد دوست دارند ایران را با امثال کره شمالی مقایسه کنند و البته هم اینک نیز برای مصرف داخلی خود، بصورت یک خط ممتد، ایران اسلامی را همچون کشوری مثل کره شمالی برای شهروندانشان تصویرسازی می کنند.
رسانه های غربی که هدایت ۱۰۰ در صدی افکار عمومی کشورهایشان را بر عهده دارند از بدو پیروزی انقلاب اسلامی، ایران را کشوری بنیادگرا معرفی کرده و در قالب این کلمه شیک که ظرفیت گنجایش تعاریف بسیار زیادی دارد تلاش کره اند تحجّر و عقب ماندگی را معادل بنیادگرایی معنی کنند.
اما خود غربی ها هم به خوبی دریافته اند که وجه مشترک جمهوری اسلامی ایران با کشورهایی همچون کرده بسیار کمتر از خود کشورهای غربی است.
در این اثر موضوع مدل امنیت ایرانی که متکی بر رهنمودهای بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی است مورد واکاوی قرار می گیرد تا در نتیجه آن وجوه تمایز کشورمان با کشوری همچون کره شمالی حداقل در این بخش بیشتر روشن شود.
گرچه مدعیان غربی نیز این روزها با تعمیق امنیت پایدار در ایران اسلامی به خوبی دریافته اند که مدل امنیت ایرانی تفاوت اساسی با آنچه آنان در پی تصویرسازی از آن هستند دارد.
آگاهی مردم، مشارکت، نظارت و هم‌‌گامی آن‌ها با حکومت منتخب خودشان، خود بزرگ‌ترین ضمانت حفظ امنیت در جامعه خواهد بود. (صحیفه امام، ج ۴، ص ۲۴۸)
در همین یک خط از بیانات رهبر کبیر انقلاب اسلامی، همه آنچه که یک حکوکت مشروع به آن نیاز دارد تا از استحکام و پشتوانه مردمی برخوردار شود ذکر شده است.
حتی اهمیت آگاهی مردم از منظر امام خمینی(ره) بر موضوعاتی همچون مشارکت سیاسی و نظارت مردمی مقدم دانسته شده است و این یک تفاوت اساسی در دکترین امنیت ایرانی در جمهوری اسلامی است.
از آنجائیکه جمهوری اسلامی ایران گستره نفوذ عقیدتی و فرهنگی خود را مرزهای جهان اسلام و حتی فراتر از آن می داند بنابراین، موضوع آگاهی مردم در کشورهای پیرامون ایران نیز در دکترین امنیت کشور بسیار حائز اهمیت است و از این رو آگاهی بخشی از مسائل کلان و راهبردی مد نظر جمهوری اسلامی به زبان های مردم منطقه با ابزارهای روز دنیا پیوسته انجام می شود.
دهه نخست انقلاب که می بایست دهه استقرار و تثبیت انقلاب اسلامی نام می گرفت بدلیل جنگ نابرابر ایران و عراق، تمرکز کمتری بر افزایش مشارکت و نظارت مردمی را می توانست ناگذیر کند اما در آن سالها نیز با توجه به وضعیت عمومی کشور انتخابات های سیاسی مهمی در ایران برگزار شد و نتایج بعضاً متناقض ان نشاندهنده عمق آزادی های سیاسی است.
به هر حال در دکترین امنیت ایرانی که مبتنی بر اصل بازدارندگی است، پس از رحلت امام خمینی(ره) تمرکز بیشتری بر مباحث مشارکت سیاسی و نظارت همگانی انجام گرفت آنچنانکه انتخابات های اواخر دهه شصت و طول دهه هفتاد و هشتاد با حضور حداکثری و خیره کننده مردم در پای صندوق های رای و انتخاب افراد و گرایش هایی بسیار متفاوت از هم، کمک کرد تا مدل امنیت ایرانی برآمده از اندیشه امام خمینی(ره) بیش از گذشته ریشه دوانده و شناخته شود.
هم اینک در چهارمین دهه از انقلاب اسلامی مدل امنیت ایرانی نه تنها تامین کننده آرامش مردم در داخل کشور شده بلکه با آشنا شدن مسلمانان کشورهای خاورمیانه با مبانی فکری جمهوری اسلامی، خیزش های مردمی بسیاری در اذهان مردم و چه بسا در متن جامعه نیز در حال وقوع است.
با مرور آنچه از نظر گذشت می توان دروغ مضحک رسانه های غربی در بنیادگرا خواندن ایران یا مقایسه جمهوری اسلامی با کشور بسته ای چون کره شمالی را توهمی دانست که حتی خودشان نیز به آن باور ندارند.
این روزها تامین امنیت ایران منحصر به پاسداری از مرزهای جغرافیایی نیست بلکه عمق نفوذ مدل امنیت ایرانی در مرزهای جدید فرهنگی، عقیدتی و سیاسی تعریف شده و گسترش پیدا کرده تا دشمن دریابد با یک پدیده روبروست.
انتهای پیام/
