به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «اروم نیوز»، قاسم حبیب زاده کارشناس مسائل سیاسی و روابط بین المللی در یادداشتی نوشت: شکست‌های پی‌درپی آمریکا در مواجهه با جمهوری اسلامی ایران، بار دیگر این واقعیت را آشکار می‌کند که تغییر دولت‌ها و جابه‌جایی احزاب در ساختار سیاسی ایالات متحده، تغییری در ماهیت خصمانه سیاست‌های این کشور در قبال ملت ایران ایجاد نمی‌کند.
تاریخ روابط ایران و آمریکا، سرشار از تجربه‌هایی است که نشان می‌دهد واشنگتن، فارغ از اینکه کدام حزب سکان قدرت را در دست دارد، همواره در پی مهار استقلال و اقتدار جمهوری اسلامی بوده است. از شکست عملیات نظامی طبس در دوران کارتر تا ناکامی سیاست‌های خصمانه دولت‌های بعدی و شکست سنگین محاسبات ترامپ در مواجهه با ایران، یک پیام روشن وجود دارد: ملت ایران با تکیه بر اراده ملی، مقاومت و توان دفاعی خود، تسلیم فشارهای خارجی نخواهد شد.
تعبیر «سگ زرد به شغال باخت» در واقع هشداری نسبت به ساده‌انگاری در تحلیل تحولات سیاسی آمریکاست. شکست یک حزب یا دولت در آمریکا نباید به معنای پیروزی ملت ایران تلقی شود؛ چراکه هر دو جریان سیاسی این کشور در دشمنی با استقلال و اقتدار ایران اشتراک نظر دارند. بنابراین، تغییر چهره‌ها در کاخ سفید، به‌تنهایی نشانه تغییر راهبرد واشنگتن نیست.
در چنین شرایطی، یکی از مهم‌ترین موضوعاتی که باید مورد توجه قرار گیرد، آمادگی همه‌جانبه کشور در برابر تهدیدهای احتمالی است. تجربه نشان داده است که طرف مقابل، پس از ناکامی در یک عرصه، ممکن است با ابزارها و شیوه‌های دیگری وارد میدان شود؛ از فشار اقتصادی و جنگ روانی گرفته تا اقدامات امنیتی و نظامی.
با این حال، آنچه می‌تواند محاسبات دشمن را با شکست مواجه کند، صرفاً برخورداری از توان نظامی نیست؛ بلکه انسجام اجتماعی، وحدت ملی و اعتماد متقابل میان مردم و مسئولان، از مهم‌ترین مؤلفه‌های قدرت و بازدارندگی کشور به شمار می‌رود.
تأکید رهبر معظم انقلاب بر ضرورت حفظ انسجام اجتماعی نیز از همین منظر اهمیت دارد. جامعه‌ای که در برابر اختلاف‌افکنی‌ها هوشیار باشد و منافع ملی را بر منازعات جناحی ترجیح دهد، ظرفیت بیشتری برای عبور از بحران‌ها و مقابله با فشارهای خارجی خواهد داشت.
در این میان، نباید اجازه داد اختلاف سلیقه‌های سیاسی و رقابت‌های داخلی به شکافی در میان مردم تبدیل شود. دشمنان ایران همواره تلاش کرده‌اند از بستر اختلافات داخلی برای تضعیف سرمایه اجتماعی کشور بهره بگیرند. ازاین‌رو، هوشیاری در برابر ترفندهای تفرقه‌افکنانه، ضرورتی انکارناپذیر است.
واقعیت این است که قدرت ملی تنها در میدان‌های نظامی و سیاسی شکل نمی‌گیرد؛ بلکه از اقتصاد پویا، پیشرفت علمی، اعتماد عمومی، مشارکت اجتماعی و همبستگی ملی نیز سرچشمه می‌گیرد. هر اندازه این مؤلفه‌ها تقویت شوند، امکان اثرگذاری فشارهای خارجی کاهش خواهد یافت.
امروز بیش از هر زمان دیگری باید به این حقیقت توجه داشت که شکست یک جریان سیاسی در آمریکا، پایان دشمنی آن کشور با ایران نیست. آنچه مسیر آینده را تعیین می‌کند، هوشمندی در شناخت دشمن، حفظ آمادگی، تقویت توان داخلی و پاسداری از وحدت ملی است.
در نهایت، همان‌گونه که تجربه‌های تاریخی نشان داده‌اند، فرصت‌های بزرگ در دل تهدیدها نیز نهفته‌اند؛ به شرط آنکه با اعتماد به ظرفیت‌های داخلی، بدون ترس از تهدیدها و بدون گرفتار شدن در دام اختلافات، مسیر پیشرفت و اقتدار ایران را ادامه دهیم.
