به گزارش اروم نیوز؛ طرح بیمه زنان خانه‌دار از سال ۸۱ در دستور کار دولت قرار گرفته است و چندین سال است که اجرای موفقیت آمیز آن با اما و اگرهایی همراه بوده است و با گذشت این زمان طولانی چیزی جز یک اسم نخ نما از بیمه زنان خانه‌دار و یک دلزدگی و بی‌اعتمادی نسبت به آن در اذهان عموم مردم باقی نمانده است تا اینکه شهیندخت مولاوردی از پیشنهاد “جایگزینی بیمه زنان خانه‌دار به جای بخشی از مهریه” و واگذاری آن به قوه قضائیه بعنوان گنجاندن شرط ضمن عقد خبر داد.
از آنجا که حمایت از زنان خصوصا زنان خانه‌دار، که بخش مهمی از جامعه کنونی زنان را تشکیل می‌دهند مسئله مهمی است، اگر به نحو شایسته‌ای انجام شود آثار اجتماعی و فردی خوبی برای زنان و نهایتا اجتماع خواهد داشت.
اشکالات وارده به این طرح پیشنهادی زیاد است و ابهامات زیادی نسبت به این طرح وجود دارد مهمترین سوالی که در ذهن مخاطبان به محض شنیدن این خبر ایجاد می شود اینست که اگربین زوجین طلاق اتفاق بیفتد وضعیت بیمه زن خانه‌دار به چه ترتیب خواهد بود؟ آیا زن باید تا ازدواج بعدی منتظر بماند! و هزاران سوال دیگر که نظرات جمعی از بانوان در رابطه با این طرح پیشنهادی را می خوانید.
این کار سرکار گذاشتن ۵۰ درصد از جمعیت کشور در حوزه زنان است
شهلا میرگلوبیات در گفت و گو با خبرنگار اروم نیوز گفت: تا کنون همکاری معاونت زنان در خصوص بیمه زنان خانه دار در حد مکاتبات اداری بوده چرا که قرار بود این معاونت بیمه زنان خانه دار را به صورت لایحه درآورد تا قبل از بودجه سال آن را به مجلس ارائه دهیم.
وی گفت: در آخرین جلسه ای که در آبان ماه با معاونت امور زنان برگزار کردیم خانم مولاوردی معاون امور بانوان ریاست جمهوری از جایگزینی” بیمه زنان خانه دار به عنوان بخشی از مهریه” خبر داد و گفت که این طرح را به وزارت دادگستری ارسال کرده اند تا جزء شروط ضمن عقد لحاظ شود که با اعتراض در همان جلسه این کار را سرکار گذاشتن ۵۰ درصد از جمعیت کشور در حوزه زنان دانستیم.
عضو فراکسیون زنان مجلس شورای اسلامی پیگیری این لایحه را وظیفه معاونت امور زنان دانست و اظهار کرد: این لایحه حتی اگر به دستگاه دیگر واگذار شده باشد پیگیری آن از وظایف معاونت امور زنان بود و تصمیم بر این بود که این طرح بصورت قانون دائم درآید تا هر سال تعدادی از زنان با الویت زنان بی سرپرست و بدسرپرست بیمه شوند منتها فکر نمی کنم که با این شرایط تا سالهای سال این لایحه عملی شود.
پیشنهادهای این چنینی در شأن زنان نیست
لطیفه مبین نیز در این رابطه به اروم نیوز گفت: گنجاندن بیمه زنان خانه دار به عنوان شرط ضمن عقد یا به عنوان بخشی از مهریه زنان اصلا طرح مناسبی نیست چرا که این امر موجب فاصله گرفتن از اصل موضوع می شود.
وی اظهار کرد: طرح بیمه زنان خانه دار چنان که از نام آن هم پیداست طرحی است در راستای حمایت از حقوق زنان خانه دار که بدون هیچ حق الزحمه ای در خانه فعالیت می کنند.
عضو شورای اسلامی شهر ارومیه با اشاره به اینکه این امر در مواردی شاید موجب تضییع حقوق زنان هم شود گفت: انتظار زنان خانه‌دار از این طرح بیمه شدن و دریافت مستمری و حتی پرداخت بخشی از حق بیمه توسط دولت است نه پیشنهادهای این چنینی که در شأن زنان نیست.
این طرح می تواند یک پیشنهاد باشد اما نافی وظیفه دولت نیست/ضمانت اجرایی ندارد
زهره الهیان با بیان اینکه اجرای بیمه زنان خانه دار بعنوان یک ضرورت است به اروم نیوز گفت: پیگیری این طرح در دولت قبل هم انجام شد و در مجلس هشتم با مجلس و دولت رایزنیهایی داشتیم ولی متأسفانه این طرح تاکنون به نتیجه موفقیت آمیزی نرسیده است.
وی اظهار کرد: زنان خانه دار بدون هیچ انتظار و پشتوانه ای تمام توان خود را برای مدیریت خانه و خانواده صرف می کنند و باید از لحاظ تأمین آتیه و معیشت اطمینان خاطر داشته باشند.
نماینده مردم تهران در مجلس هشتم با اشاره به اینکه زنان خانه دار برای بیمه شدن باید مبلغ بالایی برای بیمه شدن پرداخت کنند افزود: این طرح نتیجه خوبی در پی نداشت و از این طرح به لحاظ بار مالی که داشت از جانب زنان خانه دار زیاد مورد استقبال قرار نگرفت.
وی گفت: بنا به ضرورت بهترین راهکاراینست که دولت اعتباری را اختصاص دهد و بخشی از حق بیمه زنان خانه دار را تقبل کند چرا که کار خانگی زنان ارزش افزوده اقتصادی برای کشور دارد و باید مدنظر قرار گیرد و ارزش گذاری شود.
الهیان با اشاره به پیشنهاد جایگزینی بیمه زنان خانه دار به جای بخشی از مهریه و گنجاندن آن بعنوان شرط ضمن عقد برای زنان تصریح کرد: اینکه این بیمه در مهریه قید شود می تواند بعنوان یک پیشنهاد مطرح شود اما نافی وظیفه دولت برای پرداخت حقی از بیمه زنان خانه دار نمی شود و دولت در این رابطه باید به وظیفه خود عمل کند.
نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه طرح این پیشنهاد موجب از بین رفتن ضمانت اجرای آن می شود گفت: بحث های اعتباری و عدم تأمین اعتبار از مهمترین موانع اجرای موفقیت آمیز این طرح هستند و برای اینکه این طرح بصورت فراگیر اجرا شود دولت باید اعتبار خاصی به این طرح اختصاص دهد.
انتهای پیام/
