به گزارش اروم نیوز،برنامه شناسنامه امروز با حضور مسعود میرکاظمی وزیر اسبق نفت در دولت دهم احمدینژاد و با اجرای رنجبران از شبکه سه سیما پخش شد.
گفتوگوی مجری برنامه و سید مسعود میرکاظمی به شرح زیر است:
مجری: اشاره کردم که شما چهرهای کم حاشیه و بیحاشیه هستید اما در جدلی کاملا سیاسی وارد شدهاید به خصوص در سیاستهای نفتی دولت قبل که با انتقاد شدید جناح رقیب روبه رو شده است آیا ناخواسته وارد این جدل شدهاید؟ زیرا عدهای میگویند این عرصه حاشیهای به نوعی مربوط به همان دو قطبی آقایان احمدینژاد و هاشمی رفسنجانی است.
میرکاظمی: بعضی میخواهند خط مشیهایی را نشان بدهند تا بتوانند حرفهای خودشان را به کرسی بنشانند آن چیزی که به عنوان مجادله مطرح است نگرانیهایی است که بعضی از افراد از مطالبی که بیان میشود مطرح میکنند بعضی از افراد وقتی یک نظر کارشناسی میدهی خوششان نمیآید و پس از آن شروع میکنند به تخریب، این رویه بدی است و همان طور که بارها مسئولان نظام مطرح کردهاند نقد هم اگر میخواهید بکنید باادبانه و کارشناسی شده باشد.
** پنهان کردن واقعیتها میتواند مشکلات زیادی را برای مردم به همراه داشته باشد
این که انسان کلمهای عوام فریبانه مطرح کند و توقع داشته باشد که نمایندگان مجلس هم همان را تکرار کنند به نظرم دور از اخلاق است. هر نماینده میتواند نظر کارشناسی خود را بدهد اگر نقدی برآن است دولت و مجلس میتوانند برآن نقد کنندو آن چیزی که امروزه به عنوان مجادله مطرح است مقابله با نظرات کارشناسی است، پنهان کردن واقعیتها میتواند مشکلات زیادی را برای مردم به همراه داشته باشد.
مجری: شما یکی از اعضا دولت آقای احمدینژاد و همچنین یکی از نمایندگان مطلع مجلس هستید و البته کسی که همیشه در خاطرم هست در زمانی هم که وزیر آقای احمدینژاد بودید نقدهایتان را به ایشان مطرح میکردید آیا نقدهای بسیار گستردهای را که الان رقبای آقای احمدینژاد مطرح میکنند را منصفانه میدانید؟
میرکاظمی: گزارشاتی که کلیگویی و به شکل پوپولیستی است رد میشود و اگر گزارشاتی بر اساس اعداد، رقم و مستندات بود مورد تأیید است. همان طور که اشاره کردید بنده خودم در همان دوره گزارشاتی را به مسئولان نظام در دولت و مجلس دادم که شاید دولت موافق نبود ولی نظری کارشناسانه بود که من به آن معتقد بودم این نوع کارشناسیها را باید احترام گذاشت و حتی تقویت نیز نمود همان طور که رهبری فرمودند باید انتقاد منطفانه باشد اگر بخواهیم مطالبی بگوییم که بیشتر حرکت سیاسی است و بخواهیم دیگران را به این ترتیب تخریب کنیم تا عمل خود را موجه نشان دهیم باید بدانیم که این رفتارها در جامعه امروز دیگر جایگاهی ندارد. و مردم و فرهیختگان متوجه میشوند که چه اتفاقی افتاده است.
** از کلی گویی و افترا و تخریبهای بی ادله پرهیز کنیم
باید فضایی شفافتر فراهم نماییم به گونهای که برای مردم قابل فهم باشد و از کلی گویی و افترا و تخریبهای بی ادله پرهیز کنیم زیرا این موضوعات برای جامعه سم است. اگر در این وادی حرکت کنیم بسیاری مطالب برای مردم و مسئولین روشن خواهد شد.اگر کسی خطایی داشته باشند و وی را تخریب کنند در حقیقت فرصت سوزی شده است و این چنین امکان برگشت وجود ندارد و امکان رفع مشکلات نیز از بین رفته است. به نظرم هر دولتی باید قدر فرصتها را بداند و از نقدهای منصفانه حمایت کند و تخریبها را کنار بگذارد، جاانداختن رسانههای زنجیرهای به صورتی که هرکس که مخالف من است را بزنید منفعتی برای کشور ندارد. یا مثلا دولت کارخوب بکند اما مجلس بخواهد با آن مقابله کند چه اتفاقی میافتد؟ درست این است که همه اینها در معرض کارشناسی درست قرار بگیرد و این گونه مردم نیز برداشت درستتری خواهند داشت.
مجری: آقای احمدی نژاد با چه معیارهایی آقای میرکاظمی را برای وزارت بازرگانی معرفی کرد و اگر روزی خودتان رئیس جمهور شدید آیا شخصی مثل آقای میرکاظمی سال ۱۳۸۴ به عنوان وزیر بازرگانی معرفی می کنید؟
میرکاظمی: ایشان انتخاب کردند و باید از ایشان هم سؤوال کنید پس از اینکه آقای احمدی نژاد پیشنهاد این کار را به من دادند من از آقای دکتر پرسیدم که چرا مرا انتخاب کردید ظاهراً از بسیج اساتید اسم من به ایشان داده شده بود از چند انجمن علمی و جاهای مختلف نیز اسم من رفته بود و من اطلاع نداشتم زیرا در سفر حج بودم وقتی از سفر بازگشتم گفتند آقای احمدی نژاد با شما کار دارد نزد ایشان رفتم و آقای احمدی نژاد گفتند از لیست های مختلف اسم شما آمده است.
من رشتهام دکتری مهندسی صنایع با گرایش تولید است هم لیسانس و هم فوق لیسانس و هم دکترایم را در این رشته گرفتهام. ولی چون همین کارهای لجستیک به خصوص در ایام دفاع مقدس زیاد انجام داده بودم و در انجمن لجستیک و انجمن OR و انجمنهای نگهداری و تولیدات و هم چنین همایش های ملی فعالیت زیادی داشتم و به این دلیل که کارهای اجرایی زیادی انجام داده بودم در نتیجه به خاطر سابقه کاریام در امر بازرگانی و لجستیک آقای دکتر برای وزارت بازرگانی از من دعوت به همکاری کردند.
در جواب سؤوال دوم تان هم باید بگویم اگر کسی بهتراز من بود حتما او را انتخاب میکردم.
مجری: در سال ۱۳۸۴ چه قرار مداری گذاشتید؟
میرکاظمی: قرار مداری نگذاشتیم من آقای دکتر را از سال ۱۳۵۷ و از زمان انقلاب فرهنگی و در انجمن اسلامی میشناختم. یک مدت من در جای دیگری مسؤولیت داشتم و ایشان هم در جای دیگر مسؤول بودند و چندسالی بود که همدیگر را ندیده بود و شاید بتوان گفت که بیش از ۱۵ سال بود که اطلاع زیادی از هم نداشتیم و دورا دور از هم دیگر اطلاع پیدا میکردیم و این تا زمانی بود که آقای دکتر برای وزارت بازرگانی برای من دعوت کردند.
** در سال ۸۴ در ستاد احمدینژاد نبودم اما به وی رای دادم
مجری: سال ۱۳۸۴ شما جزء ستاد ایشان هم بودید؟
میرکاظمی: نخیر.
مجری: نبودید؟
میرکاظمی: نخیر
مجری: رأی تان به احمدی نژاد بود؟
میرکاظمی: بله
مجری: شما تا سال ۱۳۸۴ در فعالیتهای سیاسی و انتخابات مختلف حضور داشتید؟
میرکاظمی: نه. من به دلیل اینکه عضو هیأت علمی دانشگاه بودم معذوراتی داشتم و ازطرفی نیز دارای سابقه ی فعالیت در سپاه بودم و صلاح نبودم در ستاد انتخاباتی وارد شوم.
مجری: به سال ۵۷ که اشاره کردید آیا در دوران قبل از انقلاب هم فعالیتی داشتید؟
میرکاظمی: در آن زمان من حدوداً در سن دیپلم بودم و مانند جوانان دیگر در تظاهرات و فعالیتهای مبارزاتی رژیم پهلوی حضور داشتم.
مجری: نخستین سمتتان بعد از انقلاب چه بود؟
میرکاظمی: من بعد از انقلاب فرهنگی، چون دانشگاه ها تعطیل شد وارد سپاه شدم در دوران دفاع مقدس ۲۰-۲۱ ساله بودم و مسوؤلیت یکی از مناطق سپاه تهران با من بود و من در اوج درگیری ها منطقه خیابان ولیعصر و هفت تیر که جزء مناطق بسیار شلوغ سیاسی بود جزء منطقه ما محسوب میشد و مسوولیت آن مناطق با ما بود.
مجری: در زمان دفاع مقدس به جبهه هم رفتید؟
میرکاظمی: بله.
مجری: آقای میرکاظمی جانباز جنگ هستند؟
میرکاظمی: اگر خدا قبول کند.
مجری: کجا؟
میرکاظمی: در جزایر مجنون.
مجری: زمانی که در جبههها بودید تصور می کردید روزی در شهریور ۱۳۸۴ باید پشت تریبون مجلس بروید و وزیر بازرگانی شوید؟
میرکاظمی: در آن زمان کسی دنبال این بحثها نبود حتی تا مدتی قبل از آن هم فکر وزارت نبودم چون دل بستگی زیادی به مسؤولیت ندارم و زمانی که دکتر پیشنهاد داد من چند نفر را به ایشان پیشنهاد کردم.
مجری: چه کسانی بودند؟
میرکاظمی: دوستانی را که میشناختم اما آقای دکتر گفتند بنده اینها را در لیست دارم اما ایشان تشخیص داده بود که من مسؤولیت را بپذیرم در سال ۱۳۸۸ هم من تصمیم گرفتم به دانشگاه برگردم ایشان این موضوع را میدانست و آقای شیخ الاسلام هم که مسؤول دفتر آقای دکتر بود از این موضوع اطلاع داشت. برای نفت دو سه هفته زودتر به من پیشنهاد دادند و این به خاطر رشته و سابقهام در صنعت بود من به آقای دکتر گفتم که علاقه مند هستم به دانشگاه برگردم و دوست دارم مسؤولیتی بپذیرم اما هر کمکی که از دستم برآید بدون گرفتن پست و مقام انجام خواهم داد. وی دو سه جلسه با من گذاشتند و اصرار داشتند که شما باید کمک کنید و نباید ما را تنها بگذارید. حتی برنامهای که به وزیران پیشنهادی می دادند تا آنها پر کنند من خالی تحویل دادم و عذر خواهی کردم و آقای دکتر شیخ الاسلام می توانند این موضوع را شهادت بدهند تا اینکه فکر میکنم روز تودیع و معارفه آیت الله شاهرودی و آیت الله آملی بود که آقای دکتر مرا درخیابان پاستور دیدند چون دفتر قوای قضائیه و مجری نزدیک هم است و من را به دفترشان بردند و با من جلسهای گذاشتند و در حقیقت آن ساعات، ساعات آخر بود.
در آن جلسه آقای دکتر اصرار داشتند که باید بمانید و کمک کنید من هم در نهایت به وی گفتم هر طور صلاح میدانید من واقعا تلاشم را کردم و پس از آن احساس کردم که آقای دکتر فکر میکند که من از مسوولیت فرار میکنم در صورتی که من علاقهمند به کمک بودم ولی نه در پست وزارت.
مجری: من در جایی خواندم که شما در آخر وزارت بازرگانی تان گفتهبودید که من و آقای دکتر احمدی نژاد کمی رابطهمان با هم شکرآب شده بود چطور حساب کردید که ممکن است رابطهای که این گونه شده درست و خوب شود؟
** احمدینژاد میخواست برخی از معاونان مرا تغییر دهد؛ من دلیلی بر تغییر نمیدیدم
میرکاظمی: آقای دکتر احمدی نژاد و من خیلی رک و راست با هم صحبت میکردیم و در جلساتی هم که دو نفره بودیم هر دو با هم با صراحت صحبت میکردیم اختلاف نظر بر سر افراد بود و من معاوینی را انتخاب کرده بودم که آقای دکتر میخواستند آنها تغییر دهند و من دلیلی بر تغییر نمیدیدم. و میگفتم به دور از عدالت است کسی که خوب کار میکند مشکل اخلاقی سیاسی و مالی ندارد و تلاش زیادی هم در انجام کارهایش دارد عوض کنیم.
مجری: دلایلشان چه بود؟
میرکاظمی: به من گزارشی ندادند اما بر اساس گزارشاتی که به ایشان داده شده بود این نظرات را داشتند و من اصرار داشتم که گزارشاتی که به شما دادهاند گزارشات درستی نبوده است تا در آخر هم تغییراتی انجام نشد و همین نگرانی هم بود که در وزارتخانه نیز گزارشاتی که به نهاد ریاست جمهوری کشور می رسد با نظر وزیر مختلف باشد.
من اعتقاد داشتم که وقتی معاونی را پیشنهاد میدهم آقای رئیس جمهور اگر نظری دارند میگویند اما اینکه فردی را به عنوان معاون وزیر انتخاب کنند در حقیقت محدود کردن وظایف وزیر است و باعث میشود که وزیر پاسخگو نباشد آقای دکتر هم رعایت میکرد و اگر کسی را معرفی میکردیم که وی رد میکردند نفر بعدی را به ایشان معرفی میکردیم.
**ماجرای واردات شکر در وزارت بازرگانی
مجری: از انتقاداتی که به مدیریت شما در وزارت بازرگانی میشود در رابطه با واردات بی رویه شکر بوده است که میگفتند خسارات زیادی را به تولیدات کشاورزی وارد کرده و باعث ایجاد شدن جو سنگینی شده است آیا این را قبول دارید؟
میرکاظمی: یک مقطعی در سال ۱۳۸۴ و در شروع کار دولت نهم بحران شکر ایجاد شد برای شکر یارانه داده بودند و کارخانهها هم به قیمت مصوبی میفروختند و در بازار دیده شد که چندین برابر قیمت شکر فروخته میشود و کارخانجات هم میگویند ما شکر نداریم.
مجری: چگونه این اتفاق میافتاد؟
میرکاظمی: واردات کشور باید انجام شود و نیازکشور است که حداقل یک میلیون و خوردهای تن واردات صورت بگیرد معمولا شکر خام در فصلهایی که چغندر قند نیست به کارخانجات داده می شود و کارخانجات آنها را تصفیه میکنند و شکر سفید را وارد بازار میکنند.
شورای امنیت ملی یک تصمیمی گرفت که درست هم بود که طبق آن ذخیره دو سال را در آن وارد کند زیرا گزارشاتی بود که بیان میداشت تحریمها جدیتر خواهد شد و تحریم در سطح بالاتر هم اتفاق میافتد و بنابراین نیاز بود تا میزان ذخایر کشور افزایش پیدا کند این به معنای آن نبود که وقتی که وارد کشور میشود توزیع هم خواهد شد. یعنی هر سال یک میلیون تن میخریدید آن زمان تصمیم گرفته شد که دو میلیون تن خریداری شود.
مجری: ولی دپو هم میشد؟
میرکاظمی: بله دپو هم شد. این شکر وارد و دپو شد و در طول دو سال مصرف شد. این مصوبه شورای امنیت ملی بود اتفاقا وزارت بازرگانی هم مخالف این بود و میگفت این میزان حمل و خرید و نگهداری کار سنگینی است و کار یک دستگاه حاکمیتی نیست و بخش خصوصی باید آن را انجام دهد زیرا قبلا هم شرکت بازرگان دولتی انجام می داد.
مجری: بالاخره میتوان گفت که این تصمیم شورای عالی امنیت ملی به تولید داخل ضربه زد ؟ژ
میرکاظمی: نه. چون در بازار توزیع نمیشد و با کوپن توزیع میشد و در طول دو سال هم این توزیع صورت گرفت. قیمتی که برای چغندر قند یک سال گذاشتند مشکل ایجاد کرد و باید قیمت بالاتری برای چغندر قند گذاشته میشد تا کشاورزان به سمت تولید و کشت چغندر قند میرفتند.
برخی سالها منوط به بارندگی است. نمی شود به یک پارامتر بسنده کرد زیرا عوامل مختلفی از جمله بارندگی در کشاورزی و قیمت مناسب در خرید سال قبل میتواند تأثیر گذار باشد زیرا باران خوب باعث کشاورزی خوب هم میشود. بعد هم واردات یک کشور تعیین تعرفه و مجوزها در کمیسیونی مطرح می شود که ۱۷ دستگاه در آن شرکت دارند و وزارت بازرگانی دبیر آن دستگاه است و به تنهایی تصمیم گیرنده نیست.
بعضی از افراد مطالبی را در جامعه مطرح می کنند که با آنچه در واقعیت کشور وجود دارد خیلی متفاوت است که این موارد در بسیاری از جاها توضیح داده شده و مشخص شده که روند اصولی چیست. در آن زمان تصمیم منطقی همان بود که هم میزان برنج هم میزا شکر و هم میزان دانه های روغنی ذخایر مطمئنی داشته باشد. من به یاد دارم که در سال ۱۳۸۴ که دولت را تحویل گرفتیم در اموال دولت یک کیلو شکر هم برای بازار موجود نبود و این واقعا فاجعه بود این بود که بازار به هم ریخت و قیمت ها از قیمتی که مصوب شده بود سه- چهار برابر بیشتر شد.
مجری: یادم هست برای پودر هم این مشکل پیش آمد.
میرکاظمی: مسائل پودر هم حل شد و قبل از هدفمند کردن یارانه ها تعیین تکلیف شد.
مجری: آقای میرکاظمی! آیا حضورتان در وزارت بازرگانی اعلام نفوذ برای گرفتن مجوزهای خاص برای شما وجود داشت.
میرکاظمی: در قانون برنامه چهارم مجوز معنا نداشت، در این قانون برای صادرات و واردات احتیاج به مجوز نداشتیم و چیزی جز موانع تعرفهای نبود.
چیزی نبود که بگویید یکی باید برود مجوز بگیرد و در حقیقت مجوز معنایی نداشت سفارش میکرد و کالایش را وارد می کرد. این قانون بود و قانون صریح هم همین است.
مجری: یعنی شما هم همین که بگویید محدودیت حجمی بگذارید میشود رانت، محدودیت شرکت خاص بگذارید می شود رانت یعنی نباید این را اجازه بدهیم. قبل از برنامه چهارم محدودیت بوده است حتی در برنامه پنجم هم الان محدودیتهایی داریم در بخش کشاورزی دولت میتواند محدودیت وضع کند و این امتیاز ویژه می شود یعنی در یک فصل مجوز میدهی و در یک فصل مجوز نمیدهی به معنای این است که عدهای میتوانند مجوز بگیرند و عدهای نمیتوانند.
مجری: همین رانت ایجاد میکند.
میرکاظمی: قطعا همین طور است. در تجارتی که رقابتی باشد و امتیاز ویژهای برای کسی نباشد هیچ مانعی نباید وجود داشته باشد فقط تعرفهای و استاندارد باید باشد.
مجری: چه توضیحی بوده که دربرنامه پنجم این را پیشنهاد دادند؟
میرکاظمی: نگرانی در بخش کشاورزی وجود داشت که در کشاورزی محصول وارد نشود.
مجری: در دولت دهم برنامه پنجم تصویب شد و مجلس هشتم ؟
میرکاظمی: این کار درستی نبود و بنده در مجلس موافق این کار نبوده و نیستم که محدودیتی گذاشته شود. محدودیت باید برای استاندارد باشد و کیفیت کار و به شدت کنترل شود و قیمت هایی که گذاشته میشود تحت نظارت سازمانهای نظارتی قرار بگیرد تا در حق مردم اجحاف نشود و موضوع دیگر میزان تعرفه است بنابراین مانع دیگری نباید وجود داشته باشد یعنی اگر قرار شد که در ادارهای مجوز گرفته شود این خودش امتیاز است که در این صورت مجوز هم خرید و فروش میشود.
مجری: میزان صادرات را با چه وضعیتی تحویل گرفتید و با چه وضعیتی به نفر بعدی تحویل دادید؟
میرکاظمی: یکی از محورهای اصلی که من در برنامه مجلس هم اعلام کردم و در طول چهار سال استان به استان که می رفتم سعی می کردم انجام دهم این بود که موانع صادرات رفع کنیم در استانها با بخش های خصوصی و حوزه دولتی جلسه می گذاشتیم و در این راستا نیز پیشرفتهای خوبی صورت گرفت.
میزان صادراتی که برنامه ریزی شد چندین برابرش انجام گرفت. در برنامه چهارم توسعه اقتصادی کشور حدود ۷۲ میلیارد دلار مجموعه صادرات کشور شد که اگر تمام ۱۶ سال قبل را جمع بزنید ۷۲ میلیارد نمیشود. یعنی ۱۶ سال پیش از دولت نهم. ممکن است دیگران بگویند میعانات بوده است. میعانات حدود ۱۲-۱۳ میلیارد بود اگر آن را هم کم کنیم باز هم عدد قابل توجهی به صادرات اختصاص یافته است و آن جهشها باعث شد که امروز ببینیم که نسبت صادرات و واردات ما عدد خوبی است یک مشکلی که وجود دارد این است که برخی فکر میکنند وارادات اضافه خوب نیست.
وارادات اضافه نشان دهنده حجم اقتصادی کشور است. رشد تجارت معمولا یک ضریبی بیشتر از ضریب بیشتر از تولید است یعنی کشوری تولیدش افزایش پیدا کرد تجارت ش دو یا سه برابر ممکن است نسبت به تولید بیشتر شود و روابطش با جهان افزایش پیدا می کند.
مجری: یعنی رابطه مستقیم با هم دارند؟
میرکاظمی: بله کشوری پیدا نمیکنید که فقط صادرکننده باشد و وارد کننده نباشد! چین همه چیز میسازد ولی تقریبا معادل آن چیزی که صادر میکند یک مقدار کمتر واردات دارد آمریکا بیشتر از اینکه صادر کند وارد می کند یعنی اگر سابقه ی صادرات و واردات ۱۵۰ کشور جهان را بررسی کنید می بینید نقاط صادرات و واردات با هم رشد می کند و همزمان حجم اقتصاد کشور بزرگ می شود پس اینکه واردات را باید کاهش دهیم و صادرات را افزایش، نگاه غلطی است اما نکته ای که قابل توجه است این است که باید به گونه ای حرکت کنیم و شرایط اقتصادی را به گونه ای رقم بزنیم که بر واردات مدیریت داشته باشیم یعنی به جای اینکه کالای مصرفی بیاوریم تاجر برود فناوری نوین بیاورد. خطوط تولید بیاورد و این به شرایط اقتصادی بر می گردد که آیا بانک ها حمایت میکنند آیا در کشور ثبات اقتصادی وجود دارد و آیا تورم کنترل شده است یا ارزش پول ملی را حفظ کردهایم و اینکه آیا شرایط برای سرمایه گذاری بلند مدت فراهم است؟
بنابراین آنچه که به عنوان تجارت مطرح می شود نمایی از وضعیت اقتصادی کشور خواهد بود. اگر شما دیدید کالای مصرفی وارد می شود بدانید شرایط خوب اقتصادی نداریم اگر دیدید کالاهای بلند مدت و سرمایه ای وارد کشور شد نشان دهنده ی مسیر خوب است. بنابراین اگر کشوری صادارت را افزایش دهد و واردات را کاهش دهد این نگاه، نگاه منطقی و اصولی نخواهد بود البته شصت و خورده ای از کالاهای ما کالاهای واسطه ای است.
بخش قابل توجهی از این کالاها به این دلیل است که برخی از خریداران کالاها اطلاع ندارند که این اجناس در داخل تولید می شود الان شما اطلاع دارید که بیش از دو میلیون و دویست قلم کالا کد ملی گرفتهاند.
یک پایگاه اطلاعاتی برای این موضوع درست شده و برای اولین بار است که اگر کسی بخواهد خرید خارجی بکند اول می تواند به پایگاه ایران برود ببیند که تولید کننده این کالا کدام کشور است استانداردها و کد ملی ش چیست و شاید بتواند در داخل آن را خرید کند. تنوع کالایی در واردات بسیار فراوان است زیرا قلم هایی که کالای واسطه ای را تشکیل می دهند قلم های بسیار گسترده ای هستند و کالای مواد اولیه نیز به همین ترتیب درصد بالایی را تشکیل می دهند.
نکته دوم این است که باید توجه کرد نسبت صادرات به واردات باید بزرگتر از یک بشود این نگرانی مربوط به صورت و مخرج کسر است نه تنها مخرج کسر.
این مطالب مجموعه سیاستهای اقتصادی کشور است که تجلی ش را در حوزه تجارت میتوانیم ببینیم.
مجری: الان با چنین مدلی که شما تعریف میکنید اوضاع خوب است؟
میرکاظمی: در یک سال گذشته و طبق گزارشاتی که منتشر شده است یک مقدار واردات در حال افزایش است و در سه ماه اول سال نیز گزارشی که گرفته شد ۳۵ درصد رشد در واردات کشور وجود داشته به خصوص در رابطه با کالاهای مصرفی مثل خودرو حدود۲/۷ برابر وارد شده که این خودش با اقتصاد مقاومتی زاویه دارد. اگر در صادرات بخش میعانات را حذف کنیم میتوانیم بگوییم که یک درصد در صادرات غیر نفتی کاهش صادر داشتهایم البته این گزارشات برای سه ماههی اول سال بوده و ممکن است تا آخر سال اصلاح شود ولی باید تلاشی بیشتری کرد تا موانع صادراتی را حذف کنیم و تلاش کنیم نسبت صادرات به واردات افزایش یافته و عدد به یک نزدیک تر شود.
مجری: درست است می گویند برای وزارت نفت باید دم خیلیها را دید؟
میرکاظمی: خدا را شکر ما این کار را انجام نداده ایم و بعد از اینکه رأی اعتماد گرفتیم دست جمعی به دولت رفتیم و دکتر گفت من از یک نفر خوشحال شدم و بعد اسم آورد و گفت ایشان پاک رأی آوردند و در این موضوع تأکید هم کردند. هر کسی از مجامع استانها میآمد نه اینکه درخواستی داشته باشد اما می گفت این بیست مورد را برای انجام دهی ما به شما رأی میدهیم. من میگفتم من قبول نمیکنم و یک دانه نیز امضا نکردم. نه اینکه درخواستهای شخصی باشد اما میگفتم این درخواستها باید برود وزارتخانه کارشناسی بشود و پس از بررسی برایش تصمیم بگیریم و نمی شود این گونه درباره ی آن نظر داد.
من می گفتم اصلا برای این کار نیامدهام و علاقهای هم ندارم که به وزارت خانه بیایم تا کار غیر کارشناسی انجام دهم بعضی ناراحت میشدند و اتفاقا رأی هم نمیدادند عدهای هم میگفتند فلانی گفته اگر دو معاونت را ما مشخص کنیم شما رأی میآورید من میگفتم من میروم وزارت خانه تا این موارد را جمع کنم نه اینکه تازه بخواهم به کسی امتیاز هم بدهم زیرا واقعا علاقه مند نبودم که روی این صندلی بنشینم.
مجری: این معاونان را بعضی از مجلسیها پیشنهاد میدادند؟
میرکاظمی: برخی از افراد شاخص مجلس نفر فرستاده بودند که شما دو معاونت را به ما بده تا ما به تو رأی بدهیم.
مجری: به عنوان کسی که هم برای گرفتن رأی اعتماد به مجلس رفتهاید و هم رأی اعتماد دادهاید و فضای مجلس را می شناسید لابی های دولت در مجلس را چطور ارزیابی میکنید؟ لابی هایی که وجود دارد چقدر متناسب و مناسب می بینید و چه مقدارش را نا مناسب؟
میرکاظمی: متاسفانه این لابی ها وجود دارد آن هم از نوع منفیش عدهای از نمایندگان هستند که کاری ندارند و به این موضوعات توجهی نمی کنند اگر ده بار هم با آنها تماس بگیرند و در خانهها و محافل با آنها قرار بگذارند این ها توجهی نکرده و نمی روند و تعدادشان کم نیست.ولی تعدادی هم هستند که به راحتی قرار میگذارند. نمی گویم مسائل شخصی شان را حل میکنند اما مثلا در شهرستانشان میخواهند مشکلاتی حل شود مینشینند و صحبت میکنند.
مجری: البته خوش بینانه اش.
میرکاظمی: بله حالا خوش بینانه اش! اما بعضی هستند که الله اعلم. کسی نمی تواند ببیند و اینها متاسفانه وجود دارند و امیدواریم ما هیچ وقت از آن دسته نشویم که دائم لابی میکنیم و جلسه میگذاریم به همین دلیل هم هست که به راحتی میتوانیم نظرات کارشناسی بدهیم و انتقاد کنیم. هرچند تهدید هم میکنند اما ما وظیفه ی خودمان می دانیم که نظراتمان را خیلی صریح بگوییم.
مجری: یک جایی خواندم زمانی که در وزارت بازرگانی بودید در مجلس هفتم می خواستند استیضاح بکنند معاون پارلمانی شما کلی رایزنی کرده است. درست است؟
میرکاظمی: نه این گونه نبوده است. متاسفانه یکی از نمایندگان که معروف به نانوادار است خیلی فشار میآوردند که تعزیرات آرد را تعطیل کنید من هم زیر بار نمی رفتم زیرا تعزیرات در تشخیص مصلحت نظام است. تعزیرات آرد و نان مسؤولیتش با استاندار در تهران در یک صورت جلسه به وزارت بازرگانی داده بودند و ما این را به استان تهران برگرداندیم. و صورت جلسه کردیم که کل اموال و دارایی ها و تعزیرات را به استاندار وقت تهران برگردانیم.
ایشان اصرار داشت که تعزیرات را تعطیل کنید من مطرح کردم که چهار هزار میلیارد تومان یارانه نان است و این صلاح نیست که ما امروز کنترل را از این مبلغ برداریم زیرا این تعزیرات هم نقطه ضعف دارد و هم نقطه قوت. و این موضوع را باید خود تشخیص مصلحت درباره ش جلسه ای بگذارد و ابلاغ کند. دولت بیاید و تصویب کند. ایشان پیگیری کرد و گفت اگر شما تعزیرات را بر ندارید من فلان کار را می کنم من گفتم هر کار که می خواهی بکن. الان هم در مجلس است.
مجری: الان هم در مجلس است؟
میرکاظمی: بله در مجلس است. وی نامه برداشته بود و مطالبی را مطرح کرده بود چند نفر نیز امضا کرده بودند آقایان گفتند بیایید جلسه بگذاریم من گفتم به جلسه نیاز ندارم گفتند چرا؟ گفتم من موارد را برای مردم می گویم و می روم رأی اعتماد هم نمی خواهم یکی از آقایان که از نواب مجلس بودند گفتند چه می خواهی بگویی؟ گفتم فلان موارد را می گویم گفت واقعا؟ جواب دادم: شک نکن! من این ها را می گویم یک موردش هم گندمی است که اجازه خرید ندادند و باعث شد با بحران رو به رو شویم. وی گفت صلاح نیست. گفتم من خیلی دنبال رأی اعتماد نیستم.
مجری: مجلس اجازه خرید گندم را ندادند؟
میرکاظمی: بله.
مجری: واقعا میشه آقای دکتر؟
میرکاظمی: متاسفانه شد و همین هایی هم که زیر این نامه را امضا کردند کسانی بودند که بحث گندم را ایجاد کردند.
هفتاد درصد کشت کشور دیمی است. وقتی بارندگی نمی شود چه باید کرد؟ الان هم این دولت کشت را در اختیار داشته الان هم شش میلیون تن گندم وارد کرده است چون بارندگی نشده است. کشاورز زمین و آبش محدود است اگر گندم بکارد جو باید وارد کند اگر جو بکارد باید گندم وارد کند. اگر بارندگی باشد هر دو راندمانش در کشت بالا می رود و می شود زمین های دور افتاده را نیز کشت کرد اما با این مسائل نمی توان با لج بازی برخورد کرد.
در هرصورت من به جلسه نرفتم و گفتم علاقه مند نیستم و زیر بار حرف زور هم نمی روم. چون بحث حرف تعزیرات آرد و گندم بوده است که در اختیار وزیر نیست.
آنها می گفتند و اضافه می کردند و خودشان هم موضوع را جمع کردند. کار سیاسی بود و فردی جلو افتاده بود و این کار را انجام می داد و عده ای هم دنبالش حرکت می کردند بعد خودشان هم موضوع را جمع کردند و من هم هیچ جلسه ای نرفتم.
مجری: گفته می شود در زمان مدیریت شما در وزرات نفت در کمتر از یک سال بیش از ۲۵۰ مدیر ارشد را تغییر داده اید درست است؟
میرکاظمی: مدیران نفت تعداد زیادی از کسانی بودند که سن بالایی داشتند و در سن بازنشستگی بودند و عده ای هم پرونده داشتند و بعضی ها را استعلام کردیم و من از نیروهای جوان تحصیل کرده استفاده کردم معاونان من از خود بدنه ی نفت بودند که من آن ها را اصلا نمی شناختم رزومه ی شان را گرفتم و مطالعه کردم و با ۲۰-۳۰ نفر شخصا مصاحبه کردم و اجازه ندادم کسی در این کار ورود پیدا کند. و نظر بدهد.
مجری: شما گفتید خیلیها در سن بازنشستگی بودند الان هم خیلی ازمدیران ارشد در سن بازنشستگی قرار دارند و می گویند که این افراد تجربه ی زیادی دارند و ممکن است نبودشان باعث ایجاد خلأ در مدیریت کل مجموعه کلان شود. شما از این جهت نگرانی نداشتید؟
میرکاظمی: من دیدم بعضی از افراد بیشتر گرایش سیاسی دارند تا گرایش کارشناسی بعضی هم از لحاظ کارایی افراد ضعیفی بودند ولی تعداد تغییراتشان به مراتب کمتر از الان بود.
مجری: آیا یک سال برای این ارزیابی ها کافی بود؟
میرکاظمی: بله هم سابقه ی آن ها در نف
