به گزارش اروم نیوز، امروزه تیمداری شاکله اصلی ورزش حرفه ای را تشکیل می دهد و بی خود و بی جهت نیست که کشورهای مختلف جهان سرمایه گذاری های عظیمی را در این بخش انجام می دهند.
بدون شک ورزش یکی از تاثیرگذارترین مقوله ها در همه زمینه های مربوط به سیاست های کلی کشور است و ارتباط مستقیمی با سلامت اجتماع و کاهش بلایای خانمان سوزی از جمله اعتیاد دارد.
سرمایه گذاری در امر ورزش در تمامی کشورهای دنیا از طریق بخش خصوصی صورت می گیرد اما این قضیه در ایران کاملا متفاوت است. حتی در کشورهای حاشیه خلیج فارس که به نفت متکی می باشند شیوخ پولدار عرب، سهامدار و مالک بیش از ۹۰ درصد باشگاه های حرفه ای این کشور هستند.
در ایران این قضیه برعکس است چرا که هزینه های میلیاردی از بیت المال برای ورزش حرفه ای واقعا زجرآور است و بعضا این حیف و مال بیت المال نیز به نتیجه خاصی منتهی نمی شود.
اسپانسرهای خصوصی در ایران بنابه دلایل مختلفی قید حضور در ورزش را می زنند و طبیعتا آذربایجان غربی نیز که از لحاظ کارخانه ها و شهرک های صنعتی در رده های انتهای جدول استانهای ایران قرار دارد وضعیتش نگفته معلوم است.
حضور تیم های استان در رقابت های حرفه ای ورزشی قدمتی چندین دهه ای و شاید نیم قرنی دارد چرا که ارومیه از دهه های ۴۰ و ۵۰ تیمداری در سطح اول والیبال ایران را شروع کرد و می بایست برای حضور در ورزش حرفه ای هزینه می کرد.
در سالهای اخیر علاوه بر والیبال در چندین رشته دیگر همچون فوتبال و تکواندو و حتی تنیس در لیگ های کشوری حضور داشتیم که به جرات می توان گفت عمده بودجه این تیم ها از بیت المال و نهادهای دولتی تامین می شد.
بعنوان مثال شهرداری ارومیه امسال چهارمین سال تیمداری خود را در رشته والیبال پشت سر می گذارد و در این سال ها از محل بودجه شهرداری ارومیه هزینه های تیم پرداخت می شود!
آیا اگر یک نظرسنجی گسترده از عموم مردم صورت بگیرد عموم مردم راضی به هزینه کرد از جیب خود برای تیمداری در ورزش حرفه ای هستند یا خیر؟ بدون شک جواب عموم مردم خیر خواهد بود.
پس باید پای اسپانسر را به ورزش حرفه ای در این استان باز کرد. اما آیا تضمینی وجود دارد که اسپانسر در پایان سال اول عطای حضور در ورزش حرفه ای را به لقایش نبخشد؟ سوال اینجاست کدامین زیرساخت ها را برای ورد اسپانسرهای خصوصی فراهم کرده ایم؟
بعنوان مثال کارخانه های پگاه و فولاد ارومیه را در نظر بگیریم که در طول دهه ۸۰ چندین بار حامی تیم های والیبال این شهر شدند اما چه شد پگاه بعد از چندسال و فولاد ارومیه بعد از یکسال دیگر افتخار حمایت از تیم های این شهر را به مسوولین ندادند؟
چرا تابحال مسوولین استانی افکار عمومی را در برنامه های مرتبط درباره اسپانسرینگ ها تنویر نمی کنند؟ چرا یکبار در تلویزیون مسوولین نمی گویند که چه شد که در سه چهار سال اخیر پروژه خرید تیم فوتبال در دسته یک ایران برای بار چندم با حمایت بخش خصوصی شکست خورد؟
به نظر نگارنده باید در سلسله جلساتی با حضور مسوولین استانی و مدیران کارخانجات و روسای بخش خصوصی ظرفیت ورزش استان تبیین شود و انتظارات متقابل بیان شده تا دست مدیران باشگاه ها از جیب بیت المال کوتاه شود.
امیدواریم روزی برسد تیم های استان با هزینه کرد اسپانسرهای شخصی روانه مسابقات شوند نه با پول بیت المال!!!
مرتضی حیدری مرنگلو
انتهای پیام//
