به گزارش اروم نیوز، دریاچه ارومیه به عنوان بزرگترین دریاچه داخلی ایران و یکی از شورترین دریاچه های جهان با وضعیت اکولوژیکی و اکوتوریسمی منحصر به فرد خویش در سالهای گذشته با تغییرات طبیعی و همچنین برخی بی مهری های انجام گرفته و بی مسئولیتی های به وقوع پیوسته در شرایط بسیار بغرنجی قرار گرفت که برون رفت از آن نیازمند همت همه جانبه از طرف مردم و مسئولان است.
این دریاچه می تواند با مشارکت و تعامل کشاورزان منطقه، مسئولان، نهادها و سازمانهای کشوری در برنامه ریزی های بلندمدت تا حدی از وضعیت نامطلوب فعلی رهایی یافته و در آینده بتوان از ظرفیتهای فوق العاده ویژه زیست محیطی و گردشگری آن بهره جست.
با شروع روند خشک شدن دریاچه ارومیه علی رغم اینکه بسیار پیشتر از آن کارشناسان امر هشدارهایی در این خصوص صادر کرده بودند نه تنها برنامه های عملی و راهبردی در خصوص نجات نگین آذربایجان اجرا نشد بلکه موضوع دریاچه شعاری در جهت به اثبات رساندن خود توسط برخی از مسئولان استانی و کشوری شد.
مسئولانی که گاه و بی گاه در رسانه ها، نشست ها و جلسات رسمی و غیررسمی صحبت از نابودی دریاچه کرده و مدعی بی توجهی به آن و نیاندیشیدن تدابیر جدی می شوند و از این طریق منفذی برای مطرح شدن خویش در رسانه هایی که موضوع مذکور را با حساسیت رصد و پیگیری می کنند باز می کنند.
وعده احیاء دریاچه ارومیه از روحانی تا نمایندگان
مردم آذربایجان هنوز شعارهای انتخاباتی حسن روحانی را فراموش نکرده اند. وی یکی از مهمترین اولویتهای دولت خویش را احیاء دریاچه ارومیه عنوان کرده بود که تاکنون و با تشکیل دولت یازدهم در قبال آن گامی جدی برنداشته شده است. اخیراً تنها بودجه هایی کلان برای مطالعات و تحقیقات مطرح شد که مورد انتقاد نمایندگان ارومیه ای مجلس قرار گرفت و آنها اینگونه طرحها را تقسیم بودجه بین برخی از سازمانها و مراکز تحقیقاتی به نام دریاچه عنوان کردند.
همچنین طرح نکاشت نیز با اعتراض نمایندگان مردم ناکام ماند و جای خود را به بهکاشت داد اما آنچه که از شواهد معلوم است آن نیز عقیم مانده است و بین دولت، مسئولان استانی و نمایندگان مجلس هماهنگی و همراهی وجود ندارد تا به تحقق بپیوندد.
نمایندگانی که معترض طرحهای پیشنهادی دولت هستند، خود از ارائه طرحهایی عملی و راهبردی و پیگیری خواسته هایشان برای این موضوع غفلت کرده و یا به طور جدی پیگیر آن نبوده اند اما بهترین راه را برای حفظ جایگاه خویش در بین مردم در اعتراض به طرحهای موجود می بینند تا دست آویزی درباره دریاچه و ناکارآمدی دولت داشته و همچنین بتوانند در سالهای آینده از آن برداشتهای سیاسی کنند.
انتخابات مجلس و دریاچه ارومیه
با نزدیک شدن به سال ۹۴ و قرارداشتن انتخابات مجلس در این سال، رقابتهای انتخاباتی فشرده که از هم اکنون نیز به طور ضمنی در بین سیاستمداران، نمایندگان و کاندیداهای احتمالی آغاز شده نشانگر آنست که انتخاباتی پرهیجان و پرهیاهو در پیش رو خواهیم داشت که هر یک از جناحها سعی در یارگیری و جذب طرفدار برای خود دارند.
از این رو بسیاری از مسئولان و نمایندگان شهرهای حاشیه ای دریاچه ارومیه از هم اکنون کارهای تبلیغاتی خود را با محور دریاچه آغاز و جسته و گریخته گریزی به این موضوع می زنند.
نمایندگان کنونی مجلس با طرح دیدگاهها و برخی اقدامات تبلیغاتی سعی در جلب توجه به خویش را دارند و با مخالفت خود در خصوص طرحهای دولت که بسیاری از آنها نیز قابلیت اجرایی ندارند، آنها را به چالش می کشانند.
خیز اصلاح طلبان ، جهتگیری های آنان و سوء استفاده از موضوع دریاچه
حساسیت مردم نسبت به وضعیت دریاچه توجه اصلاح طلبان را به خود جلب و آنها به این موضوع واقف شده اند که یکی از شگردهای موفقیت در نتایج انتخابات سوء استفاده از وضعیت دریاچه است. دریاچه ای که در زمانی نه چندان دور که بیشتر کاندیداهای احتمالی اصلاح طلبان مسئولیتهای اجرایی را برعهده داشته اند ستاره اش رو به افول گذاشت.
از این رو محمد خاتمی چندی پیش در دیدار با فعالان اصلاح طلب خواستار بدست آوردن وجهه از دست رفته از طریق بحث بر سر مسائلی همچون سرطان، آلودگی هوا و دریاچه ارومیه شده است و گفته است می توان با این شگرد همچنین فشارهایی برای احقاق خواسته های خود وارد کنیم.
علاوه بر این نمایندگان و کاندایداهای اصلاح طلبان نیز در جلساتی که بین خود برگزار می کنند بر این موضوع تأکید و در آینده نیز مهمترین شعار انتخاباتی آنها دریاچه ارومیه خواهد بود که از این طریق بتوانند آراء بیشتری را کسب کنند.
دریاچه ارومیه منهای شعار
ضروری است همه به این موضوع واقف باشند که دریاچه ارومیه شعار و وعده و عیدهای انتخاباتی را نمی طلبد. چرا که این دریاچه اکنون در حال مرگ و واپسین نفسهایش را می کشد و تنها راه نجات آن اجرای طرحهای عملی و پیشنهاد راهکارهای عملیاتی است نه تصویب طرحهای مطالعاتی و فرهنگی.
از این رو لازم است همه بر این موضوع آگاه باشند که احیاء دریاچه ارومیه و دادن وعده های سرخرمن در انتخابات آینده باید منهای شعار باشد و کاندیداهای احتمالی پیگیر دیگر معضلات و مشکلات منطقه وشهرشان باشند تا بتوانند حداقل به وعده های خویش در حد قابل قبول عمل کرده و احساسات مردم را قربانی شعارهای خویش نکنند.
انتهای پیام/
