به گزارش سرویس اجتماعی اروم نیوز
اگر چه گفته می شود کشورهای توسعه یافته مسوول گرم شدن دمای زمین هستند اما از زمان انقلاب صنعتی در قرن ۱۸ آمریکا بزرگترین آلوده کننده اقلیم جهانی بوده و چین آلوده ترین کشور دنیاست.
نکته دیگر آنکه انتشار دی اکسید کربن و دیگر گازهای گلخانه ای از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ هر سال یک میلیارد تن افزایش یافته است، در هر صورت ما امروز شاهد چرخه معیوب گرم شدن زمین و ذوب شدن یخ های قطب شمال هستیم و گرم شدن کره زمین باعث افزایش سطح اقیانوس ها هم شده است.
این رویداد شدید آب و هوایی نشان از نامناسب بودن رفتار و نوسان غیرعادی طبیعت است به عبارتی ما رفتار خوبی با طبیعت نداشته ایم و دانسته یا ندانسته از یکی از آستانه های طبیعت گذشته ایم.
بدین منظور سال ۲۰۱۴ با هدف مبارزه با تغییرات آب و هوایی و با شعار ˈصدایتان را بالا ببرید، نه سطح آب دریاها راˈ اثرات بالا آمدن سطح آب دریاها را متذکر می شود.
در این میان تغییرات آب و هوا بیشتر از همه یک چالش بزرگ برای جزایر کوچک در حال توسعه است، با این روند جزایری همچون ترینیداد توباگو، مالدیو، ساموآ و … نه تنها گردشگری سبز بلکه موجودیت خود را از دست خواهند داد.
افزایش ۵۰ سانتی متری سطح دریا باعث می شود ۶۰ درصد از سواحل کرانادا از دست بروند و افزایش یک متر در سطح دریا باعث محو کشور مالدیو می شود.
در راستای ایجاد ثبات در جو و برای اینکه افزایش دمای زمین کمتر از ۲۰ درجه سانتی گراد باقی بماند باید انتشار دی اکسید کربن و دیگر گازهای گلخانه ای تا سال ۲۰۵۰ ، ۴۰ تا ۷۰ درصد کاهش یابد و تا سال ۲۱۰۰ به صفر برسد، یعنی تمام نیروگاه های فسیلی تا پایان قرن جاری باید تعطیل شوند.
براساس نظر کارشناس سازمان ملل متحد فقط ۱۵ سال فرصت داریم تا استفاده از انرژی پاک و تجدید شونده را ۳ تا ۴ برابر کنیم ؛ با روند فعلی تا سال ۲۱۰۰، دمای زمین ۷/۳ تا ۸/۴ درجه سانتی گراد افزایش خواهد داشت و سطح آب دریاها ۲۶ تا ۸۲ سانتی متر بالا خواهد آمد که فاجعه بار خواهد بود.
اما چگونه صداهایمان را بالا ببریم؟ صدای شیپور بیدار باش از کجا برخواهد خاست؟ چه شکلی خواهد بود؟ آیا صدای شیپور یا زنگ بیدار باش را خواهیم شنید؟ چطور بایستی از حمایت بسیج عمومی برخوردار شویم؟ چگونه خودمان را قانع کنیم که اوضاعی که با آن روبرو هستیم بسیار وخیم است؟
برای پاسخ به این سوالات همه می دانیم که باید روند را کند کرد، ما از انقلاب کشاورزی و انقلاب صنعتی عبور کردیم، بعبارتی همه چهره زمین و هم پوسته جو کره زمین را تغییر دادیم بنابراین دوران انقلاب زیست محیطی فرا رسیده است.
فصل مشترک این انقلاب با انقلاب صنعتی گذار بسوی یک منبع جدید انرژی نوین با رویکردی جهانی است اما با وجود انقلاب صنعتی گذار انرژی مبتنی بر اقتصاد بر مبنای اصول بوم شناختی و مبتنی بر مهار انرژی باد، خورشید، زمین گرمایی و انرژی هیدروژنی است.
عامل انقلاب های قبلی پیشرفت و نیاز به فنآوری جدید بود، اما عامل انقلاب زیست محیطی نیاز ما به آشتی با طبیعت است، مشکلات جدید اولویت های جدید و پاسخ های جدیدی را می طلبد اولویت های قدیمی دیگر کهنه شده اند و به هیچ کار نمی آیند.
ما به اقتصاد دان هایی نیاز داریم که مانند بوم شناسان فکر کنند، سقوط بوم شناختی منجر به فقر، تخریب بیشتر محیط زیست، ظهور انواع بیماریها و … می گردد چون سلامت ما به سلامت نظام های طبیعی مان گره خورده است.
ما به مهندسانی نیاز داریم که نقش باد و خورشید و گرمایش زمین را در زندگی امروز درک کنند؛ به متخصصانی احتیاج داریم که در زمینه انرژی های تجدید شدنی تحقیق کنند، نظام حمل و نقل بسیار متنوع را بشناسند و بر مبانی نظام جامع باز مصرف و بازیافت مواد اشراف داشته باشند.
ما به آب شناسانی نیاز داریم که نسخه مدیریت آب را برای مردم و طبیعت ارائه نمایند و آب مجازی و خاکستری را معرفی و اجرا کنند و خلاصه اینکه به روانشناسانی نیاز داریم که خسارت های روان شناختی ناشی از محرومیت مردم از تماس با طبیعت را ارائه نمایند.
و در کلام آخر ما به مغزهای متفکر زیست محیطی نیاز داریم که برای معکوس کردن روندهای مخرب محیط زیست و به راه انداختن روندهای سازنده راه حل هایی برد – برد ارائه دهند.
یادمان باشد بایستی از هم اکنون فرآیند معکوس سازی را آغاز کنیم.
آیندگان میدانند که ما می دانستیم لذا فردا خیلی دیر است؟
ایرنا
