به گزارش اروم نیوز،، دکتر سید رحمان جعفری پطرودی، طرح تولید نانوکاغذ از ضایعات کشاورزی را یک طرح دانش‌بنیان برشمرد و افزود: حداقل از ۶ سال قبل، مطالعات اولیه بر روی طرح آغاز و تولید آزمایشگاهی آن در ایران و خارج از کشور انجام شد و درحال حاضر تلاش برای تولید نیمه صنعتی آن آغاز شده است.
وی با اشاره به اهمیت و ابعاد کلان این طرح افزود: مواد اولیه تولیدکننده نانوکاغذ، نانوالیاف سلولزی بوده که قابلیت مصرف در حداقل ۲۵ صنعت از قبیل صنایع بسته‌بندی، کامپوزیت، کاغذ و مقوا، نفت و پتروشیمی، الکترونیک، مواد آرایشی-بهداشتی و صنایع غذایی را خواهد داشت.
دکتر سید رحمان جعفری پطرودی، تولید نانوکاغذ بسیار مقاوم و شفاف با استفاده از مواد اولیه تولید شده را گام دوم در این حرکت علمی دانست و خاطر نشان کرد: نانوکاغذ قابلیت جایگزین شدن پلاستیک در صنایع بسته‌بندی را داراست، که این پروژه نیاز به تحقیقات بسیار دارد، چرا که ایران کشوری نفت‌خیز است و تولید مواد اولیه پلاستیک در صنایع پتروشیمی رایج است و این نوع پلاستیک جای خود را در میان مصرف‌کنندگان باز کرده است.
وی ادامه داد: اگر ماده دیگری که آلودگی زیست‌محیطی ندارد، بخواهد جایگزین پلاستیک‌های رایج که به محیط زیست آسیب می‌رساند، شود این کار به مطالعات بیشتری نیاز دارد.
عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی با بیان اینکه در حال پیمودن مسیر به سمت جایگزین کردن پلاستیک تولیدشده با استفاده از فناوری نانو به جای پلاستیک‌های پتروشیمی هستیم، گفت: برای مثال استفاده از نانوکاغذ در صنایع الکترونیک می‌تواند برای ساخت نمایشگرهای قابل انعطاف کاربرد داشته باشد.
وی با اشاره به اینکه ضایعات کشاورزی مانند تفاله نیشکر یا کاه گندم و کلش برنج مواد اولیه بسیار مناسب برای تولید این محصول است، اظهار داشت: محصول تولید شده هیچگونه ضایعات زیست‌محیطی ندارد و در صورت جایگزین شدن با پلاستیک‌های معمول می‌تواند مشکل تخریب زیست‌محیطی پلاستیک‌های کنونی را مرتفع کند و این انطباق‌پذیری با محیط زیست یکی از دلایلی است که در آینده باعث جایگزین شدن این محصول بجای پلاستیک خواهد شد.
عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی، با تاکید بر اینکه این ماده قرار نیست تنها، جایگزین کاغذ برای نوشتن و استفاده در صنعت چاپ باشد، اظهار داشت: قسمت اعظم کاغذهای تولیدی در داخل کشور از از الیاف چوب و ضایعات کاغذ و مقوا ساخته شده و طی مراحل مختلفی از قبیل خمیرسازی، رنگبری و … به این محصول تبدیل می‌شود.
وی کاغذ را کم ارزش‌ترین محصول تولید شده از چوب دانست و افزود: کاغذ تولید شده از چوب تنها برای نوشتن، چاپ و بسته بندی کاربرد دارد و پس از استفاده نیز بازیافت و دوباره تبدیل به کاغذ می‌شود، اما ساخت نانوکاغذ، قادر است ارزش افزوده تولید محصول از ضایعات کشاورزی را حداقل ۲۰ برابر افزایش دهد.
دکتر سید رحمان جعفری پطرودی، با بیان اینکه یکی از مهمترین ضایعات کشاورزی موجود در جنوب کشور تفاله نیشکر یا باگاس است که سالانه حداقل به میزان ۵/۲ میلیون تن تولید شده و بخش اعظمی از آن به هدر می‌رود، خاطرنشان کرد: البته این وضعیت در شمال کشور نیز در مورد ضایعات کشاورزی مانند کاه گندم و کلش برنج صادق است.
وی ادامه داد: تولید نانوکاغذ بسیار مقاوم و شفاف از ضایعات مذکور می‌تواند ارزش افزوده بسیار زیادی را برای این ضایعات ایجاد و به اقتصاد کشور کمک کند.
عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی، همچنین از آماده‌سازی مقدمات این پروژه با همکاری ستاد توسعه فناوری نانو برای صنعتی کردن استفاده از نانوالیاف سلولزی خبر داد و افزود: هم‌اکنون در حال رایزنی برای استفاده از این ماده در کارخانه کاغذ پارس در جنوب کشور هستیم و ستاد توسعه فناوری نانو نیز به عنوان بازوی اصلی در این طرح، قول نهایی کردن پروژه در کارخانه پارس را به ما داده است.
استاد دانشگاه شهید بهشتی کاربرد ماده اولیه تولید نانوکاغذ را مناسب برای استفاده در صنایع کاغذ و مقوا، صنایع چندسازه، کامپوزیت‌ها و … دانست و خاطرنشان کرد: این ماده اولیه می‌تواند برای تولید کاغذهای حساس، امنیتی یا دائمی(permanent paper) که مقاومت زیادی از آنها انتظار می‌رود و نیز کاغذهایی که کمتر بازیافت می‌شوند مانند کاغذ اسکناس مورد استفاده قرار گیرد.
دکتر سید رحمان جعفری پطرودی، با یادآوری اینکه خمیر کاغذی که در کشور تولید می‌شود، خمیر کاغذ الیاف‌کوتاهی است که متعلق به پهن برگان شمال کشور بوده و کاغذ تولید شده از آن مقاومت بسیار کمی دارد، گفت: در حال حاضر کارخانجات داخلی برای تولید کاغذ، خمیر الیاف‌بلندِ وارداتی را برای افزایش مقاومت خمیر کاغذ به خمیر الیاف‌کوتاه اضافه می‌کنند، اما ماده نانوسلولزی که ما تولید کرده‌ایم می‌تواند جایگزین خمیر الیاف‌بلند شود، به طوری که افزودن درصد بسیار کمی از این ماده اولیه (به مقدار 1تا ۲ درصد) به خمیرکاغذ تولیدی در کشور، مقاومت کاغذ را بسیار افزایش داده و باعث کاهش واردات خمیر الیاف‌بلند به کشور می‌شود.
عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی، با اشاره به اینکه در حال حاضر خمیر الیاف بلند از خارج از کشور به قیمت هر کیلو 1 الی ۵/۱دلار وارد می‌شود، اظهار داشت: در صورت استفاده از نانوالیاف سلولزی به مقدار ۱تا ۲ درصد در تهیه خمیر کاغذ، می‌توان مصرف خمیرالیاف بلند را از ۲۰ درصد به پنج درصد کاهش داد که کاهش هزینه های تولید و رقابت‌پذیر شدن این صنعت را در پی خواهد داشت.
وی در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه آیا برنامه‌ای برای صادرات محصولاتی که با این روش تولید می‌شوند، وجود دارد، گفت: برنامه صادرات هم در دستور کار ما قرار دارد، که این صادرات هم می‌تواند به صورت صادرات محصول و هم صادرات دانش فنی باشد.
وی افزود: کشورهایی که منابع لیگنوسلولزی و چوبی یا کشورهایی که ضایعات کشاورزی زیاد از قبیل کاه گندم، کلش برنج و باگاس دارند می‌توانند اهداف بالقوه خوبی برای صادرات این محصول در آینده باشند.
دانا
