به گزارش اروم نیوز برای بیان گوشه ای از دردها و مشکلات معلولین تصمیم گرفتیم قلم و کاغذ را در اختیار یکی از معلولین جسمی و حرکتی ارومیه قرار دهیم. وی ۳۵ سال سن دارد و از سن ۱۵ سالگی قطع نخاع شده است.
زندگی آنگونه که وی با بیانی دردآلود می گوید برایش برزخی از دردها و عذاب های بی پایان است…
نگاه سنگین و زبانهای نابودگر به جای همیاری و همدردی
درد و رنج ناشی از معلولیت جسمی، حرکتی و روانی که در وجود معلولین خلاصه شده است زمانی که با زخم زبانها و نگاه غلط مردم به این قشر فراموش شده آمیخته می شود به مثابه سونامی مرگبار، وجود آسیب پذیر معلولان را درمی نوردد.
مع الاسف در جامعه کنونی ما به جای همدردی و همیاری، نهال وجود معلولین با فرهنگ پیش پا افتاده عمومی به گونه ای پرورده می شود که انگار معلولیت زندگی در برزخ زخم زبانها و نگاههای سنگین مردم معنی می شود.
در توصیف این وضعیت مرور چکیده دست نوشته های یک معلول ارومیه ای که نخواست نامش فاش شود فصل الخطاب است…
تصویر پایانی دست نوشته های یک معلول:
گزارش از پیام صدیقی پور
انتهای پیام/
