به گزارش اروم نیوز، ما در چه برهه ای از تاریخ قرار گرفته ایم؟ ما که هستیم؟ قومی که در آخرالزمان برای اعتلایِ کلمه ی الهی قیام کرده و سی و پنج سال پیش، زیر سایه ی رهبریِ مردی الهی که تربیت شده ی دامانِ انبیاء و اوصیاء بود انقلابی را برپا نمودیم و خون های بسیاری و هزینه های زیادی پایِ این انقلاب دادیم.
آری همینطور است. امّا ما برایِ اعتلایِ کلمه ی حق، که لُبِّ کلامِ این انقلاب است قرار بود چه کنیم؟ امام روح الله که معمارِ این انقلاب بود، در آن آغاز راه، اصلی ترین رسالتِ این انقلاب را چه تعریف کرد؟
این همه خون ها و هزینه ها دقیقاً برایِ چه بود؟ آیا جز برایِ این بود که سرزمینمان و این مرز و بوم از یوغِ طاغوت ها و سلطه ی ابرقدرت ها و ظلمت ها خارج گردد تا تبدیل به سنگری مستحکم و پایگاهی قدرتمند و مُقتدر برایِ بلند کردنِ صدا و ندایِ اسلامِ حقیقی به جهانیان شود؟
تا ما بتوانیم در داخلِ سرزمینمان به اصلاحِ نفوسِ خویش پردازیم و سپس مستقلّانه و آزادانه پیامِ حیات بخشِ اسلام و قرآن را به گوشِ عالَم برسانیم و با همه ی قوا به مقابله با طاغوت برخیزیم. تا مقدّمات را مهیا نماییم برایِ ظهورِ مولایمان حضرت صاحب (عج) و جامعه ای منتظر در سرتاسرِ عالَم بنا کنیم.
اگر پرسیده شود امروزه یکی از قدرتمندترین ابزاری که ما برایِ نیل به این مقصود در دست داریم چیست، جواب چه خواهد بود؟ بی تردید یکی از قدرتمندترین ابزارها سینما و فیلم سازی است.
وقتی سخن از ساختنِ سریالِ حضرتِ موسی (ع) به میان می آید باید اوّلاً توجّه کرد از آنجا که قرآن متنِ شریعتِ ما و طبّ الکبیر برایِ شفایِ انسان ها و رشدِ آن هاست ، داستان هایِ قرآن در هر زمان و عصری برایِ فرد فردِ آدمیان و برایِ هر قوم و ملّتی بسیار نافع و هدایت کننده می باشد.
و دوما با توجّه به اینکه قصه ی حضرتِ موسی (ع) و داستانِ بنی اسرائیل بیشترین داستانی است که قرآن در ابعادِ مختلف ، مکرّر به آن پرداخته است و بنا به حدیثِ پیامبر(ص) سرگذشت قوم بنی اسرائیل بسیار شباهت دارد به سرگذشتِ امّتِ اسلام ، می توان گفت در این مقطع از تاریخِ انقلاب اسلامی و در این برهه ی حسّاس از تاریخِ بشریّت و بیداریِ جهانیِ ملّت هایِ دنیا و در این پیچِ بزرگِ تاریخی ، پرداختن به داستانِ حضرتِ موسی (ع) به نوعی در صدرِ ضرورت ها و در اولویّتِ اوّل قرار دارد.
قومی با نامِ بنی اسرائیل که در رکابِ پیامبری الهی و در سایه ی الطاف و توفیقاتِ حق تعالی ، در راهِ آرمان هایی بلند هم چون خلاصی از یوغِ طاغوت ها و نابود کردنِ آن ها و برپاییِ جامعه ای الهی قیام کردند ، به سببِ سُستی ها و طغیان ها و سرپیچی و پُشتِ گوش انداختنِ امرِ ولی ، و بیرون شدن از جادّه ی مقاومت و پایداری ، از چشم خدا اُفتادند و به سرنوشتی دچار شدند که کمابیش می دانیم.
حکایتِ سرگذشتِ چنین قومی برایِ درونِ جامعه ی ما آیا نمی تواند در این بُرهه از تاریخِ حسّاسِ انقلاب ، چند صباحی مردمِ ما را از روزمرّگیِ زندگی ها خارج کند تا قدری به فکر فرو روند و ببینند در کجایِ تاریخ قرار دارند و از بالا به موقعیّتی که در آن قرار گرفته اند نگاهی بیاندازند؟
تا زنگِ خطر و تنبّهی باشد. … تا بلکه این خودآگاهی در لایه های افکارِ مردم از عارف و عامّی رُسوخ کند که «مبادا سُستی کنیم و مبادا به نان بفروشیم!» از سویِ دیگر ، مردمانِ بسیاری در نقاطِ مختلفِ دنیا حقیقتاً تشنه ی معارفِ اسلام و معارفِ انقلابِ ما هستند و به شدّت محتاجند که پیامِ نورانی و حیات بخشِ اسلام به آن ها برسد و طرحِ نو و حرفِ جدیدِ اسلام را بشنوند.
البتّه شاید خودشان این نیاز را چندان احساس نکنند ولی آیا آحادِ ما امّتِ مسلمان در قبالِ آن بندگانِ خدا مسئولیّت نداریم؟ امام موسی صدرها و شهید بهشتی ها و چمران هایِ بسیاری نیاز است که به سرتاسرِ دنیا سفر کنند و مردمِ دنیا را از گنجینه ی عظیمی که در بطنِ حوزه هایِ علمیّه و در متونِ دین و شریعتِ ما وجود دارد و تا به امروز به دستِ عُلما آبیاری و صیانت شده است سیراب کنند و بهره مند سازند.
اگر قدری از جایگاهِ داستانِ حضرتِ موسی (ع) در قرآن آگاه باشیم ، این موضوع به خوبی روشن می شود که این قصّه ی قرآنی ، جدایِ از جذّابیّت و گیراییِ آن ، چه دریایِ عظیمی از معارفِ بلند و عمیق و چه دریایی از پیام هایِ بیدار کننده و تکان دهنده و اِرشاد کننده را در درونِ خود دارد.
آیا روایتِ چنین قصّه ی پرمضمونی در طولِ هفتاد و دو هفته داخلِ خانه هایِ مردم ، در قالبِ سناریویی با کیفیّتِ بالا که ده ها نفر از بزرگان و متخصّصانِ دین و هنر بیش از چهار سال رویِ آن کار کرده اند نمی تواند منبعی عظیم برایِ صدورِ انقلاب به سرتاسر جهان و چشمه ای جوشان برایِ آشنا کردنِ مردمِ دنیا با معارف و پیام هایِ دینِ مبین اسلام باشد؟
آیا روایتِ چنین داستانی با تکنولوژیِ فیلم سازیِ بالایی که اِمروز در کشورمان وجود دارد نمی تواند منبعِ عظیمی برایِ هدایتِ انسان ها به سویِ خدا باشد؟ و این ها همه جدایِ از این مسئله است که چنین سریالی می تواند ضربه ای کوبنده تر از صدها جنگِ نظامی بر پیکره ی صهیونیسم پلید بین الملل و اسرائیل وارد کند.
طبقِ آن چه شنیده ایم ، تاکنون صهیونیست ها تلاش های زیادی برایِ متوقّف کردنِ ساخت این سریال کرده اند. آیا به این موضوع فکر کرده ایم که ارائه ی چنین روایتی از داستانِ حضرتِ موسی(ع) در کشورهایِ جهان اسلام ، می تواند نا خود آگاه ، امّتِ اسلام را متوجّه کند به اینکه در چه طیفِ وسیعی از موضوعاتِ بسیار اساسی ، دیدگاه و اعتقاداتِ مشترک دارند؟
می تواند دشمنِ حقیقی و مشترکِ امّتِ اسلام یعنی صهیونیسم را برای مدّتی طولانی ، در کانونِ توجّهات و انظارِ مسلمین قرار دهد؟ و اگر عنایتِ خداوند باشد چنین فضایی ، قطعاً نزدیکیِ قلب ها و هم دلی بینِ فرقه ها و مذاهبِ امّتِ اسلام را به دنبال خواهد داشت.
قطعاً وحدت و یکپارچگی را به دنبال خواهد داشت. و با عنایت خدا بسیاری از نقشه ها و توطئه هایی را که شیاطین و جهانخواران در جهتِ به جانِ هم انداختنِ شیعه و سنّی طرّاحی کرده و می کنند را نقش بر آب خواهد کرد.
فرج الله سلحشور که سناریو نویسی و کارگردانیِ این پروژه ی عظیم را بر عهده دارد ، شخصیّتی است که سابقه اش در عرصه ی فیلم هایِ تاریخی برایِ همه روشن است. دو اثرِ مهمّ او ، یعنی «مردانِ آنجلس» و «یوسف پیامبر(ع)» ، با اینکه نسبت به ابعادِ پروژه با حدّاقل مقدار بودجه ساخته شدند ، امّا هر دو از سویِ مردمِ سراسرِ دنیای اسلام با استقبالِ بی سابقه ای رو به رو شدند.
سریال «یوسف پیامبر(ع)» که با حدّاقلّ بودجه به اتمام رسید ، در حدود صد کشورِ جهان پخش گردید و در اغلبِ این کشورها با استقبالِ بی نظیر یا کم نظیر مردم رو به رو شد.
شما کافیست سری بزنید به کشورهایی مثل ترکیه یا لبنان یا تاجیکستان و … و راجع به سریال یوسف پیامبر(ع) یا مردان آنجلس از مردمی که در کوی و برزن رفت و آمد می کنند سؤال کنید و عکس العمل ها را مشاهده نمایید.
این سریال ها با همه ی ضعف ها و اشکالات و نواقصی که داشتند امّا در نگاهی منصفانه ، باید گفت تأثیر خوبی در توجّه دل ها به سوی خدا داشتند.
البتّه این را هم نباید نادیده گرفت که ساختنِ یک فیلم با بودجه ی حدّاقلّی ، کارگردان را در تنگناهای شدیدی قرار می دهد و باعث می شود که کارگردان نتواند به خوبی و با دستِ باز و فراغِ بال هنرورزی کند و ظرائف را در بازیگردانی ها و طرّاحیِ صحنه ها رعایت نماید.
امّا بودجه ی کافی ، به کارگردان این مجال را می دهد که برایِ هر کدام از سکانس ها وقت بیشتری بگذارد و بازیگران و عواملِ صحنه را بیشتر معطّل و متوقّف نماید تا آنچه از ظرائف و دقائق در نظر دارد بتواند در صحنه هایِ فیلم پیاده کند.
امّا از این ها که بگذریم ، قضیه ی سریال «موسی کلیم الله(ع)» با دو سریال قبلی بسیار متفاوت است.
مقدار وقت و سرمایه ای که برایِ نگارشِ سناریویِ این سریال صرف شده است و نیز میزان دقّت و ملاحظه ای که شده ، با دو سریال قبلی خیلی فرق می کند.
جدایِ از این ها ، تجربه ی کارهایِ گذشته و التفات به اشکالات و نواقصِ آن ها ، پشت سناریو و تولیدِ این فیلم قرار دارد. … آیا چنین مجموعه ی تلویزیونی نمی تواند یک زمینه ساز برایِ ظهورِ حضرت صاحب(عج) باشد؟
چرا مقام معظّمِ رهبری در این برهه از تاریخ ، پرداختن به داستانِ پرهزینه ی حضرت موسی(ع) را به آقایِ سلحشور توصیه کرده اند؟ اگر چنانچه این سریال با بودجه ای که برایِ آن پیش بینی شده است ساخته شود ، به لطفِ خدا کیفیّتِ آن با سریال هایِ قبلیِ این کارگردان شاید قابل مقایسه نباشد.
خوب ؛ بودجه ای که پیش بینی شده رقمِ بسیار بالاییست و پروژه ای فیلم سازی با این ابعاد گسترده ، تاکنون در جهان اسلام و منطقه تجربه نشده است.
این سریال شاملِ هفتاد و دو قسمت خواهد بود که ابعادِ هر قسمتِ آن ، شاید نزدیک به یک فیلمِ سینماییِ پرهزینه است. به همین خاطر ، این سریال در ردیفِ فیلم های پرهزینه ی دنیا قرار دارد و با توجّه به همکاریِ ضعیف یاعدمِ همکاریِ سازمان هایِ فرهنگی برایِ تأمین بودجه ی این پروژه ، بدونِ کمک هایِ مالیِ مردم ، این بودجه که قریب به صد و هشتاد میلیارد تومان برآورد شده شاید هیچ گاه تأمین نشود.
مردمِ شریف و امّتِ حزب الله باید در قبالِ این مسئله ی مهمِّ فرهنگی احساسِ مسئولیّت کنند تا این پروژه بتواند کلید بخورد. هر نفر به اندازه ی وُسعِ خود می تواند به این بودجه کمک کند.
پنج هزار تومان ؛ ده هزار تومان ، کم تر یا بیشتر. یادمان نرود که انقلابِ ما ، بیش و پیش از آن که یک انقلابِ سیاسی یا اقتصادی یا نظامی یا … باشد ، یک انقلابِ فرهنگی بوده است.
یادمان نرود بزرگترین رسالتِ انقلابِ ما این بود که جان ها و دل ها و افکارِ مردمِ دنیا را برایِ همرهی با قیامِ آخرین حجّتِ الهی و سیرِ اِلی الله آماده کند.
فرج الله سلحشور در رابطه با ساخت سریال موسی کلیم الله مصاحبه ای را با تبیان انجام داده است که در زیر آمده است:
فرج الله سلحشور در گفتگو با تبیان پیرامون سریال حضرت موسی گفت: پس از سریالهای قرآنی «یوسف پیامبر(ع)» و « اصحاب کهف» به لطف خداوند و یاری ده ها تن از بزرگان دین و هنرتوفیق نگارش متن سریال موسی کلیمالله را یافتم. نگارش و ساخت این سریال به سفارش و تأکید مقام معظم رهبری و یک حرکت فرهنگی در سال فرهنگ است. برای ساخت این سریال تلاش بسیار کردم اما موفق به جذب بودجه نشدم.
کارگردان یوسف پیامبر در ادامه افزود : به هدایت و عنایت خداوند بر آن شدم که این مجموعه عظیم را با کمکهای مردمی بسازم. لذا به محضر مردم شریف ایران، مسلمانان و مردم دیگر نقاط دنیا عرض میکنم اگر تاکنون توانستهام با آثار خود رضایت شما را فراهم کنم و اگر بنده را لایق میدانید و مایلید که سریال ۷۲ قسمتی « موسی کلیم الله» را با کیفیتی بهتر از یوسف پیامبر و اصحاب کهف برایتان بسازم یاریم کنید. این سریال افشای چهارهزار سال تاریخ ننگین بنیاسرائیل و پاسخی دندان شکن به جنایات آمریکا و صهیونیسم، و منبعی عظیم جهت هدایت و ارشاد انسانها به سوی خداوند می باشد.
وی در پایان در ارتباط با نحوه کمک مردم اضافه کرد: بودجه کلان این سریال عظیم نیاز به عزم و اراده و حمایت همگانی دارد.امیدواریم در حد وسع خویش در انجام این خیر کثیر و افروختن این چراغ هدایت ما را یاری کنید.
برای کمک به این سریال مردم می توانند به شماره حساب ۰۱۰۸۳۴۰۳۹۰۰۰۱ بانک ملی شعبه ولایت و یا شماره کارت ۶۰۳۷۹۹۱۸۹۹۵۱۶۳۸۳واریز کنند.
انتهای پیام/
