اروم نیوز / خداداد مهدوی، در نخستین شماره از این سلسله یادداشت ها از چرایی تلاش رسانه های فارسی زبان غربی برای تصویرسازی مشابه از امنیت ایران با کشورهایی مثل کره شمالی مورد بررسی قرار گرفت و طی آن دکترین امنیت ایرانی که مبتنی بر اصل بازدارندگی است از منظر امام خمینی(ره) مرور شد و همزمان نقش مردم در ثبات امنیتی داخلی کشور به همراه تعریف نگاه فرهنگی حاکم بر موضوع امنیت ملی مورد واکاوی قرار گرفت.
اینک در بخش دوم از بررسی ویژگی های مدل امنیت ایرانی به بررسی پیوند دو عنصر مردم با اقتدار رهبری می پردازیم.
این موضوع را می توان از دو منظر متفاوت بررسی کرد، نخست آنکه مردم در مدل امنیت ایرانی که مبتنی بر حکومت ولایت فقیه است از چه جایگاهی برخوردارند و دوم اینکه نقش رهبری در نیروهای مسلح به عنوان بارزترین شاخص در بررسی میزان اقتدار امنیتی یک کشور چگونه است.
باور امام خمینی(ره) در تامین امنیت داخلی و اقتدار جهانی اتکا به خود مردم بود و اساساً همین باور عمیق سبب شد که او با جسارت تمام در پی برچیدن نظام ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی بر بیاید و الا در آن سالها رهبر کبیر انقلاب اسلامی هیچ حسابی بر روی نیروهای مسلح دوره طاغوت باز نکرده بود.
این کلام امام ثابت کننده همین باور عمیق آن فقید است: انصافاً از اول انقلاب تا حالا آن که کار خودش را صد در صد صحیح انجام داد ملّت بود. صحیفه امام ۱۳۷۸ ج ۱۵ ۱۲۲٫
حکومتها خودشان را جدا ندانند از مردم، رؤسا اینطور نباشد که بروند هر کس در هر جایی یک ریاستی داشت بخواهد اعمال قدرت بکند، اعمال ریاست بکند، مردم را پایینتر بداند، با مردم رفتاری بکند که رفتار یک مثلاً زورمند خیلی کذا است با دیگران، اسباب این میشود که مردم از آن جدا بشوند. صحیفه امام ۱۳۷۸ ج ۸: ۲۳۳ـ ۲۳۲٫
در حقیقت باور داشتن به نقش مردم مهمترین تفاوت ایجاد شده در ابعاد حکومتی ما بین نظام پادشاهی و پهلوی ها با دوره انقلاب اسلامی است و تجلی این باور در طراحی سیستم نظام اسلامی که در عین اتکا به نظریه ولایت فقیه مبتنی بر مردم سالاری اسلامی است و برآیند آن دهها انتخابات مختلف در طی بیش از سه دهه از عمر این انقلاب است.
در این میان نحوه نگاه امام خمینی(ره) به نیروهای مسلح به عنوان یکی از اصلی ترین شاخصه ها تامین امنیت و اقتدار داخلی و خارجی را می توان در گام نخست از پذیرش فرماندهی این نیروها به عنوان فرمانده کل قوا و در گام بعد از تعریف آن فقید از نیروهای مسلح کشور و نقش آنان از منظر یک فرماندهی که هم فقیه و هم مجتهد و در عین حال رهبر یک کشور است مورد بررشی قرار داد.
تجربه سالهای نخست انقلاب و نا آرامی های پی درپی قومی و قبیله ای در کنار تحرکات منافقین و متعاقب آن جنگ ۸ ساله عراق علیه ایران باور امام خمینی(ره) به نقش نیروهای مسلح را در قالب سلسله نهادهایی که بنیانگذاری شدند نشان داد آنچنانکه ایشان هدف از بنیان نهادن نیروهایی مثل سپاه ، بسیج، کمیته های انقلاب اسلامی را حفظ انقلاب و صدور آن می دانست و همزمان اقتدار این نیروه را در گرو پیوندشان با ملت بر می شمرد.
آنچنانکه آن زمان در اساسنامه سپاه که به تصویب شورای انقلاب رسیده، مبارزه قانونی با عوامل و جریانهایی که درصدد خرابکاری و براندازی نظام جمهوری اسلامی هستند یا با توسل به زور، میخواهند حاکمیت قوانین جمهوری اسلامی را از بین ببرند، از مأموریتهای این نهاد قرار داده شد.
در واقع اتکا امام به قدرت داخلی و بنیانگذاری نیروهای نظامی مختلف بر اساس همین مولفه و پرهیز از وابستگی به به دو ابرقدرت آن زمان پیش نیاز رسیدن به مدل امنیت ایرانی بود که در سه دهه حاصل آمده است.
امروز مدل امنیت ایرانی بر آمده از اندیشه ای است که در آن مهمترین تکیه گاه خود مردم هستند و همزمان فرماندهی کل قوا قبل از آنکه یک مقام نظامی باشد فقیهی است که نزدیکترین قرابت فکری با امام خمینی(ره) را داشته باشد و بر این اساس همچنان اقتدار رهبری و جنس امنیتی که در ایران وجود دارد و توفیقات آن کشورهای منطقه را نیز تحت الشعاع قرار داده مورد توجه قدرت های منطقه و جهان است.
انتهای پیام/
