به گزارش اروم نیوز به نقل از کانی پرس: نور الله قوربان زاده یکی از عکاسان بنام و قدیمی بوکان می باشد که برای آشنایی هرچه بیشتر با این هنرمند مصاحبه کوتاهی ترتیب داده ایم که در ادامه می خوانید.
لطفا” از خودتان برای خوانندگان ما بگویید؟
متولد سال ۱۳۱۲ در بوکان هستم.
چندسال است که عکاسی را آغاز کرده اید؟
بنده ۵۵ سال است که دوربین را از خود جدا نکردم به عبارتی از سال ۱۳۳۵ به حرفه عکاسی روی آوردم.
چه اتفاقی روی داد که شما به عکاسی علاقه مند شدید؟
علاقه و ثبت لحظه های خاص باعث شد که من به عکاسی علاقه مند شوم.
نظرتان در مورد هنر عکاسی چیست؟
عکاسی یعنی شکار لحظه هایی که شاید دیگر خلق نشوند، عکس و عکاس لحظاتی را برای مردم می آفرینند که سالیان سال ماندگار می شود.
نسبت به عکس های قدیمی خود چه احساسی دارید؟
عکس های قدیمی من را متوجه گذشت سریع زمان می کند، هر وقت عکس های دهه های ۴۰ و ۵۰ خود را مرور می کنم با لحاظاتی روبه رو می شوم که سالیان سال از آن موقع می گذرد و کسانی را در عکس می بینیم که الان پیر یا از دنیا رفته اند از طرفی بسیار نارحت می شوم و از جهتی هم خوشحالم که توانسته ام چهره اش را ثبت کنم.
عکاسی را پیش چه کسی و چگونه یاد گرفتید؟
من پیش هیچ کس آموزش ندیده ام و همچنان که در بالا گفتم تنها علاقه باعث شد که به عکاسی روی بیاورم و الان از این بابت که این حرفه رو انتخاب کردم بسیار خوشحال و راضی هستم.
در این ۵۵ سال چه تعداد عکس گرفته اید؟
اگر به درستی عکسهای که گرفتم رو شمارش کنم بالای ۳۰ هزار عکس و یا شاید بیشتر باشد حتی یکی از دوستان که برای تحقیق دانشگاهی به سراغ من آمده بود می گفت بیش از یک صد هزار عکس درون آرشیو شما وجود دارد ولی من دیگر حوصله ندارم عکس هایم را بشمارم و یا مرتب کنم
اولین عکسی که گرفته اید در چه سالی بود؟
اولین عکس من در سال ۱۳۳۲ در یکی از روستاهای بوکان بود که الان ذهنم من را یاری نمیکند که نام روستا را به یاد بیاورم.
در آن موقع برای عکاسی به روستا می رفتید؟
بله من درچندین سال اول عکاسی را به صورت سیار انجام می دادم و هر روز به روستایی می رفتم و از مردم عکس می گرفتم.
استقبال مردم از شما چطور بود؟
آن موقع مردم عکس گرفتن را حرام می دانستند ولی با توضیحاتی که روحانیون در روستاها می دادند نظر مردم نیز در باره عکاسی تغیر کرد و جالب اینکه اولین عکسی که گرفتم از یک روحانی جوان بود.
بهترین عکسی که گرفته اید، چه بود؟
همه عکس های که گرفتم هر کدام به نوعی بهترین هستند زیرا صحنه ای را ثبت کردند که در ذهن صاحب عکس به خاطره ای به یاد ماندنی تبدیل شده اند.
در این ۵۵ سال از چند دوربین استفاده کردی؟
خوب خیلی زیاد بوده و اکنون نیز تمام آنان را نگه داشتم از اولین دوربین تا آخرین دوربین ولی لی تعدادشان اکنون در ذهنم نیست.
هنوز به حرفه عکاسی مشغول هستی یا به کاری غیر از عکاسی می پردازی؟
عکاسی همانند خون در رگ های من در جریان است و بدون دوربین نمی توانم زندگی کنم، برای همین در حال حاظر نیز در عکاسی خودم مشغول به ثبت لحظات شیرین مردم هستم.
نظر شما به عنوان یکی از قدیمی ترین عکاسان این شهرستان در مورد عکاسان جوان بوکانی چیست؟
من به تمام عکاسان بوکان افتخار می کنم زیرا کار بسیاری از آنان را از نزدیک دیدم و عکس هایشان قابل تقدیر هستند.
بوکان را چگونه توصیف می کنید؟
بوکان شهر عروسان است، مردمش مهربانترین مردم دنیا و خاکش گوهر است هر چند شاید بسیاری بگویند بوکان لیاقت این همه تعریف را ندارد اما من در جواب حرف آنان می گویم بنده ۸۰ سال است با این مردم زندگی میکنم و به یقین رسیدم که تعاریف بالا برازنده این شهر است.
تا کنون مسئولان شهرستانی از شما تقدیر کردند؟
من در چندین دوره به عنوان رییس اتحادیه عکاسان بوکان انتخاب شدم و مسئولان وقت نیز بارها از من قدر دانی کردند ولی خوشبختانه من نیازی به تقدیر و تشکر ندارم فقط به مسئولان توصیه می کنم هوای مردم بوکان را بیشتر داشته باشند زیرا مردمان بسیار خوب و قدر شناسی هستند.
در پایان توصیه ای دارید؟
تنها از مسئولان حمد و سپاس از خدا را می خواهیم و بنده خود هیچ مشکلی ندارم و تنها انتظار دارم مسئولان و مردم در سایه نظام مقدس جمهوری اسلامی حافظ این امنیت و پیشرفت باشند.
از فرصتی که در اختیار سایت کانی پرس قرار دادید سپاسگزارم
بنده نیز از توجه شما به دنیای هنر سپاسگزارم/خدانگهدار
انتهای پیام/
