به گزارش اروم نیوز، وقتی صحبت از تاریخ ادبیات آذربایجان می شود، شاعر و عارف شهیر مصطفی رسول اوغلو با جایگاه ویژه و بی مثال خود شناخته می شود. شاعری که ابتدا به کار چوپانی مشغول بوده و روزی بر اثر گرفتار ماندن در برف و کولاک با هزار زحمت خود را به غاری در محال دول می رساند و چندین روز در آنجا محصور می شود.
در سومین روز که همزمان بوده با طلوع خورشید و پایان کولاک برف خوابی می بیند و در آن شاعری به وی الهام می شود.
از آن تاریخ به بعد وی علاوه بر شاعری به دنبال عرفان نیز رفته و در همین راه مرید و شاگرد عارف قوس آبادی شده و به عنوان عارف و شاعری والامقام در آذربایجان غربی شناخته می شود. از شاگردان وی نیز می توان به میرزای کرگنی اشاره کرد.
مصطفی رسول اوغلو در تاریخ ۱۱۸۵ هجری شمسی در روستای اسلام آباد محال دول به دنیا آمده و در تاریخ ۱۲۵۴ هجری شمسی دار فانی را در روستای باراندوز وداع گفت.
از مولانای ارومیه بیش از پنج هزار بیت شعر عرفانی، مذهبی و اجتماعی به یادگار مانده است که بخشی از این اشعار توسط محققان ادبیات در دو جلد به چاپ رسیده است که لازم است دیگر اشعار وی نیز برای شناساندن هرچه بیشتر چهره ادبی وی جمع آوری و در کتابی جداگانه گردآوری شود.
اما سخن ما با مسئولان میراث فرهنگی استان است که چرا تا حالا هیچگونه اقدامی برای مرمت و یا بازسازی مزار وی انجام نداده است؟
آیا مقام و منزلت مولانای ارومیه از پوریای ولی در خوی(که شبهه انگیز است) کمتر است و یا از عارفان هم عصر خویش مانند حکیم ابوالقاسم نباتی و خسته قاسم چه چیزی کمتر دارد که میراث فرهنگی آذربایجان شرقی اقدام به بازسازی و جذب بودجه برای مزار این دو عارف می نماید و چندین برنامه بین المللی در جوار مزار آنها برگزار می کند؟
وقتی با مسئولان میراث فرهنگی استان در باب تخریب آثار تاریخی و همچنین معنوی استان سؤالاتی را مطرح می کنیم، آنها نبود بودجه را دلیل اصلی این کار اعلام می نمایند. اما می توان این سؤال را از آنها پرسید که آیا برای حفظ یک قبر و جلوگیری از تخریب آن ( بدون مرمت و بازسازی) باز هم بودجه لازم است؟
بله، امروزه با نهایت تأسف مزار مولانای ارومیه در روستای باراندوز را تخریب و جاده ای روستایی و خاکی بر روی آن احداث می کنند تا عارفی که علاوه بر کشورمان در سایر ولایات نیز شناخته می شود و در کشور هایی مانند روسیه، گرجستان، آذربایجان، ترکیه و عراق که اشعارش زمزمه فرهنگ دوستان و شاعران است و محققان در چندین پایان نامه فوق لیسانس و دکترا از محتوای اشعار وی استفاده کرده اند و در بسیاری از دایره المعارفهای تدوین شده نام وی به عنوان شاعری شهیر آمده است مظلومانه در دیار خود ،ارومیه مورد بی مهری و بی احترامی قرار گیرد.
سالهاست بازسازی مزار مولانای ارومیه که مورد مطالبه اهالی فرهنگ و هنر و همچنین اهالی محلی است نادیده گرفته می شود تا در اثر نبود بودجه به طور کلی از صفحه روزگار در اثر گذشت زمان حذف شود. امری که جای بسیار تأسف و تأمل دارد و نیازمند همت جدی مسئولان مربوطه است تا باشد در قبال مسئولیتی که آن را با شرح وظایفی خاص و مربوط به آن شغل تحویل گرفته اند احساس مسئولیت کنند.
پیش از این جواد جهانگیرزاده، یکی از سه نماینده مردم ارومیه در مجلس شورای اسلامی در دی ماه سال ۸۸ با ارسال نامه ای به رئیس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری کشور خواستار رسیدگی و مرمت این مزار تاریخی شده بود که تصویر نامه در زیر آمده است:
انتهای پیام/
