به گزاش اروم نیــــوز، ورزش آذربایجان غربی به زعم بسیاری از کارشناسان حوزه ورزش پتانسیل فراوانی برای شکوفایی در عرصه قهرمانی در سطح کشور و استعدادهای بالقوه ای در زمینه های مختلف ورزشی دارد که می تواند آینده تیم ملی را در همه زمینه ها تامین کند.
هدف از استعداد یابی ورزشی شناسایی و انتخاب ورزشکارانی که بیشترین پتانسیل را در یک رشته ورزشی دارند.
استعدادیابی فرآیندی است که از طریق آن نوجوانان و جوانان ارزیابی میشوند و به شرکت در رشتههای مناسب که امید موفقیت بیشتری از آنها میرود تشویق و هدایت میشوند. ارزیابیهای مذکور از طریق برخی آزمونها و معیارهای استاندارد انجام میشود.
اما در این استان بجز والیبال ورزش دیگری در بورس قرار ندارد و به نوعی از ضعف ساختاری و شاید بی تفاوتی مسوولین به سایر ورزش ها سبب شده است که هرازچندگاهی یک ستاره در آسمان این ورزش های فراموش شده ظهور کند.
امثال فرشاد احمدزاده در فوتبال،طاهر عاشوری در شمشیربازی، محسن شادی در قایقرانی، لاچین افشین در تنیس، معصومه مشمول در شطرنج نشان می دهد که این استان آنقدرها هم که تبلیغ منفی می شود در وجود استعدادها هم فقیر نیست و اگر سرمایه گذاری درست و حسابی بتوان روی استعدادها کرد بی شک می توان به آینده ورزش این استان امیدوار بود.
باید با ایجاد ساختار استعدادیابی مناسب از طریق هیئت های ورزشی و برنامه ریزی صحیح، این استعدادها را شناسایی و پرورش داد. اما آیا تضمینی وجود دارد که این استعدادها وقتی در عرصه ورزش قهرمانی کشور خوش درخشیدند فریب پیشنهادات اغواگرانه سایر باشگاه ها و تیم های سایر استانها را نخورند؟
جواب این سوال بسیار آشکار است. هیچ تضمینی برای ماندگاری ستاره های ورزشی در این استان وجود ندارد زیرا آیا بغیر از والیبال و اخیرا هم فوتبال کدام یک از رشته های ورزشی ثبات حضور در رقابت های قهرمانی کشور را داشته اند؟ کدام یک از رشته ها توانسته اند کاریزمای مناسب را برای ارتباط با قهرمانان خود حفظ کنند؟ باز هم پاسخ منفی است.
علی میری قهرمان مسابقات جام پادشاهی تایلند در سال ۲۰۱۲ و قهرمان دسته ۷۷ کیلوگرم ایران می باشد که امسال به همراه تیم نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی وارد رقابتهای لیگ برتر کشور شده است.
بعنوان مثال وی مدال های متعدد و رنگارنگی را از مسابقات مختلف کشوری و بین المللی و آسیایی کسب کرده است اما برای حضور در عرصه ورزش قهرمانی و انجام تمریناتش دست به دامن اسپانسرهای خصوصی و باشگاه های پایتخت نشین شده است.
حال چه ساز و کاری باید برای حضور پایدار تیم های ورزشی استان (بغیر از والیبال و فوتبال) در رقابت های مختلف کشوری اندیشید؟ تا کی باید جوانان و استعدادهای ورزشی این استان در سایه نبود بودجه و عدم صلاحیت و کارایی مدیران مربوطه در حسرت حضور در سطح اول ورزش ایران بسوزند؟
امیدواریم مسوولین هیات ها و در راس آن اداره کل ورزش و جوانان تلاش کنند تا با جذب سرمایه گذارهای خصوصی استعدادهای ورزشی این استان را شکوفا کنند تا به جای ظهور اندک ستاره ها شاهد حضور پایدار آنها در عرصه ورزش قهرمانی باشیم.
