رشادت های علی(ع) محوری ترین موضوع در شعر و ادبیات آشیقی

به گزارش اروم نیوز، صدای ساز آشیقها را هنوز هم می توان از گوشه و کنار این دیار شنید. آشیقی به عنوان بومی ترین و اصیلترین نوع موسیقی در ارومیه شناخته می شود.

هنری که سابقه درازی در سرزمینمان داشته و بزرگان زیادی را در طول تاریخ پرورش داده است.

نام این هنر در ارومیه با نام هنرمندان همچون دوللو مصطفی، آشیق درویش، آشیق فرهاد، پورآذر، بالوولو مسکین و … عجین شده است.

ارومیه شهری که آثار تمدن پنج هزار ساله اش را هنوز هم در روستای گؤی تپه می توان یافت. شهری که با آب و هوای نشاط آوری که داشته به دارالنشاط ایران شناخته شده و با صدها و هزاران آثار تاریخی برگ زرینی در تاریخ این دیار از خود برجای گذاشته است.

وقتی بحث از آشیق و آشیقی به میان می آید، ارومیه و هنرمندان آن جزء لاینفک این هنر معرفی می شود.

هنری که سابقه ای چند هزارساله داشته و با ظهور اسلام رنگ و رویی اسلامی به خود گرفته و تبلیغ محتوایی اسلام را در قالب شعر و داستان پیگیری کرده است.

آشیقی که ساز خود را جزء به حق و حقگویی کوک نکرده و هیچگاه مشاهده نشده که مجلس خود را بدون نام و یاد خدا و مدح و ذکر ائمه اطهار(ع) شروع نکرده باشد.

آشیقی که حضرت علی(ع) و یادآوری دلاوری ها و قهرمانی هایش در تمام داستانهای آشیقی نموده کرده و بدون نام علی(ع) نمی توان بخش ادبیات این هنر را متصور شد.

هنری که تمام هنرمندان متعلق به آن فارغ از دین و مذهب اعم از مسلمان، مسیحی، شیعه، سنی و اهل حق فقط و فقط با محوریت مولاعلی(ع) گردهم آمده و در طول سالیان دراز توانسته در جای جای آذربایجان غربی منادی وحدت و یادآور یکپارچگی عینی به حساب آید.

با این اوصاف بحث حفظ و گسترش این هنر اصیل و بومی و حمایت از آن در برابر موسیقی های غربی وظیفه نهادهای مربوطه است . در این راستا سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور آشیقی را در فهرست میراث ناملموس معنوی به شماره ۱۶۵ و به تاریخ ۱۹/۱۱/۱۳۸۹ به ثبت رسانید. این ثبت در حالی صورت گرفت که اداره کل میراث فرهنگی استان تاکنون هیچ اقدام شاخصی در این خصوص انجام نداده و به وظیفه خود که حفظ و حمایت از میراث معنوی استان می باشد عمل نکرده است.

در این بین تشکیل کانون آشیقهای آذربایجان غربی گامی هرچند کوچک و ابتدایی به حساب می آید اما با تأثیرگذاری بر جامعه هنری استان در سالیان اخیر، شاهد احیاء این هنر و جلوگیری از فراموشی آن حداقل در سطح اداری و مراسمات رسمی بوده ایم.

کانون آشیقهای استان با پیگیری های حوزه هنری آذربایجان غربی و واحد موسیقی آن ایجاد شده و تاکنون توانسته ۱۳۰ نفر از هنرمندان آشیق را جذب و چندین بزرگداشت، جشنواره و مسابقه موسیقی با حضور آنان برگزار کند.

مکانی برای هنرمندان و هنردوستان اورموی که هر هفته دوشنبه ها از ساعت ۱۶-۱۸ با شور و اشتیاق در آن حضور یافته و گوش می سپارند به نوای روح بخش قوپوز سحرآمیزآشیق.

سازی که آشیق آن را بر روی سینه خود فشرده و نواهای قهرمانی و حماسی ایل و تبار خود را با عشقی زایدالوصف سروده و انگار به همگان این پیام را می دهد که من هنوز هستم و تا زمانی که نفس دارم از عشق و شور خواهم خواند و تا زمانی که انگشتانم بگیرد تارهای ساز را به یاد هزاران هنرمندی که کوشیده و در طی قرنهای طولانی این هنر را به دستمان رسانده اند به صدا در خواهم آورد. نوایی که سکوت را شکسته و بارقه ای باشد برای مقابله با تهاجم فرهنگی دشمنان. تهاجمی که با نشانه گرفتن فرهنگ اسلامی و بومی کشورمان و با ترویج موسیقی غربی سعی در نابودی موسیقی های محلی و سنتی نیز دارد.

تصاویری از یکی از جلسات هفتگی کانون آشیقهای آذربایجان غربی: