
به گزارش اروم نیوز ؛
همزمان با پایان فصل برداشت محصولات زراعی از جمله گندم و جو و …. در اراضی کشاورزی شهرستان بوکان و بعد از جمع آوری کاه و کلش بجای مانده در مزارع توسط کشاورزان مزرعه به آتش کشیده می شود که این امر باعث آلودگی هوا و همچنین مرگ زمین کشاورزی می شود.
بر کسی پوشیده نیست که زمین های زراعی شهرستان بوکان از غنی ترین زمینهای کشاورزی کشور هستند وهرساله شهرستان بوکان به عنوان رتبه اول تولید گندم در منطقه اتخاب و به انبار غله استان نیز معروف شده که تمام این نعمت ها از همین زمین های زارعی سطح شهرستان است.
طی هفته های گذشته شاهد آتش زدن بقایا و ساقه کاه و یا کلش باقی مانده در برخی از مزارع شهرستان بوکان بودیم هر چند این آتش زدن ها نسبت به سال های گذشته کاهش چشم گیری داشته است ولی این امر به غیر از مسائل مربوط به خاک و تخریب اکوسیستم جانوری و گیاهی مشکلاتی را برای مردم ایجاد کرده است.
کشاورزان با آتش زدن مزارع خاک را از حالت زنده بودن خارج و لایه اولیه آن را نابود می کنند و از طرفی هم ضمن اینکه محیط زیست را آلوده می کنند حجم زیادی از گازها را وارد طبیعت می کنند و سالها طول خواهد کشید تا خاک دوباره به حالت اولیه خود باز گردد.
از بین رفتن حاصلخیزی خاک، نابودی عناصر مفید زنده خاک، انهدام بافت خاک، کاهش ظرفیت نگهداری آب، رطوبت خاک و خلاصه در یک کلام مرگ زمین و خاک از پیامد های آتش زدن زمین های زراعی است .
آتش زدن باقی مانده کاه و کلش محصولات کشاورزی عملی است که از قدیم الایام در بین مردم مرسوم بوده و ما هم طبق عمل گذشتگان این کار را به خیال اینکه برای کشت بعدی راحت تر و بی درد سر شخم زده شود تکرار می کنیم
این اشتباه بزرگی است که کشاورزان و به خصوص گندم کاران منطقه مرتکب می شوند و با این عمل، لطمه های جبران ناپذیری به مواد عالی خاک وارد می کنند.
آتش زدن علاوه برکاهش کیفیت خاک تهدیدی جدی برای حشرات که هر ساله نقش اساسی در چرخه پرورش خاک دارند خواهد داشت وآنها را نابود می کند و چه بسا اگر این عمل انجام نمی شد محصولات بیشتر و با کیفیت تری برداشت می شد.
بدیهی است که کشاورزان می توانند به جای آتش زدن ساقه باقی مانده گیاهان و آنان را با در هنگام شخم زدن با خاک مخلوط کرده تا با گذشت چند ماه آنان تبدیل به کود برگ شوند که برای سال آینده کشاورزی مفید می باشد.
به نظر می رسد دستگاه های متولی در شهرستان بوکان همانند جهاد کشاورزی و اداره منابع طبیعی و دیگر ارگانهای همچون محیط زیست از کنار این قضیه به راحتی میگذرند و در قبال آن واکنشی صورت نمی گیرد .
با توجه به تخریب روزافزون محیط زیست و نابودی گونه های مختلف جانوری و گیاهی در مکان هایی که دست بشر به آنها رسیده و از بین رفتن حاصلخیزی خاک بر اثر اینگونه رفتار ها در قبال طبیعت لزوم توجه ویژه مسئولین مربوط بیش از پیش احساس می شود.



