به گزارش اروم نیوز به نقل از آذرنــگاه ،
آیتاللَّه العظمی سیدابوالقاسم خویی در سال ۱۲۷۸ ش (۱۳۱۷ ق) در شهرستان خوی به دنیا آمد.
ایشان پس از تحصیل برخی مقدمات در زادگاه خود ، راهی نجف اشرف گردید و از محضر آیات عظام: شیخ الشریعه اصفهانی ، میرزای نایینی ، ضیاءالدین عراقی ، محمدحسین غروی اصفهانی ، محمد جواد بلاغی و سیدمحمد حسین بادکوبهای استفاده کرد. در حدود ۳۰ سالگی آیتاللَّه خویی ، بسیاری از علمای زمان به اجتهاد ایشان گواهی دادند و از این زمان بود که حلقه درس خارج وی تشکیل شد و بیش از شصت سال ادامه یافت.
در طول این مدت طولانی هزاران شاگرد در محضر پرفیض این عالم ربانی پرورش یافتند که هر یک به عنوان مرجعی در سراسر سرزمینهای اسلامی منتشر شدهاند که حضرات آیات: حسین وحید خراسانی ، میرزا جواد تبریزی ، سید عباس خاتم یزدی ، سید محمدحسین فضلاللَّه ، سید عبدالاعلی سبزواری ، سیدعلی حسینی سیستانی ، سید محمد باقر صدر و محمد تقی جعفری از آن جملهاند.
همچنین از این عالم ربانی آثار فراوانی به یادگار مانده است که میتوان به معجم رجال و الحدیث در علم رجال در ۲۳ جلد ، مصباح الفقاهه و تکمله منهاج الصادقین اشاره کرد.
آیتاللَّه خویی در اواخر عمر به علت رهبری مردم در مبارزه با رژیم خونخوار بعث عراق به کوفه تبعید شد تا اینکه سرانجام در ۱۷ مرداد ۱۳۷۱ ش برابر با ۸ صفر ۱۴۱۳ ق در ۹۴ سالگی درگذشت.
پیکر پاک این عالم بزرگ در مراسمی خَفَقان بار و بدون حضور مردم ، در مسجد الخضراء، محل تدریس ایشان در نجف اشرف ، به خاک سپرده شد.
تصویری از نماز حضرت آیت الله سیستانی بر پیکر حضرت آیت الله العظمی خویی در حرم امیر المومنین حضرت علی (ع) در سال ۱۹۹۲ میلادی
