به گزارش اروم نیوز ؛
طی چند روز گذشته خبر دستگیری محمد علیزاده خواننده معروف کشورمان در مراسم افتتاح پروژه میرزای شیرازی در ارومیه به سر تیتر خبری برخی روزنامه ها و سایت های خبری تبدیل شد.
موضوعی که واکنش های متفاوتی را بدنبال داشت. برخی ها علیه این خواننده موضع گرفتند و حرکت وی را حرکتی بچگانه و دور از آداب شرعی و قانونی دانسته و بعضی دیگر با بیان دلایلی اقدام وی را شایسته این همه در بوق و کرنا کردن ندانسته و با استناد به لزوم حفظ آبروی مومنین و انسانها که سفارش کتاب و اهلبیت (علیهما السلام ) است ، اقدام برخی سایتهای خبری در پوشش این خبر را کاری بدتر از روزه خواری این خواننده دانستند.
موضوع از این قرار بود که این خواننده به دعوت شهرداری ارومیه و به احترام مردم این شهر به دیار چی چست آمد، برنامه اجرا کرد و میان برنامه بدلیل اینکه مسافر بود اقدام به آشامیدن آب کرد. کاری که نباید مقابل دیدگان عموم انجام می شد و حتما خود این خواننده و دوستانش هم به بچه گانه بودن این حرکت اعتراف کرده و متوجه هستند که نباید این کار را انجام می دادند. اما نکته مهم و اساسی در این میان تبدیل شدن این قضیه به ابزار کوبیدن و تاختن شهردار ارومیه توسط یکی از نمایندگان مخالف وی بود.
میزبان این مراسم شهردار ارومیه بود، مهمانان مختلفی هم در این مراسم حضور داشتند. از نمایندگان مجلس تا مسئولین استانی و شهری ،از موافقان شهردار تا مخالفانش ، مراسم شروع شد، افتتاح پروژه فاخر دیگری از یادگاریهای محمد حضرت پور در یکی از مناطق کمتر توسعه یافته شهر، سخنرانی ها که تمام شد نوبت اجرای برنامه از سوی خواننده مطرح کشوری شد ، هنرمندی که به گفته خودش بعلت خشک شدن شدید گلو در آن لحظه توان بیان حتی یک کلمه را هم نداشت و بالاجبار و بدون اراده اقدام به نوشیدن آب کرده بود.کاری که نباید در مقابل دیدگان عموم انجام می شد ، ولی شد ،انسانی خطا کرد ، در ملا عام روزه اش را خورد و به حق و به استناد قانون حاکم بر کشور توسط مامورین انتظامی دستگیر شد. تا اینجای ماجرا جای هیچ ایراد و اشکالی نداشت، این هنرمند خلاف کرد و می بایست تاوان اشتباهش را در مقابل قانون بدهد که می دهد .
موضوع اما به همین جا ختم پیدا نکرد ، انگار در لحظه خوردن آب توسط این هنرمند، قند در دل مخالفان حضرت پور آب شده باشد و به اصطلاح در دلشان عروسی گرفته باشند ، داد و هوار راه انداختند که ای داد و بیداد مردم بیایید ببینید در برنامه حضرت پور چه اتفاقی افتاد ؟ !
مصاحبه پشت مصاحبه ، سخنرانی پشت سخنرانی ، انگار خود حضرت پور جنایتی نا بخشودنی مرتکب شده باشد ، دو کلمه از خواننده گفته شد، صد کلمه از حضرت پور ، موضوع حتی فراتر از این هم پیش رفت و کار به تریبون نماز عید سعید فطر کشیده شد، تریبونی که نمی بایست ابزاری می شد برای ریختن آبروی مومن ، علیزاده خلاف مرتکب شده بود و داشت تاوانش را پس می داد ، دیگر چه لزومی به بردن آبرویش بود؟
مگر ترویج فساد بدتر از فساد نیست؟ چه لزومی داشت مردم در جریان این اتفاق قرار بگیرند؟ چرا موضوعات بزرگی چون افتتاح هشت پل بزرگ برای بعضیها حساس نمی شود و موضوعی که هیچ ارتباطی به آنها ندارد می شود بزرگترین دل مشغولی عالیجنابان؟ چه لزومی داشت خواننده صاحب سبکی که فرزند این آب و خاک است مطرب خطاب شود؟ کلمه مطرب را برای گردانندگان بزم های آنچنانی به کار می برند، مطرب خطاب کردن خواننده ای که صدها طرفدار و هوادار سینه چاک در این شهر و دیار دارد یعنی توهین به شعور جامعه هنری ، مطرب خواندن این خواننده یعنی توهین به جوانان هنرمند و نشان دادن این موضوع که آقایان با هنر و هنرمند بیگانه اند.
کسانی این موضوعات را سرتیتر رسانه ها کردند که نه سخنگوی این برنامه بودند و نه مسئولیتی در موضوعات دینی ، انتظامی و ارشادی دارند.
نمی خواهیم ضرب المثل سر و ته پیاز را مجددا واکاوی کنیم ، اما امیدواریم بعضیها قبل از پرداختن به کارهای غیر شرعی دیگران نگاهی به برخی اقدامات سابق خود و دلایل به تاخیر افتادن ارائه صلاحیتشان از سوی شورای نگهبان بیاندازند ،
ای کاش همه دغدغه نمایندگان این شهر فقط روزه خواری محمد علیزاده بود و بس …
“” طــــاهـــا “”
