قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ایران خودش را وقف فعالیت های سیاسی و اجتماعی به صورت مخفی نمود و همراه با دوستان مبارزش همچون مهدی و حمید باکری و مهدی امینی در توزیع اعلامیه ها و نوارهای حضرت امام (ره) و چاپ و تکثیر آنها در بین دوستان و آشنایان از هیچ کوششی دریغ نداشت.
به گزارش سرویس دفاع اروم نیوز,
هر چیزی که در این دنیا است فانی بوده و آنچه برای خدا تقدیم می شود باقی و ابدی است و این شهدا زنده هستند و در پیش خدای تبارک و تعالی روزی می خورند,شهیدان سرچشمه جوشان ولایت هستند که با قدم های راسخ در نبرد حق علیه باطل شربت شیرین شهادت را نوش کرده اند.
وقتی از نزدیک با خانواده این عزیزان آشنا می شوی،خواهی فهمید که خانواده شهیدان ،چشمه معرفت و صدق و صفا می باشند.
خانواده این شهید بزرگوار زندگی یوسف را به زبان ساده برایمان تعریف می کنند ،رشادت های این شهید بزرگوار زمزمه خاص و عام است وهز هر رزمنده ای که پرس و جو می کنی از ایثار و مقاومت او سخن به میان می آورند.
شهید یوسف ولی نژاد در سال ۱۳۳۵ در روستای حیدرلوی بیگلر از توابع شهرستان ارومیه متولد شد وچون بزرگ شده یک خوانواده مذهبی بود
قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ایران خودش را وقف فعالیت های سیاسی و اجتماعی به صورت مخفی نمود و همراه با دوستان مبارزش همچون مهدی و حمید باکری و مهدی امینی در توزیع اعلامیه ها و نوارهای حضرت امام (ره) و چاپ و تکثیر آنها در بین دوستان و آشنایان از هیچ کوششی دریغ نداشت. پس از پیروزی انقلاب او وارد سپاه شده و در مناطق مختلف کردستان و در سخت ترین آنها از جمله بانه، سردشت، پیرانشهر، اشنویه، نقده و در جبهه های جنوب از جمله آبادان، در راه دفاع از انقلاب و اسلام جانفشانی های زیادی از خود نشان داد. شهید ولی نژاد انسانی متعهد و با اعتقاد به اسلام، صبور و بردبار و مقاوم در برابر شدائد و استوار در مقابل دشمان انقلاب بود. او طرفدار سرسخت ولایت فقیه بود و همیشه تکیه کلامش این بود که هر چه از طرف امام و ولایت فقیه باشد باید اطاعت کنیم و پشتیبان آن باشیم و می گفتند ما هر چه داریم از امام است. امامی که با دنیا می جنگد و کسی را یارای سخن گفتن با او در مقابل اسلام نیست.
آخرین سمت وی قبل از شهادتش قائم مقام فرمانده سپاه اشنویه بود. در دوران اوجگیری یورش ناجوانمردانه دشمن بعثی عراق به خاک کشور عزیزمان ایران شهید ولی نژاد همون دیگر مجاهدان فی سبیل ا.. عاشقانه پای در رکاب شهادت نهاده و برای دفاع از انقلاب و کیان اسلامی راهی جبهه های نبرد حق علیه باطل شد و در عملیات ها همیشه جلوتر از بقیه بودند. به طوری که یک سال قبل از شهادتش در عملیات والفجر ۲ در منطقه حاج عمران در اثر اصابت ترکش مین پای راست او از ناحیه مچ قطع شد.
ولی نژاد انسانی مبارز وخستگی ناپذیر بود که با عشق به وطن و ولایت فقیه پس از عمری اجتهاد و ایثار گری در راه اسلام و انقلاب در تاریخ۱۳۶۳/۳/۲۷ در منطقه اشنویه به درجه عظمای شهادت نائل گشت.
پسر این شهید بزرگوار می گوید: من با دفتر خاطرات پدرم بزرگ شده وبا آن خاطرات انس پیدا کرده ام وسخنان زیبایش را در زندگی توشه خویش قرار داده ام وافتخار می کنم که فرزند شهید هستم ،شهیدی که نامش درصفحه انقلاب می درخشد.
