به گزارش اروم نیوز به نقل از زرین خبر؛ دکتر فرزاد مشکینی عضو شورای شهر میاندوآب با انتشار مقاله ای از بی توجهی به قطع درختان در شهرستان میاندوآب انتقاد کرد.
در زیر بخش اول این مقاله که در اختیار زرین خبر قرار داده شده است را می خوانید:
برهیچ کسی پوشیده نیست اینکه درختان نبض زمین هستند، درختان آینده فرزندان ما هستند، درختان نعمت خدادادی اند وبخشی از شهر محسوب میشوند؛ درختان مایه حیات انسان اند ؛درختان ساختار شهر را تقویت میکنند و به پیادهرو ، جنبه ی استفاده میبخشند ؛ گفتهاند، یک پیادهرو در شهری بدون درخت چون ساختمانی بدون بام است ، درختکاری آسانترین، ارزانترین، پاکترین و زیباترین راهحل برای ایجاد یک شهر خنک است. درختان با ایجاد تغییر در بافت، تضاد در رنگ و فرم نسبت به بناهای مجاور موجب اصلاح زیبایی در منظرسازی میشوند…
درشهرهای سیمان زده امروزی که نگاه آدمی در پس دیوارهای بلند محصور مانده است، درختان نقش حائل میان انسان و محیط انسانی ساخت را ایفا می کنند؛ بنابراین مهم ترین موضوعی که به پاسداری از سلامت محیط زیست کمک می رساند برخورداری از فضیلت های انسانی است؛ اطلاع رسانی و آموزش اخلاق زیست محیطی و توجه به منابع طبیعی و توسعه ی پایدار از اهم موضوعات زندگی بشری بوده و کاشتن درخت و نگهداری آنها یک فرهنگ عمومی حفظ منابع طبیعی محسوب می شود که باید در بین مردم اشاعه شود. بنابراین در راستای اثرات اجتماعی- فرهنگی درختان ، همین بس که مکرر شاهد آن هستیم که مردم در برابر قطع کردن درختان حساسیت و موضعگیری شدیدی نشان میدهند.
متاسفانه قطع درختان میدان خالصه نه تنها خاطر همشهریان و دوستداران طبیعت را آزرده نساخت بلکه کسی از مسئولین شهر، حتی اداره حفظ محیط زیست و منابع طبیعی ، شورای محترم شهر (جز تعداد محدودی از اعضای محترم) هم به آن اعتراضی نکردند؛ و تاسف بارتر اینکه عده ای با گوشه کنایه هایی مبنی براینکه اصلا قطع دو سه تا درخت چقدر ارزش دارد که اینهمه برای آن پافشاری می شود ؛ این بسان اوایل دهه شصت می ماند، هنگامی که برای افراد سنتی جهت ترویج بهداشت از جوشانیدن آب برای مبارزه با میکروب صحبت می شد میدانید چه می گفتند، بعضی از آنها میگفتند مگر میکروب چه اهمیتی دارد ، انسانِ به این بزرگی که داخل آب غرق می شود پس میکروب نیز به راحتی می تواند غرق بشود و عده ای دیگر می گفتند دراین دنیا آن چنان مشکلات مهمی وجود دارد از جمله فقر، گرسنگی، بیماری ایدز و فساد که این مشکلات در برابر آنها ریز و کم اهمیت تر است؛ این در حالی بود که عده دیگر نه سواد بررسی موضوع را داشتند و آن هایی هم که آگاهی داشتند وقت کافی و ابزار لازم را نداشتند. و باز این یادآور سخن بزرگی است که ” می گوید مزرعه را موریانه می خورد و ما برای گنجشک ها مترسک ساخته ایم”. اگر اینها معضلات دهه شصت بود پس حالا چی؟ امروز که مفهوم توسعه به کلی عوض شده و از صِرف رشد اقتصادی به آزادی و عرفان و مسائل معنوی به همراه ارزش ها و عزت نفس انسانها تغییر کرده و بدون توجه به توسعه پایدار و توجه به محیط زیست ، مفهوم اصلی خود را از دست داده ، آیا باز هم باید با ادامه چنین رفتارهای توجیه گرانه و مغلطه بازی ها بر افکار دوران قرون وسطایی صحّه بگذاریم؟ نه! اینها ترویج افکار سنتی برای سرپوش گذاشتن کم کاری ها و ندانم کاری های عده ای است که اسیر هواهای نفسانی خود گشته اند. حال اگر در بحث مدیریت شهری ، شهروندان بنا به دلایلی اقدام به قطع درختان بکنند تکلیفش را لایحه قانون شورای انقلاب مبنی بر حفظ وگسترش فضای سبز شهرها مشخص نموده است ولی اگر خود مجری قانون به قانون عمل نکند آیا این مَثَل مصداق پیدا نمی کند که “هرچه بگندد نمکش میزنند وای به روزی که بگندد نمک”.
این چنین موضوعات اگر چه ظاهراً موضوع عادی می نماید که شاید پرداختن به آن جز اهم ننماید؛ اما علاوه بر این که این حق طبیعی هر شهروندی در مقام دفاع از حقوق شهروندی خویش است پس برای یک عضو شورا که به عنوان ناظر بر اجرای مقررات و قوانین شهریست چه؟ برای کسی که در این مقال خود به عنوان نماینده شورا در کمیسیون قطع اشجار عضویت دارد چه؟و برای یک عضو هیئت علمی دانشگاه که تحصیلات عالی در باب مباحث کشاورزی و محیط زیست دارد چه جای سکوت می تواند داشته باشد آری همشهری عزیزم اینها موضوعات ساده ای نیستند که حداقل من بتوانم ساده از کنار آن بگذرم، مطمئناً اینها در باطن نکاتی دارد که پرداختن به آن بسیارقابل تامل خواهد بود، نکاتی که بد نیست اندکی بر روی آنها تفکر کرد” باشد برای آنانکه می اندیشند” حال در اینجا برای پاسخگویی به دلایلِ پافشاری بر پیگیری قطع درختان میدان خالصه ، علاوه برذکرعلت آن به توصیف ارزش و فواید درختان شهری خواهم پرداخت.
ابتدا باید بگویم در خصوص قطع درختان درداخل بافت شهری دو تصور وجود دارد:۱- گروهی تصور می کنند که تحت هیچ شرایطی هیچگونه درختی در سطح شهر نباید قطع شود. ۲- تصوردیگر بر این است که هر درختی را می توان قطع کرد. البته هردوی این تصورات اشتباه است . براساس لایحه قانونی حفظ وگسترش فضای سبز شهرها درجهت توسعه معابر شهری، ساختمان سازی و موارد مشابه چنانچه وجود درختی باعث جلوگیری از انجام کار شود پس از ارائه درخواست لازم، تایید کمیسیون ماده ۷ قطع اشجار شهرداری جمع آوری می گردد؛ بدیهی است چنانچه جمع آوری درخت توسط شهرداری تایید نگردد هیچ ارگانی و یا فردی اجازه جمع آوری درخت راندارد.
در پی ساماندهی وضعیت خیابان خالصه از طرف شهرداری، بنده فقط در خصوص طراحی و معماری آن پیشنهاداتی را به شهردار محترم دادم و ایشان نیز بعد از بررسی تمام جوانبِ مهندسی آن از طرف کارشناسان شان، آن را مورد تایید قراردادند. ضمن اینکه با ارائه پیشنهاد طرحی برای میدان خالصه به جدّ خواستار حفظ درختان موجود در آنجا شدم چون ضمن اینکه هیچ دلیل و ضرورتی مبنی بر قطع درختان دیده نمی شد بلکه احساس می شد این درختان مظهر هویت تاریخیِ باغ خالصه هستند و شاید هم بدون این درختان بهتر بود نام این خیابان به خیابان سنگی تغییر می یافت، اما مثل اینکه به یکباره طرح جدیدی به ذهن مسئولین محترم شهرداری خطور کرده و شبانه تصمیم به حذف درختان و میدان شده اند تا شاید آبنمای زیبایی با تنیدن میلگردهای آهنین به جای درختان سبز ، زیبایی خاصی به این میدان تاریخی بدهد، آنهم در اثنای این بی آبی که شاید ضرورت حفر یک چاه برای تامین آب آن هم که خود درد تازه ایست.
حال ضمن تشکر از اهتمام شهردار محترم در آبادانی و عمران شهری ، ایشان باید به چند سئوال اینجانب پاسخ دهند:
۱- در خصوص ردیف اعتباری۸۱۲۰۰۲۰۲۱۸ بودجه فضای سبز شهری در سال ۹۳ مبنی بر شناسنامه دار کردن درختان و پلاک کوبی آنها به تعداد ۶۰۰۰ اصله درخت چه اقدامی انجام داده اید؟
۲- آیا تخریب میدان خالصه جزء برنامه های قبلی شهرداری بوده؟
۳- آیا لازم است در خصوص انجام پروژه های عمرانی شورا را در جریان امر بگذارید و یا طبق بودجه نیازی نمی بینید؟
۴- اگر طبق بودجه عمل میکنید که انشاءالله همینطور است ( چون وظیفه شهردار همین است) میزان اعتبار تخصیص یافته به میدان خالصه چقدر بوده و ردیف اعتباری آن کدام است؟
۵ – آیا برای ایجاد میدان جدید به قول خودتان با آب نمای جدید بودجه ای اختصاص داده اید؟ از کجا؟ ۶- آیا موقع قطع درختان به این فکر نیفتادید که موضوع می بایست در کمیسیون ماده ۷ قطع درختانِ شهرداری، مطرح می شد و پس از تصمیم گیری اقدام می کردید؟
ادامه دارد…
