به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «اروم نیوز»، شاهرخ احمدزاده فعال رسانهای در یادداشتی نوشت: شب بیستوهفتم فروردینماه زمانی که طنین شعارهای مردم در میدان ولایتفقیه ارومیه (لبنان سرت سلامت ) با تپشهای قلب دنیای اسلام گره خورد نه تنها یک تجمع همبستگی بلکه جشنی برای تجلی اراده ملی برپا بود. اعلام خبر آتشبس در لبنان، درست چند ساعت پیش از این خیزش مردمی، فراتر از یک رویداد خبری، سندی متقن بر تغییر قطببندیهای قدرت در منطقه بود. این رخداد ثابت کرد که وقتی ایستادگی میدانی با هوشمندی دیپلماتیک همراه شود سختترین معادلات بینالمللی نیز به نفع ملتهای آزاده تغییر جهت میدهند.
لبنان در منظومه فکری و استراتژیک جمهوری اسلامی ایران تنها یک نقطه جغرافیایی یا همپیمانی سنتی نیست لبنان قلب تپنده و حلقه پیونددهنده زنجیره مقاومت است. کلام صریح رئیس مجلس شورای اسلامی در گفتگوی تلفنی با نبیه بری، که امنیت و آتشبس در لبنان را همتراز با امنیت ایران دانست، نمادی از یک دکترین دفاعی واحد است. این پیوند گوشتی و پوستی ریشه در آرمانی دارد که مرزهای قراردادی را درنوردیده است. رنج بیش از یک میلیون آواره لبنانی و ویرانی روستاهای جنوب، اگرچه زخمی بر پیکره جهان اسلام بود اما حماسهآفرینی رزمندگان حزبالله و جنبش امل نشان داد که در قاموس مقاومت تسلیم واژهای غریب است. این ایستادگی نه از روی میل به جنگ بلکه پاسخی ناگزیر به زیادهخواهیهای بینالمللی بود.
واقعیت عریان سیاست بینالملل حکم میکند که میز مذاکره بازتابی از توازن قوا در صحنه نبرد باشد. آنچه در این برهه حساس به دست آمد محصول دیپلماسیای بود که پشتوانه آن قدرت سخت و اراده خللناپذیر است. ایران در میانه فشارهای خردکننده بر یک اصل حیاتی پای فشرد تفکیکناپذیری جبهههای مقاومت.
در جریان مذاکرات اسلامآباد، تهران با تکیه بر نقش میانجیگری پاکستان نشان داد که به جای تکیه بر لفاظیهای دیپلماتیک بر تضمینهای عملی و میدانی استوار است. اصرار مقامات عالیرتبه نظامی و سیاسی کشور بر ضرورت گنجانده شدن کامل منافع لبنان در هرگونه توافق بازیگران غربی را واداشت تا بپذیرند که مسیر صلح نه از میان تضعیف مقاومت بلکه از معبر شناسایی قدرت آن میگذرد.
اگر ایران در عرصه بینالملل سد نفوذ سیاسی دشمن شد حزبالله در زمین تفتیده جنوب رویاهای اشغالگران را به کابوس مبدل کرد. دشمنی که با سودای اشغال کامل تا رودخانه لیتانی قدم به میدان گذاشته بود، در برابر دیوار پولادین رزمندگان ناچار به عقبنشینی و پذیرش آتشبس شد. این موفقیت میدانی را باید در کنار راهبردهای هوشمندانه ایران در کنترل شریانهای اقتصادی منطقه از جمله تهدیدات استراتژیک در تنگه هرمز تحلیل کرد. فشار اقتصادی بر واشنگتن و متحدانش در کنار پایداری موشکی و زمینی در لبنان قیچی قدرتمندی ساخت که طناب زیادهخواهیهای طرف مقابل را برید.
اعلام آتشبس بیش از آنکه یک پیروزی نظامی برای یک گروه باشد، پیروزی یک تفکر است. تلاش برخی سیاستمداران غربی برای مصادره این دستاورد به نفع مبارزات انتخاباتی یا پرستیژ بینالمللی خود، نمیتواند حقیقت ماجرا را کتمان کند. کشوری که با شعار تغییر رژیم و خاورمیانه جدید وارد معرکه شده بود اکنون برای خروج از بنبست خودساخته، به آتشبس پناه آورده است.
مردم آگاه ایران از ارومیه تا تهران، به خوبی میدانند که این نه پایان راه بلکه فصلی نو در کتاب مقاومت است. اگرچه باید در برابر دسیسههای آتی هوشیار بود اما دستاورد امروز پیامی روشن برای جهان دارد در عصر جدید معادلات را نه زرادخانهها بلکه ایمان ملتها و دیپلماسی متکی بر قدرت رقم میزنند. لبنان سربلند ماند، چون ایران بر عهد خویش استوار ایستاد.
