به گزارش ایسی سوز،شهرستان شوط یکی از شمالی ترین شهرهای آذربایجان غربی می باشد که در بین شهرهای همجوار خود به سیاسی بودن شهرت دارد واز این صفت در اذهان عمومی برداشتهای متفاوتی صورت می گیرد و چه بسا عده ای که این سیاسی بودن را قبول دارند و عده ای که آن را سیاست زدگی اطلاق می کنند.
با توجه به معنای سیاست که از آن به «مدیریت کلان وراهبرد عمومی در جهت مصلحت جمعی وانتخاب بهترین روش ها برای اداره یک جامعه»تعریف صورت می گیرد وسیاسی بودن که آن را در «دخیل بودن افراد عضو جامعه در امور سیاسی و مصلحت جمعی» می دانند،می توان نتیجه گرفت که سیاسی بودن افراد یک جامعه لازمه داشتن یک سیاست پویا در راهبردهای همان جامعه است.
حضور سرنوشت ساز مردم شهرستان شوط در عرصه های سیاسی نشانگر توجه، و اهمیت قائل شدن به سرنوشت و مصلحت یک ملت است،همانطور که انتخابات نقطه مرکزی سیاسی بودن یکه جامعه می باشد و در آن با اعطای مسئولیت به افراد مورد نظر ،سیاست های مصلحتی جامعه از نفرات منتخب توسط مردم طلب می شود واین مطالبه گری تضمین کننده رسیدن به اهداف اولیه است.
اما سوال اینجاست که چه عاملی سبب می شود سیاست زدگی در این سیاسی بودن مردم شهرستان شوط جایی برای خود باز کند؟ و چه کسانی بیشتر از همه این اصطلاح را برای این مردم به کار می برند؟
معمولا در مواقعی که نیاز به حضور مردم در تایین یک انتخاب مطرح است،سیاسی بودن مردم این شهرستان نقشی تایین کننده را ایفا می کند و این نقش عامل خوشنودی کسانی است که به این حضور نیاز دارند اما بعد از گذشتن از این مرحله وآغاز مطالبه گری های به حق مردم همان افرادی که از سیاسی بودن بیشترین سود را برده اند مارک سیاست زدگی را نثار این مردم می کنند واین در صورتی می باشد که آینده جامعه دوباره نیازمند این توجه ومصلحت جویی است.
نظر امام خمینی (ره) در مورد نقش های سیاسی مردم در نظام جمهوری اسلامی ایران به این شرح است:
«نقش مردم در نظام اسلامی نقشی سرنوشت ساز و کلیدی است،مردم عامل اصلی مقبول بودن حکومت،ضامن استواری و بقا و حامی و ناظر اعمال حکومتند وهر یک به تنهایی قادر به اعمال نظارت بر همه اعمال و ارکان آنند، حکومتی که در آن مردم تصمیم گیرندگان اصلی و ایفا گران نهایی و به تمام معنی در نقش مشارکتند»
با در نظر گرفتن این بیانات، سیاسی بودن مردم شهرستان شوط لازمه موفقیت یک نظام اسلامی است و اصطلاح سیاست زدگی معمولا از سوی افرادی مورد استفاده قرار می گیرد که به یک بام ودو هوا اعتقاد دارند یعنی در صورت نیازمند بودن به نظر ورای مردم، آنها را همه کاره دانستن ودر صورت مشاهده مطالبه گری به حق، مردم را هیچکاره دانستن.
انتهای پیام/
