به گزارش ایسی سوز : فرش ، گرهی که در تار و پود دار قالی به دست هنرمندان ناشناس زده می شود و نام ایران را به عنوان بهترین تولید کننده فرش دستباف در دنیا می شناساند.
هرکشوری در تاریخ گذشته خود به دنبال نشانه هایی است که هویت خود را در آن جستجو کند. یکی از بهترین نشانه هایی که در هویت هنری مردم ایران جای گرفته صنعت فرش است که از طبع هنری این ملت می جوشد و شاید زمانی مورد توجه مسئولان قرار گیرد که مانند یوزپلنگ ایرانی به تاریخ بپیوندد ، چرا که این هنر در زندگی فقیرترین قشر مردم ایجاد و بدست دختر و پسر بچه هایی که به وسعت عرش هستند در پشت دار قالی گره زده می شود و فرشهایی که نور چشم این هنر مندان را در گلبوته های خود ذخیره می کند در زیر پا و یا طاقچه ثروتمندان جای می گیرد و زیبایی زحمت تولید کنندگان را به فراموشی می سپارد.
شهرستان شوط نیز به مانند سایر شهرهای متمدن ایران این هنر را در دل خود ایجاد و حفظ کرده. هر چند که گذشت زمان در وضعیت قالیبافی این شهر نوسان زیادی را نشان می دهد، بطوری که اگر به ۱۰ یا ۱۵ سال پیش برگردیم کمتر خانه یا کوچه ای را مشاهده خواهیم کرد که صدای چاقوی قالیبافان در آن طنین انداز نباشد ولی شاید امروزه این صدا را تنها در چند نکته از گوشه های فقیر نشین شهر احساس کنیم چرا که اکثر کسانی که در این شغل کار می کردند تغییر شغل داده و فرش را رها کرده اند.
از علل کاهش تولید فرش در شهرستان شوط می توان به مواردی مانند :
– نبود سرمایه کافی برای ایجاد کارگاه و خرید مواد اولیه.
– نبود سرمایه برای بکارگیری کارگر.
– سختی شغل و آسیب زنندگی به سلامت جسمی.
– حمایت نشدن از طرف دولت و اصناف.
و مهمتر از همه نبود بازار فروش مناسب که سود قطعی را نصیب دلالان می کند، اشاره کرد.
لذا از مسئولانی که علاقه دارند این ملت همچنان در مقام اول تولید فرش دستباف دنیا باقی بماند ، درخواست می شود موانع موجود در این صنعت را برطرف و اجازه دهند هنرمندان برکت این صنعت را در کسب خود احساس کنند و دار قالی همچنان زینت بخش خانه های مردم هنردوست ایران باشد.
لازم به ذکر است با افتتاح یک کارگاه در هفته دولت نمی توان مشکل قالیبافان این شهر را حل کرد و نیاز به تشکیل یک کارگروه مانند کارگروه نجات دریاچه ارومیه نیاز است که به جای نجات موجب وخیم تر شدن وضعیت این دریاچه شده است.
