به گزارش اروم نیوز،”نادر ساعد”، مدیر گروه حقوق و سازمان های بین المللی پژوهشکده مطالعات روابط بین الملل یادداشتی را برای خبرگزاری تسنیم به رشته تحریر درآورده است که در ادامه می‌آید:
سرزمین، یکی از مهمترین ارکان شکل گیری دولت-کشورها و مهمتر از آن، مولفه ای اساسی است که با غرور و هویت ملی پیوند خورده است. حفظ حقوق ملی در این عرصه، چنان دارای اهمیت است که حفظ حاکمیت سرزمینی یا تمامیت ارضی به عنوان یک قاعده آمره به شمار می رود. ایران همانند دیگر کشورهایی که دارای تنوع عرصه های سرزمینی یعنی بخش های خشکی مرکزی، جزایر و همچنین قلمروهای آبی هستند، دارای چندین جزیره در جنوب جغرافیای کشور است که همانند قلمروهای اصلی خشکی و آبی، از اهمیت و حاکمیت برابر برخوردارند. حاکمیت مستقر و مسلم کشور بر کلیه این جزایر اعم از مسکون یا غیرمسکون، دارای کاربری عادی، اقتصادی، یا دفاعی، به صورت برابر اعمال می شود. بوموسی یکی از این جزایر است که برای کشور از جایگاه راهبردی و ژئوپلتیک برخوردار است.
حقوق تاریخی کشور بر این جزیره بر پایه مستندات متعدد و بین المللی، غیرقابل خدشه است و از همین روست که هرگونه پذیرش هرگونه ادعایی در خصوص حاکمیت آن از سوی هر دولتی که باشد، مطرود است. با وجود منزلت مذاکره به عنوان یک روش معقول در منظومه دیپلماسی، مذاکره پذیری در زمینه حاکمیت بر جزیره مذکور (به دلیل اینکه نفس مدعی گری و قابلیت بحث در مورد ادعای دیگر بازیگران را معنادار می کند) با خدشه در حاکمیت و عزت ملی همراه خواهد بود. در واقع، نفس مذاکره در این موارد به معنای سازوکاری برای تعرض حقوقی و آگاهانه به اصل حاکمیت ملی و تمامیت ارضی است. همانگونه که هیچ کشوری اجازه تعرض به تمامیت ارضی خود را نخواهد داد، مذاکره در این موارد نیز برای ایران هم مطابق اصول کلی و هم در پرتو ویژگیهای فرهنگی و عزت ملی، غیرقابل قبول و ناشدنی است.
نکته ویژه اینکه برای ملت ایران که در طول تاریخ و به ویژه در دفاع مقدس، عظمت اراده و عزم خود را در دفاع از تمامیت ارضی حتی در قالب مقاومت در برابر همه ائتلاف های خارجی و همدستی قدرتها با رژیم متجاوز بعث به نمایش گذاشته است، گفتمانی به نام مذاکره در مورد تمامیت ارضی وجود ندارد. برای ایرانی از هر گروه و قومیتی که باشد، تمامیت ارضی ایران با همه اوصاف و ابعاد آن به مثابه عظمت و شکوهی است که نه مذاکره نمی پذیرد بلکه شهادت و ایثار در صیانت از آن، به عنوان یک ارزش ملی محسوب می شود.
اقدامات غیردوستانه مقامات امارات که اخیراً در قالب اعتراض لانا زکی نسیبه، سفیر این کشور در سازمان ملل متحد به افراشته شدن پرچم مقدس ایران در بوموسی ادامه یافته است، نه تنها مداخله در امور داخلی ایران بلکه تهدیدی برای امنیت و آرامش منطقه بلکه است؛ اقدامی که با حمایت بیگانگان و به منظور سابقه سازی کذب یا مخدوش کردن سابقه تاریخی ایران بر این جزیره و همچنین در کنار دیگر اقدامات به منظور تضعیف حقوق تاریخی ایران در خلیج فارس صورت گرفته اند. این اقدام بر اساس اصول و رویه بین المللی، تخلف و تهدید حاکمیت ملی به شمار می رود. از این رو، پاسخ منطقی و قانونمند نمایندگی دائم کشور نزد سازمان ملل متحد، حداقل کار بایسته در برابر این اقدام متخلفانه بوده است. تلاش برای حذف حمایت های برخی ائتلاف ها نظیر اتحادیه عرب و شورای همکاری خلیج فارس از این ادعای بی اساس، از دیگر اقدامات ضروری دیپلماتیک به نظر می رسد. اما طرح ادعا در زمینه قلمرو سرزمینی مسلم یک کشور، به منزله تولید تهدید برای تمامیت ارضی است و در برابر آن اتخاذ واکنش های دیپلماتیک در سطح یک سازمان بین المللی کافی نیست. از این رو، ایران باید واکنش قاطعانه تری را با رعایت اصول و رویه بین المللی در این خصوص به عمل آورد.
در تشریح خط مشی ایران در این خصوص، می توان بر نکات زیر تاکید کرد: اولاً بوموسی، جزئی از قلمرو سرزمینی مسلم ایران است و همانند سایر جزایر واقع در خلیج فارس، تحت حاکمیت ملی بوده و خواهد بود. ثانیاً ایران از گذشته تا کنون، حاکمیت خود را به صورت کامل و موثر و بنا به صلاحدید خود در این جزیره و سایر قلمرو سرزمینی خود اعمال کرده و خواهد کرد. ثالثاً حقوق حاکمه ایران بر جزیره بوموسی، دائمی، قطعی و غیرقابل مذاکره است. در واقع، مذاکره به عنوان یک شیوه مقبول دیپلماسی، در روابط دوجانبه به ویژه با دولتهای منطقه و بر مبنای خط مشی تعامل، تفاهم و همکاری ایران بر اساس منافع مشترک، یک اولویت است. اما این شیوه، به معنای گشودن مذاکره به روی وجود یا حدود حاکمیت ملی بر جزایر ایرانی نبوده و نخواهد بود. رابعاً اعتراض امارات به اقدامات حاکمیتی ایران در بوموسی، دخالت در امور داخلی ایران است. رابعاً ادعاهای امارات در زمینه جزیره بوموسی، بی اساس است و حاکمیت ملی ایران در آن و بر آن، به صورت کامل و طبق موازین بین المللی مربوط اعمال می شود. موافقتنامه ۱۹۷۱ هیچ گونه اساس و مبنایی برای طرح ادعا علیه حاکمیت کامل، مستمر، موثر و طبق صلاحدید ملی ایران نبوده و نخواهد بود.
در هر حال، سیاست خارجی و دفاعی ایران و همچنین عزم ملی بر پایه دفاع قاطع و همه جانبه از تمامیت ارضی استوار است و در پرتو آن، هیچ گاه هیچ مقام یا نهادی در کشور اجازه مذاکره در مورد حاکمیت بر جزیره بوموسی را نخواهد داد. از این رو، ادعاها یا اعتراض های بی اساس امارات برای گشودن درب مذاکره یا رجوع به دیوان بین المللی دادگستری در این زمینه، عملاً نمادی از آب در هاون کوبیدن، و از نظر حقوقی نقض حاکمیت ملی ایران و مداخله در امور داخلی کشور است.
تسنیم
