به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «اروم نیوز»، سید امیرحسین جلالی کارشناس میکروبیولوژی در یادداشتی نوشت: با توجه به شیوع بیماریهای عفونی در جوامع مختلف و اهمیت روزافزون کنترل آنها، بررسی عوامل ایجادکننده این بیماریها از اهمیت ویژهای برخوردار است. ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) یکی از مهمترین ویروسهای بیماریزا در جهان محسوب میشود که با تأثیر بر سیستم ایمنی بدن، توانایی فرد را در مقابله با عفونتها کاهش میدهد. این ویروس در صورت پیشرفت میتواند منجر به بیماری ایدز (AIDS) شود و عوارض مختلفی از جمله اختلالات سیستم ایمنی و تغییرات خونی ایجاد کند.
با توجه به اهمیت شناخت این بیماری، بررسی ویژگیهای ویروس HIV، تأثیر آن بر خون و سیستم ایمنی، روشهای درمان و راههای پیشگیری میتواند نقش مهمی در افزایش آگاهی و کنترل این بیماری داشته باشد.
تأثیر HIV بر سیستم ایمنی
HIV عمدتاً سلولهای لنفوسیت +CD4 را هدف قرار میدهد. این سلولها نقش مهمی در هماهنگی پاسخ ایمنی بدن دارند. با کاهش تعداد آنها، توانایی بدن برای مقابله با عوامل بیماریزا کاهش مییابد و احتمال ابتلا به عفونتهای فرصتطلب افزایش پیدا میکند. در مراحل پیشرفته بیماری، این ضعف ایمنی میتواند زندگی بیمار را تهدید کند.
یکی از عوارض مهم عفونت HIV، ایجاد اختلالات خونی است که میتواند کیفیت زندگی بیمار را تحت تأثیر قرار دهد.
کمخونی: شایعترین اختلال خونی در بیماران مبتلا به HIV است. کمخونی میتواند به علت کاهش تولید گلبولهای قرمز، کمبود مواد مغذی، عفونتها یا عوارض برخی داروها ایجاد شود. علائم آن شامل خستگی، ضعف، رنگپریدگی و کاهش توانایی انجام فعالیتهای روزانه است.
کاهش پلاکت (ترومبوسیتوپنی): کاهش تعداد پلاکتها ممکن است باعث خونریزی از لثه، خوندماغ، ایجاد کبودی و افزایش خطر خونریزی شود. این اختلال در برخی بیماران حتی در مراحل اولیه عفونت نیز مشاهده میشود.
کاهش گلبولهای سفید: کاهش گلبولهای سفید، بهویژه نوتروفیلها، خطر ابتلا به عفونتهای باکتریایی و قارچی را افزایش میدهد و روند بهبود بیماری را دشوارتر میکند.
تشخیص HIV با استفاده از آزمایشهای تشخیصی مانند تست آنتیبادی، آزمایش آنتیژن/آنتیبادی و روشهای مولکولی مانند PCR انجام میشود. پس از تشخیص، درمان با داروهای ضدویروسی (ART) باید هرچه زودتر آغاز شود.
راههای پیشگیری از پیشرفت HIV
تغذیه مناسب، فعالیت بدنی متناسب، خواب کافی، ترک سیگار و مصرف نکردن مواد مخدر به حفظ سلامت بیمار کمک میکنند. همچنین درمان سریع عفونتهای فرصتطلب، انجام آزمایشهای دورهای و پیگیری منظم وضعیت بیمار از بخشهای مهم مراقبت هستند.
