شاهرخ احمدزاده در گفتگو با خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «اروم نیوز» اظهار کرد: آذربایجان غربی با ثبت بیش از ۲۱۲ هزار میلیارد تومان تفاهمنامه سرمایهگذاری، برخورداری از مرزهای راهبردی و ظرفیتهای کمنظیر معدنی، کشاورزی و لجستیکی، در آستانه یک جهش اقتصادی قرار گرفته است.
این فعال سیاسی، فرهنگی ادامه داد: علیرغم این شرایط؛ تداخل مدیریتی، بروکراسی پیچیده و نبود فرماندهی واحد توسعه، تحقق این فرصت تاریخی را با چالشهای جدی روبهرو کرده و پرسشهای مهمی درباره آینده «تیکآف اقتصادی» آذربایجان غربی به وجود آورده است.
وی عنوان کرد: آذربایجان غربی این روزها در نقطهای تعیینکننده از مسیر توسعه قرار گرفته است؛ استانی که از یک سو مدیران ارشد آن از آغاز «تیکآف اقتصادی» سخن میگویند و از سوی دیگر، اختلافات نهادی و ناهماهنگیهای مدیریتی، تحقق این چشمانداز را با ابهام مواجه کرده است.
این فعال سیاسی، فرهنگی خاطرنشان کرد: برگزاری رویداد بینالمللی سرمایهگذاری «اینوا» و معرفی بیش از ۸۰۰ فرصت سرمایهگذاری، نشانهای از تغییر رویکرد توسعهای در استان به شمار میرود.
وی تصریح کرد: تمرکز بر انرژیهای تجدیدپذیر، صنایع معدنی، صنایع تبدیلی کشاورزی و توسعه زنجیره ارزش، میتواند آذربایجان غربی را به یکی از قطبهای اقتصادی کشور تبدیل کند. با این حال، تجربه اقتصاد ایران نشان داده است که تفاهمنامههای بزرگ تنها در صورت عبور از موانع اداری و برخورداری از ثبات تصمیمگیری به سرمایهگذاری واقعی تبدیل خواهند شد.
این فعال رسانهای ادامه داد: در این میان، مرزهای استان همچنان مهمترین مزیت رقابتی آن محسوب میشوند و بازرگان، رازی و تمرچین ظرفیت تبدیل شدن به کریدورهای بینالمللی تجارت را دارند، اما ضعف زیرساختها، کندی تشریفات گمرکی و عقبماندگی در هوشمندسازی مرزها، هزینه تجارت را افزایش داده و بخشی از مزیت رقابتی استان را کاهش داده است که استمرار این وضعیت میتواند سرمایهگذاران را به مسیرهای جایگزین در کشورهای همسایه هدایت کند.
وی یادآور شد: چالش مدیریتی در منطقه آزاد ماکو نیز به نمادی از تعارض ساختاری تبدیل شده است و اگرچه قوانین بر مدیریت یکپارچه مناطق آزاد تأکید دارند، اما تداخل وظایف میان سازمان منطقه آزاد، دستگاههای اجرایی و نهادهای ملی، تصمیمگیری را با کندی مواجه کرده است و این اختلافات، علاوه بر کاهش اعتماد سرمایهگذاران، فرایند اجرای پروژههای کلان را نیز تحت تأثیر قرار داده است.
احمدزاده گفت: همزمان، وضعیت دریاچه ارومیه همچنان بهعنوان شاخص پایداری توسعه استان مطرح است. احیای این پهنه آبی بدون اصلاح الگوی مصرف آب، توسعه کشاورزی نوین و مشارکت جوامع محلی امکانپذیر نخواهد بود و هرگونه سرمایهگذاری جدید نیز باید با ملاحظات زیستمحیطی همراه باشد تا توسعه اقتصادی به تهدیدی برای پایداری سرزمینی تبدیل نشود.
وی اضافه کرد: در مجموع، آذربایجان غربی امروز بیش از هر زمان دیگری به هماهنگی میان دولت، مجلس، مناطق آزاد و بخش خصوصی نیاز دارد. فرصتهای اقتصادی استان در صورت شکلگیری مدیریت واحد و کاهش اصطکاکهای نهادی میتواند آن را به موتور محرک اقتصاد مرزی ایران تبدیل کند؛ اما تداوم اختلافات مدیریتی و بروکراسی فرساینده، خطر متوقف شدن این «تیکآف اقتصادی» در ابتدای مسیر را بیش از پیش افزایش خواهد داد.
این فعال سیاسی، فرهنگی ادامه داد: در کنار ظرفیتهای اقتصادی، یکی از مهمترین مؤلفههای موفقیت آذربایجان غربی، موقعیت ژئوپلیتیکی آن در اتصال ایران به بازارهای اروپا، قفقاز و آسیای میانه است که این مزیت جغرافیایی میتواند استان را به هاب ترانزیتی کشور تبدیل کند، اما تحقق چنین جایگاهی مستلزم سرمایهگذاری گسترده در زیرساختهای حملونقل، توسعه خطوط ریلی، تکمیل آزادراهها و هوشمندسازی پایانههای مرزی است. در غیر این صورت، رقبای منطقهای با سرعت بیشتری سهم خود را از بازار ترانزیت منطقه افزایش خواهند داد.
وی بیان کرد: از سوی دیگر، ظرفیتهای معدنی استان نیز هنوز به مرحله خلق ارزش افزوده نرسیده است. وجود ذخایر طلا، تیتانیوم و انواع سنگهای تزیینی، فرصتی کمنظیر برای توسعه صنایع پاییندستی محسوب میشود، اما خامفروشی همچنان سهم قابلتوجهی از اقتصاد معدنی استان را تشکیل میدهد. کارشناسان معتقدند توسعه صنایع فراوری میتواند علاوه بر افزایش درآمدهای صادراتی، اشتغال پایدار و سرمایهگذاری مولد را نیز به همراه داشته باشد.
احمدزاده تأکید کرد: بخش کشاورزی نیز نیازمند عبور از الگوی سنتی تولید است. توسعه گلخانههای مدرن، صنایع تبدیلی و زنجیرههای صادراتی میتواند ضمن کاهش مصرف آب، ارزش افزوده محصولات کشاورزی را افزایش دهد و وابستگی اقتصاد استان به فروش مواد خام را کاهش دهد. این تحول در شرایطی اهمیت بیشتری پیدا میکند که بحران منابع آبی همچنان یکی از دغدغههای اصلی منطقه محسوب میشود.
انتهای خبر/ و
