به گزارش اروم نیوز به نقل از کانی پرس؛
بحران کم آبی گرچه بطور سنتی به استان های مرکزی، کویری و گرم و خشک کشور محدود شده بود اما در سال های اخیر حتی شهرستان بوکان که نرم بارش های آن در سال فراتر از ۴۶۰ میلیمتر هم می رود را درگیر کرده به این دلیل که افزون بر یک دهه است پدیده هایی ناخوانده مانند خشکسالی و البته ریزگردهای ورودی به شهرستان چشم آسمان این دیار را تنگ کرده است.
اگر از بلایا و رخدادهای طبیعی مانند همین دو مورد اخیر بگذریم، عواملی خود ساخته، انسانی و ارادی هم وجود دارند که بر کم آبی و کاهش چشمگیر سطح سفره های آب زیرزمینی شهرستان به خصوص در حاشیه رودخانه سیمینه رود آثار نامطلوبی گذاشته است و شاید ریشه این عوامل را هم بتوان در نحوه مدیریت حوزه کشاورزی شهرستان یافت.
نمونه بارز این عوامل حفر روز افزون صد هاحلقه چاه غیرمجاز در نقاط مختلف شهرستان است، چند صد و شاید بیشتر از هزار روزنه ای که هر روز از شیره جان زمین می مکد و لاغر و نحیف شدن سفره های زیرزمینی آب را باعث شده است.
این چاه ها از سوی کشاورزانی حفر شده است که شاید بدیهی ترین مستمسک و بهانه برای این کارغیرقانونی را بیکاری و نداشتن درآمد در این شهرستان عنوان می کنند اما این تنها رویه احساسی این ماجرای تلخ است و باید گفت که قانوندر این بین مغفول مانده است.
این کاهش آب باعث شده تا تشنگی را در بسیاری از زمین های کشاورزی شهرستان بوکان ببینیم و مهم ترین عوامل این تشنگی بخصوص در حاشیه سیمینه رود که یکی از قطب های کشاورزی شهرستان و حتی استان به شمار می رود کاشت محصولاتی است که از کاشت تا برداشت چند صد لیتر آب نیاز دارند و یکی از مهم ترین آنان که به خاطر سود دهی فراوان بسیاری از زمین های پر آب بوکان بویژه حاشیه رودخانه سیمینه رود را خشک کرده چغند قند است.
میزان مصرف آب را برای کشت چغندرقند ۱۰ تا ۱۲ هزار متر مکعب درهکتار است و برای کشت محصولاتی هم چون گوجه فرنگی و سیب زمینی و یونجه نیز همین میزان آب مصرف می شود.
حفر چاه های غیر مجاز و مجاز برای کاشت چنین محصولاتی باعث کاهش شدید آب های زیر زمینی شهرستان شده است و هم اکنون بحران آبی در این منطقه به زمین های کشاورزی نیز رسیده و در چند روز گذشته شاهد خشک شدن چندین حلقه چاه سبزی کاران امیر آباد وده ها حلقه چاه در روستاهای حاشیه رودخانه سمینه رود بودیم و این در حالی است که رود خانه سیمینه رود خود چندین سال است دچار بحران کم آبی و خشکی های فصلی شده است.
بی گمان تغییر الگوی کشت در شهرستان امری ضروری است بوکان دیگر پتانسیل تولید گیاهان پر آب بر مانند جغندر قند ، گوجه و یونجه را ندارد و باید به سمت کشت گیاهان کم آب بر رفت.
با توجه به بحران آب، تغییر الگوی مصرف در تمام بخش ها مخصوصا کشاورزی نیازمند مشارکت همگان با عزم ملی و مدیریت جهادی است ولی متاسفانه در حال حاضر تعدادی از افراد سودجو با حفر چاه های غیر مجاز بدون اخذ مجوز اقدام به برداشت آب از منابع آب زیرزمینی می نمایند و باعث به هم خوردن تعادل آب ورودی و خروجی منابع آب زیرزمینی می شوند.
بی گمان خشک شدن چاه های حاشیه سیمینه رود می تواند هشدار جدی به همه مردم و مسئولان باشد که بحران کم آبی جدی است زیرا یکی از پر آب ترین مناطق شهرستان بوکان هم اکنون با مشکل کم آبی رو به رو است و هر روز شاهد فرو رفت آب های زیر زمینی در این منطقه هستیم.
آیا واقعا زمان آن فرا نرسیده مسئولان با هم فکری و مشورت با یک دیگر و هم کاری مردم دست سود جویان و غارت گران را که فقط منافع اقتصادی برایشان در ارجعیت قرار دارد از این منابع حیاطی کوتاه کنند ؟
اگر فکری به حال این مشکل نشود بوکان در یک قدمی خوشک سالی قرار خواهد گرفت و بسیاری از زمین های که هم اکنون سر سبز و آباد هستند به دیم تبدیل خواهند شد.
به این ترتیب و با توجه به اینکه گفته می شود قرن آینده قرن جنگ بر سرآب خواهد بود، بهتر است از همین الان فکری برای حفظ، احیا و توسعه منابع آبی روزمینی و زیرزمینی داشته باشیم و گرنه معلوم نیست برای نسل های بعدی این مملکت چه میراث وحشتناکی برجای خواهیم گذاشت؟
