ارومیه، شبی دیگر از شبهای جنگ را تجربه میکند؛ جایی که موشکها میآیند و میگذرند، اما عشقی که در دل مردم به رهبر شهیدشان جاریست، در خیابانها میماند و تاریخ را رقم میزند.
شهادت مقام معظم رهبری در بیت خود، پایان صبر راهبردی ایران بود؛ آغاز جنگ نامتقارن با استکبار، طوفان خشم ملت و وعده صادق ۴، فصل تازهای از مقاومت را در منطقه رقم زد.
آذربایجان غربی، این روزها به نمادی زنده از معادله «مقاومت برای امید» تبدیل شده است؛ جایی که بازارهایش نه تنها از التهاب جنگ به دور مانده، بلکه با وفور کالا و آرامش مثالزدنی، روایتی متفاوت از ایران قدرتمند را به تصویر میکشد.
امسال روز قدس برای مردمی که هنوز چشمانشان از شهادت رهبرشان تر است، معنایی دیگر دارد؛ راهپیمایی امسال نه فقط فریادی برای فلسطین، بلکه پاسخی محکم به خیال باطل دشمنانی است که گمان میکردند با رفتن یار، راه بیرهبر میماند.
راهپیمایی روز قدس امسال نماد وحدت ملی، نشانه زنده بودن آرمان فلسطین در منطقه و نشاندهنده ادامه راه رهبر شهید و وفاداری به مکتب و آرمانهای او است.
سناریوی ربایش و پناهندگی اجباری پنج تن از بانوان ملیپوش در استرالیا، فراتر از یک اتفاق ورزشی، قطعهای از پازل انتقامجویانه جبهه استکبار برای پوشش شکستهای راهبردی در میدان نبرد است.
شبهای قدر، بهترین فرصت برای بازگشت به خدا، خودسازی و فرصتی برای نشاندادن دوباره همبستگی و یکپارچگی اجتماعی است.