به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «اروم نیوز»؛ نجیبه معصومی سرای در یادداشتی نوشت: شهادت مظلومانه رهبر فرزانه انقلاب اسلامی، حضرت آیتالله امام خامنهای، زخمی عمیق بر پیکره ایران اسلامی و امت مسلمان جهان نشاند؛ زخمی که عمق آن را نه در واژهها، که در بغضهای فروخورده مردمی میتوان دید که سالها با صدای او امید گرفته بودند و در طوفان حوادث، به صلابت کلامش تکیه داشتند.
امروز، ایران تنها یک رهبر سیاسی را از دست نداده است؛ بلکه پدری دلسوز، عالمی مجاهد و پرچمدار عزتی را بدرقه کرده است که عمر خود را وقف اعتلای اسلام و سربلندی این سرزمین کرد.
برای نسلهای مختلف ایرانی، صرفاً یک نام نبود؛ او نماد ایستادگی در برابر زیادهخواهیها، صدای رسای عدالتخواهی در عرصههای جهانی و تکیهگاهی معنوی در بزنگاههای تاریخی بود.
از سالهای سخت دفاع مقدس تا پیچیدهترین تحولات منطقهای و بینالمللی، همواره با صبری استوار و نگاهی راهبردی، کشتی انقلاب را از میان امواج پرتلاطم عبور داد شهادت او، اگرچه داغی سنگین بر دلها نشاند، اما میراث فکری و راه روشنش همچنان چراغ مسیر آینده خواهد بود.
در کوچهها و خیابانها، در چهره پیرمردانی که خاطرات نخستین سالهای انقلاب را به یاد دارند و در نگاه جوانانی که آرمانخواهی را از بیانات او آموختند، اندوهی مشترک موج میزند؛ اندوهی که با غروری عمیق درهم آمیخته است.
غرور از اینکه رهبرشان تا واپسین لحظه بر عهد خویش با خدا و مردم ایستاد و سرانجام نیز در همان مسیری که عمرش را صرف آن کرده بود، به لقاءالله پیوست. این شهادت، پایان یک حیات پربرکت نیست؛ آغاز فصلی تازه از مسئولیتپذیری ملتی است که خود را ادامهدهنده راه او میداند.
بیتردید، دشمنان این سرزمین گمان خواهند کرد که با حذف یک چهره برجسته، میتوانند اراده ملتی را سست کنند؛ اما تاریخ این انقلاب نشان داده است که خون شهیدان، نهال مقاومت را تنومندتر میکند.
همانگونه که فقدان بزرگانی در گذشته، به انسجام و همبستگی بیشتر انجامید، امروز نیز شهادت رهبر انقلاب میتواند نقطه عطفی برای بازتعریف وحدت ملی و بازگشت به اصول اصیل انقلاب باشد مردمی که سالها با توصیههای او به همدلی، پرهیز از تفرقه و حفظ انسجام دعوت شدهاند، اکنون بیش از هر زمان دیگری معنای آن توصیهها را درک میکنند.
در این روزهای سنگین، شاید مهمترین وظیفه ما، پاسداشت میراث معنوی و فکری او باشد؛ میراثی که بر عدالت، استقلال، عزت ملی و خدمت صادقانه به مردم استوار بود.
اگر هر مسئول، هر جوان و هر دلسوز این مرز و بوم، سهم خود را در تحقق آن آرمانها به درستی ایفا کند، راه او نهتنها متوقف نخواهد شد، بلکه پرصلابتتر ادامه خواهد یافت.
شهادت امام خامنهای، اگرچه اشک بر گونهها جاری کرده است، اما میتواند به جرقهای برای تجدید عهد با آرمانهای انقلاب و تقویت روحیه مسئولیتپذیری در جامعه بدل شود.
امروز ایران در سوگ نشسته است؛ اما این سوگ، با امیدی عمیق همراه است. امید به اینکه راه روشن او، در دلهای بیدار زنده خواهد ماند و نسلهای آینده، نامش را نه فقط در کتابها، که در رفتار و انتخابهای خود تداوم خواهند بخشید؛ روحشان شاد و راهشان پررهرو.
