به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «اروم نیوز»؛ ساعت پنج صبح، وقتی نماز صبحم را به پایان رساندم، طبق عادت همیشگی سری به فضای مجازی و خبرها زدم. هنوز اینترنت گوشیام وصل نشده بود که چشمم به خبری خورد که تمام جهانم را زیر و رو کرد: «انالله و انا الیه راجعون؛ رهبر معظم انقلاب اسلامی در محل کارشان در بیت رهبری به شهادت رسیدند». لحظهای دنیا پیش چشمانم خاموش شد؛ آنچه میدیدم، ذهن و دلم قادر به باور آن نبود، قلبم از غم پر شد و اشک مجال دیدن کلمات را نداشت. دستهایم میلرزید و نفسهایم نامنظم شد، انگار هر لحظه قرار بود فرو بریزم.
هنوز هوا روشن نشده بود، اما سکوت شهر و سنگینی فضا را میتوانستم حس کنم میخواستم با زمین و زمان تماس بگیرم، با کسی حرف بزنم، اما هیچ کلمهای قادر به توصیف آن درد نبود.
تا اینکه ساعت ۶ پیام سردبیر و تسلیت شهادت و اعلام دستورالعمل جدید را دریافتم گریه امانم نمیداد همزمان با گریههایم، همسر و فرزندانم نیز اشک میریختند انگار پدرمان را از دست داده بودیم.
تا ساعت ۷ صبح صبر کرده و درست ساعت هفت صبح لباسهاس سیاه را بر تن کرده راهی خیابان امام خمینی (ره) شدم؛ حس میکردم شهر نیز در بهتی عمیق فرو رفته است؛ خیابانها آرام و سنگین بودند و سکوتی عجیب در همه جا حکمفرما بود. مردم با چهرههای اندوهگین و گامهای آرام از کنار هم عبور میکردند و نگاهها به هم گره خورده بود؛ گویی در فقدانی بزرگ، همه در سکوتی مشترک شریک شده بودند.
در مسیر میدان ولایت فقیه، نشانههای عزای عمومی بیش از پیش خودنمایی میکرد. مغازهها کرکرههای خود را نیمه پایین کشیده و پارچههای مشکی بر سردرها نصب شده بود.
پیرمردی عصا به دست آرام قدم میزد و زیر لب ذکر میخواند، در حالی که چند جوان پرچمهای سیاه میان مردم توزیع میکردند. صدای گریه آرام زنی از گوشهای به گوش میرسید و فضایی متفاوت از هر روز صبحگاهی شهر شکل گرفته بود؛ فضایی که نه تنها واکنش احساسی، بلکه انعکاس یک همبستگی عمومی بود.
مردم بدون فراخوان از اول صبح در خیابانهای شهر تجمع کرده بودند
با نزدیک شدن به میدان، جمعیت بیشتر و فشردهتر شد. زن و مرد، پیر و جوان، کارگر و کارمند، دانشجو و کاسب، بیآنکه فراخوان رسمی یا اجبار ظاهری وجود داشته باشد، خود را به محل تجمع رسانده بودند.
برخی قرآن در دست داشتند، برخی تسبیح میچرخاندند و عدهای تنها با چهرههای غمگین کنار هم ایستاده بودند. سکوت طولانی و گاه شعارهای پراکنده، نشان میداد مردم در حال هضم یک واقعه تاریخی و سنگین هستند و حضورشان تنها برای عزاداری نیست.
ملت ایران امروز، پیام قدرت و انتقام دادند
یک بازاری میانسال در کنار مغازه نیمهبسته خود گفت: ما امروز نیامدهایم فقط عزاداری کنیم؛ آمدهایم نشان دهیم کشورمان را تنها نمیگذاریم. دشمنان باید بدانند که ملت ایران در روزهای سخت متحد است.
وی اظهار کرد: غم بزرگی است، اما این تجمع نشان میدهد انسجام ملی هرچند در سختترین شرایط پابرجاست. انتظار داریم مسئولان با تدبیر و اقتدار تصمیم بگیرند تا عزت و امنیت کشور حفظ شود.
مادری جوان که فرزند خردسالش را در آغوش گرفته بود، با صدایی بغضآلود گفت: ما برای آینده همین بچهها آمدهایم؛ برای اینکه بگوییم ایران با همدلی و اتحاد زنده میماند.
یک کارگر جوان که از ابتدای صبح در میدان حضور داشت، افزود: همه اقشار در کنار هم ایستادهاند؛ کارگر، دانشجو، بازاری، فرهنگی و روحانی. این یعنی وقتی مسئلهای حیاتی برای کشور پیش میآید، اختلافات کوچک رنگ میبازد و مردم متحد میشوند.
وی عنوان کرد: در بزنگاههای حساس تاریخی، سرمایه اصلی کشور همین مردم هستند. حضور امروز نماد وفاداری ملت به ارزشهای انقلاب است و پیام روشنی برای دشمنان دارد.
در ادامه جوانی که دست مادرش را گرفته بود، با نگاه پر از بغض گفت: امروز آمدهایم تا به جهان نشان دهیم ملت ایران هرگز در لحظات سخت تنها نیست و همواره پشت سر کشور ایستاده است.
وی با بیان اینکه انتقام خون رهبر عزیزمان را از آن وحشیها خواهیم گرفت افزود: این جمعیت نشان داد که وقتی پای آرمانها و کشور وسط باشد، همه مردم از هر صنف و طبقهای با یکدیگر متحد میشوند و پیام قدرت ملی را به جهانیان منتقل میکنند.
ملت ایران در بزنگاههای تاریخی از آرمانها و ارزشهای خود دفاع میکند
همچنان که جمعیت در میدان گستردهتر میشد، صدای شعارهای همدلانه و زمزمههای دعا فضا را پر میکرد. دانشآموزان و جوانان با گرفتن عکس و فیلم، لحظهها را ثبت میکردند تا یادگار این روز سخت برای آیندگان باقی بماند. فضای میدان نه تنها سوگواری، بلکه نوعی بازنمایی انسجام و وحدت ملی بود؛ تصویری که در هیچ مراسم دیگری به این شدت دیده نمیشود.
یک روحانی حاضر نیز در گفتگو با خبرنگار اروم نیوز اظهار داشت: این تجمع، پیام روشنی برای محور آمریکایی ـ صهیونیستی دارد؛ اینکه ملت ایران در بزنگاههای تاریخی از آرمانها و ارزشهای خود دفاع میکند و هیچ تهدیدی نمیتواند انسجام ملی را خدشهدار کند.
مردم همچنان که به طرف مصلی بزرگ امام خمینی (ره) در حرکت بودند؛ با خواندن اشعار مذهبی، برخی با زمزمه دعا و برخی با نگه داشتن پرچم و پلاکارد، اما همه با یک پیام مشترک شعار میدادند که ایران با مردمش زنده است و وحدت ملی همچنان پایدار.
در پایان، میدان ولایت فقیه در آن صبح تلخ و متفاوت، تنها صحنه یک تجمع نبود؛ بلکه نمادی از همدلی، حضور مردمی و مطالبه برای پاسخی مقتدرانه به تهدیدهای خارجی بود.
چهرههای اندوهگین اما گامهای استوار مردمی، تصویر واضحی از استقامت، انسجام و وفاداری به ارزشهای انقلاب ارائه میداد و نشان میداد که در لحظات تاریخی، ملت ایران متحدتر از همیشه پشت کشور ایستاده و و یک پیام مشترکی داشتند که گویای همه چیزی بود، دشمن بداند انتقام سختی در راه است.
انتهای خبر/ م
