به گزارش اروم نیوز به نقل از سولدوز خبر؛ سحرگاه چهارشنبه ۲۳ مرداد سال ۱۳۳۶ شمسی. همگام با تابش نور خورشید در جبهه شرقی تپه حسنلو، دود تنورهای خانه ها جو روستا را پرمی کند. سکوت مطلق روستا توسط نگهبانان باغهای اطراف تپه شکسته می شود … هیلااااااا هه …. فریادهایی که پرندگان گرسنه را از باغ های انگور دور می کند. صدای جیرجیر درشکه های پر از یونجه و کاه که توسط گاومیش های غول پیکر به آرامی کشیده می شوند شنیده می شود. گوسفندان و بزها همزمان با خروج از روستا به سمت چراگاه ها فریادی از بع بع به راه می اندازند و و احشام و چهارپایان دیگر نیز راه خرمن ها را برای بقا و یافتن غذا در پیش می گیرند. با پارس سگ ها، قدقد مرغ ها و وک وک غازها و اردک ها روستا دیگر آرام نیست. صدای گاه گاه تراکتور، کامیون و یا ماشین معدود صداهای ناهمگونی در این سمفونی آهنگ های تاریخی می باشند که برای هزاران سال بخشی از زندگی در دشت سولدوز بوده است.
هیئت باستان شناسی دانشگاه پنسیلوانیا به رهبری پروفسوردکتر رابرت دایسون همراه با کارگران مشغول کاوش در تپه بودند. سرکارگرها هر قسمت از تپه را به یکی از کارگران سپرده بودند تا حفاری کنند. امام قلی محمدی حسنلویی کار یک هفته ای خود را تمام کرده بود ولی باز نیرویی به او می گفت که تا عصر کار خود را ادامه دهد. ناگهان کلنگ این کارگر به جسم سختی برخورد می کند. وی با تقلا سعی می کند شیئ فلزی را از دل خاک بیرون بکشد. انگار آن شیئ نمی خواست بیرون بیاید و برای چند هزار سال دیگر به همراه سه سرباز محافظش زیر خاک بیارامد. حتی امام قلی نیز از ته دل نمی خواست به این زودی ها چیزی پیدا شود ، چون اگر اثری قابل ملاحظه از دل خاک بیرون می آمد احتمال داشت گروه باستان شناسی دست از کار بکشد و امام قلی و دوستانشان دوباره بیکار شوند. وی با دستانش جام را بیرون آورده با پیراهن خود آن را تمیز می کند. دستان امامقلی جامی را از دل خسیس خاک بیرون کشیده بود که وجودش می توانست باعث افتخار و غرور هر ملت و کشوری شود. جامی به قدمت تاریخ و فرهنگ عالم. جامی که نشانگر هویت، هنر، باورها و فرهنگ ساکنان این شهر در هزاران سال پیش بود. جامی کشف شده بود که وجودش موضوع صد ها کتاب، مقاله، پایان نامه و کار تحقیقی می شد. جامی که کلید بسیاری از سوالات درباره تمدنهای منطقه بود. با کشف جام غریو شادی در کمپ باستان شناسان و اهالی روستا پیچید. حسنلو با جام زرینش جهانی شده بود.
امامقلی هم کارش را از دست نداد و بعد ها به استخدام سازمان میراث فرهنگی درآمد. هم اکنون نیز بحمدالله سرزنده و شاداب آماده بازگویی خاطرات و تجربیات خود به نسل جوان می باشد و بعد از ۵۷ سال در حسرت دیدن مجدد جامی می باشد که خود از دل خاک بیرون کشیده بود.
به گواه باستان شناسان جام طلایی حسنلو یکی از سه اثر ارزشمند باستانی کشف شده در دنیا می باشد. افسوس که ۹۹ درصد مردم این منطقه هنوز موفق نشده اند این جام را از نزدیک دیده و بر غنی تمدن منطقه آبا و اجدادی خود ببالند. با توجه به اهمیت تاریخی و فرهنگی جام زرین و عزم فرماندار و شهردار محترم در راستای اعتلای وضعیت فرهنگی و اقتصادی شهر پیشنهادی چند مطرح می شود که امید است ترتیب اثر داده شود:
– انتقال بخشی از اشیای مکشوفه از تپه های باستانی منطقه مثل حسنلو، حاجی فیروز، زیوه، … به موزه نقده و تقویت آن موزه به عنوان میراثدار تمدنهای چندین هزارساله منطقه
– انتقال موقت یا دائمی جام حسنلو از موزه ایران باستان به موزه نقده و نمایش عمومی سالانه آن در سالگرد اکتشاف جام ( سمبل ها و نماد ها از عوامل اساسی شکل دهی فرهنگ یک جامعه می باشند).
– برپایی سمینار و گردهمایی سالانه در سالگرد کشف جام و دعوت از کارشناسان مربوطه برای تبیین اهمیت و توضیح در باره طرح ها و نقوش جام زرین و سایر آثار مکشوفه منطقه
– نصب تندیسهایی با نقوش برجسته جام طلایی حسنلو در تمامی نقاط شهری به عنوان نمود قدمت و هویت منطقه سولدوز
– تهیه جزوه ای کوچک از تپه های باستانی منطقه ، توضیح درباره آثار مکشوفه و تدریس آن در مقطع دبیرستان در کنار درس تاریخ
– حمایت از تولید محصولات مختلف از قبیل لوح یادبود، ساعت دیواری، تندیس، فنجان، گچبری، دکور، وسایل رومیزی، لوازم التحریر، پازل، مجسمه سازی، گلدان زینتی، مینا کاری، شیشه گری، خراطی، قالی بافی، فلزکاری، زرگری و … با طرح ها و نقوش جام زرین حسنلو و فروش به عنوان سوغات نقده به همشهریان و گردشگران.
