به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «اروم نیوز»، موسی کمالی در یادداشتی نوشت: ایران امروز با مجموعهای از فشارها و تهدیدهای همزمان در عرصههای اقتصادی، سیاسی، رسانهای، روانی، اطلاعاتی، سایبری و امنیتی مواجه است؛ مجموعهای که در صورت هماهنگی و هدفمندی، در چارچوب جنگ ترکیبی قابل تحلیل است. هدف این جنگ، تنها ضربه نظامی یا فشار اقتصادی نیست؛ بلکه تضعیف قدرت ملی، فرسایش اعتماد عمومی، تشدید شکافهای اجتماعی و کاهش توان کشور برای مدیریت بحرانهاست
۱. ابعاد جنگ ترکیبی علیه ایران
جنگ اقتصادی: تحریمها و محدودیتهای مالی و تجاری، فشار بر معیشت مردم، اشتغال، تولید و سرمایهگذاری را افزایش میدهند؛ ضعف مدیریتی، فساد و تبعیض نیز میتوانند این فشارها را تشدید کنند.
جنگ رسانهای و شناختی: انتشار اخبار جعلی، تحریف واقعیتها، شایعهسازی و بزرگنمایی مشکلات میتواند اعتماد عمومی را کاهش داده و جامعه را دچار سردرگمی کند.
جنگ روانی: تکرار تهدیدها، القای ناامیدی و انتشار اخبار متناقض میتواند اضطراب اجتماعی را افزایش دهد و قدرت تصمیمگیری عقلانی را تضعیف کند.
جنگ سیاسی و اجتماعی: تشدید اختلافات، بهرهبرداری از شکافهای اجتماعی و نادیده گرفتن مطالبات مردم میتواند انسجام ملی را تضعیف کند. البته انتقاد و اعتراض قانونی، بهخودیخود مصداق جنگ ترکیبی نیست.
جنگ سایبری و اطلاعاتی: حمله به زیرساختهای دیجیتال، سرقت اطلاعات و ایجاد اختلال در خدمات حیاتی میتواند امنیت و اعتماد عمومی را به مخاطره اندازد.
۲. راهکارهای مقابله با جنگ ترکیبی
۱. هماهنگی ملی: ایجاد سازوکار مشترک میان دستگاههای مسئول امنیتی، اقتصادی، رسانهای و سایبری برای شناسایی تهدیدها و مدیریت بحران.
۲. تقویت رسانههای معتبر: اطلاعرسانی سریع، شفاف و مستند، پاسخگویی مسئولان و اصلاح علنی اشتباهات برای جلوگیری از گسترش شایعات.
۳. مقابله با اخبار جعلی: راستیآزمایی اخبار، آموزش تشخیص تصاویر دستکاریشده و محتوای جعلی و پرهیز از بازنشر اطلاعات تأییدنشده.
۴. تقویت اقتصاد و معیشت: کنترل تورم، حمایت هدفمند از اقشار آسیبپذیر، مبارزه با فساد و رانت، ثبات سیاستهای اقتصادی و تقویت تولید و اشتغال.
۵. ترمیم اعتماد عمومی: مقابله با تبعیض، شنیدن مطالبات مردم، پاسخگویی مدیران و فراهم کردن زمینه گفتوگو و اعتراض قانونی.
۶. ارتقای امنیت سایبری: شناسایی آسیبپذیریها، حفاظت از اطلاعات، پشتیبانگیری امن و آمادگی برای تداوم خدمات حیاتی در شرایط بحران.
۷. آموزش سواد رسانهای: آموزش تشخیص خبر معتبر از شایعه و تبلیغات و تقویت قدرت تحلیل و تابآوری روانی جامعه.
۸. دیپلماسی فعال: کاهش تنشهای قابل مدیریت، گسترش همکاریهای منطقهای و استفاده از ظرفیت دیپلماسی در کنار آمادگی دفاعی.
۹. رعایت قانون و حقوق شهروندی: مقابله مستند، متناسب و قانونی با تهدیدهای واقعی و پرهیز از یکسان دانستن انتقاد و اعتراض با تهدید امنیتی.
۳. اولویتهای اجرایی
اقدامات فوری؛ یک تا سه ماه: راهاندازی سازوکار راستیآزمایی، اطلاعرسانی شفاف، شناسایی آسیبپذیریهای سایبری و رسیدگی به مطالبات فوری مردم.
اقدامات میانمدت؛ سه تا دوازده ماه: گسترش سواد رسانهای، تقویت مدیریت بحران، اصلاح رویههای فسادزا و افزایش گفتوگوی اجتماعی.
اقدامات بلندمدت؛ یک تا سه سال: کاهش آسیبپذیری اقتصادی، ارتقای کیفیت حکمرانی، تقویت رسانههای حرفهای، افزایش اعتماد عمومی و توسعه همکاریهای منطقهای.
جمعبندی
ایران برای مقابله با جنگ ترکیبی به قدرت دفاعی، اقتصاد کارآمد، رسانه معتبر، امنیت سایبری، دیپلماسی فعال و سرمایه اجتماعی نیرومند نیاز دارد. مقابله مؤثر با این تهدید، صرفاً با شعار، تکذیب یا اقدامات امنیتی امکانپذیر نیست؛ بلکه به شناخت دقیق تهدید، اصلاح ضعفهای داخلی، افزایش اعتماد عمومی و مشارکت آگاهانه مردم نیاز دارد.
نباید فراموش کرد که مشکلات واقعی مردم، اگر نادیده گرفته شوند، میتوانند زمینه بهرهبرداری دشمن را فراهم کنند. در مقابل، جامعهای که از عدالت، شفافیت، پاسخگویی و امکان اصلاح برخوردار باشد، در برابر فشارهای خارجی مقاومتر خواهد بود.
در جنگ ترکیبی، قدرت واقعی فقط در توان دفاعی نیست؛ بلکه در توان کشور برای حفظ حقیقت، تأمین معیشت مردم، اصلاح خطاها و پاسداری از انسجام ملی نیز نهفته است.




