
به گزارش اروم نیـــوز، اینروزها والیبالیست های تیم ملی برای ورزش ایران آبروداری می کنند و بدون تردید اگر خبرهای ورزش ایران در صدر اخبار رسانه های داخلی و خارجی قرار دارد نه بواسطه دخالت مستقیم وزیر ورزش در امور باشگاه پرسپولیس و تجاوز مسئول تیم ملی امید در کره به یک زن یا درگیری بازیکنان تیم ملی فوتبال امید بلکه بخاطر درخشش والیبالیست های تیم ملی در رقابت های جهانی است.
بدون شک هر ایرانی حتی اگر تمایلی به دنبال کردن ورزش نداشته باشد در خنکای هوای پائیزی شهریورماه با هنرنمایی ها و افتخارآفرینی های رعناقامتان ایرانی در رقابت های والیبال قهرمانی جهان در لهستان عرق ملی اش بالا گرفته است.
همه جا حتی در کوچه و خیابان و بازار و محفل های خودمانی صحبت از هوش بالای سعید معروف کاپیتان تیم ملی، دفاع های جانانه محمد موسوی عراقی، توپ گیری های عالی ظریف، استایل و سرویس های کشنده فرهاد قائمی و اسپک های جانانه امیر غفور و روحیه بالای میرزاجانپور شش تفنگدار اصلی تیم ملی در رقابت های والیبال جهان است.
روزهای خوب والیبال ایران با آمدن ولاسکو شروع شد. شاید قبل از ورود پیرمرد آرژانتینی به ایران همزمان با کی روش و گرفتن سکان هدایت تیم ملی والیبال، سقف آرزوهایمان در قهرمانی جام ملت های آسیا و تکرار قهرمانی در رده های سنی والیبال در سطح قاره کهن خلاصه می شد اما ولاسکو از سرزمین نقره آمد تا در شش ماهه اول حضور خود در ایران طلای جام ملت های آسیا را به ملت ایران هدیه کند.
با این طلا قدرت والیبال ایران در آسیا به زبان ها افتاد و کار به رقابت های جهانی کشید و شهره قدرت نمایی ایران در والیبال دنیا به آفاق رسید. اوج قلدری والیبال ایران زمانی روشن شد که فدراسیون والیبال برای جام کنفدراسیون های والیبال آسیا تیم ب ایران را اعزام می کرد و تیم ملی الف یا همان ستارگان والیبال ایران برای خفت گیری تیم های مطرح دنیا آماده می شد.
چرخ فلک روزگار ورزش چرخید تا چندین مدال طلای مسابقات مختلف با ولاسکو کسب کنیم و آخرسر کواچ صرب سکان هدایت تیم ملی را در دریای پرتلاطم والیبال دنیا از ناخدا ولاسکو تحویل بگیرد و دوماه از حضور کواچ در تیم ملی نگذشته بود که سکوی چهارم لیگ جهانی برای نخستین بار به ایران رسید.
در کنار این چهارمی شیرین، عنوان بهترین پاسور لیگ جهانی نیز به سعید معروف ارومیه ای رسید. شاید هیچکس باورش را نمی کرد پسرک مغرور والیبال ایران روزی به قله والیبال جهان صعود کند اما سعید جاه طلب تر از این حرف ها بود.
بعد از عنوان چهارمی لیگ جهانی اما وضعیت فرق کرد. موسوی عراقی یکی از بهترین دفاع های حال حاضر جهان از تیم ملی تلویحا استعفا داد اما با خروجش از لیست تیم ملی موافقت نشد. سعید والیبال ایران از خستگی خودش و بازیکنان تیم ملی گفت و اینکه انگیزه ای برای حضور در رقابت های جهانی ندارند و شهرام محمودی نیز خبر از عود کردن مصدومیتش داد.
اما به یکباره غیرت ایرانی دوباره در اولین بازی های رقابت های قهرمانی جهان گل کرد و دو دوبازی ابتدایی مچ ایتالیا صاحب نام و آمریکا قهرمان لیگ جهانی ۲۰۱۴ را خواباندیم تا ورق برگردد. از مرحله اول رقابت ها با شایستگی صعود کردیم و در مرحله دوم نیز با کمک پیرمرد آرژانتینی و درایت کواچ راهی مرحله سوم رقابت ها شدیم و امشب باید به مصاف آلمان برویم.
در تاریخ والیبال کشورمان تنها سه بار با آلمان در میدان رقابت قرار گرفته ایم که سهم مان دو باخت و یک پیروزی سه بر صفر بوده است. اما در بازی امشب قضیه کاملا متفاوت از قبل است.
هم اکنون سعید معروف بهترین پاسور جهان، تغذیه مهاجمان را برعهده دارد و موسوی دیواره ای مستحکم از جنس پولاد بر روی تور ایران کشیده است. در بازی امشب ملی پوش می دانند اگر بازی را ببرند حداقل می توانند عنوان چهارمی لیگ جهانی را اینبار در رقابت های قهرمانی جهان تکرار کنند اما دیگر چهارم شدن نیز برایمان لقمه دندان گردی نیست.
ملت ایران از ستارگان آسمان والیبال جهان در این رقابت های سکوی قهرمانی و خوشرنگ ترین مدال را می خواهد اما همه چیز به بازی امشب بستگی دارد. بازی با آلمان برای ما حکم مرگ و زندگی را دارد چرا که باخت در بازی امشب سرنوشت ایران را به بازی فرداشب مقابل فرانسه می کشاند که در دور مقدماتی ناباورانه قافیه را به آنها باختیم.
خلاصه اینکه بازی امشب به مثابه دوئلی خواهد بود که هرتیمی می تواند از آن نهایت استفاده را ببرد اما بی شک قدرت ایران به آلمان خواهد چربید. باید منتظر ماند و دید آیا با پیروزی در بازی امشب و صعود به جمع چهارتیم نهایی رقابت ها آیا خداوند ملی پوشان ایرانی را بغل می کند؟
وعده دیدار ما ساعت ۲۲:۵۰ روز چهارشنبه روبروی TV – کانال ۳!
به قلم مرتضی حیدری مرنگلو



